click to dismiss

Please logged in to see pending comments.

UsernamePassword

| Lost password

Search: Kaapstad

Items with tags matching 'Kaapstad':

Sponsoractie: op de fiets van Zutphen naar de Brouwersdam   (published in South Africa)

January 20, 2018 by   Comments(0)

, , , , , ,

Dit is mijn eerste post op mijn blog voor Zuid-Afrika. Deze post heeft te maken met een actie die ik over twee weken ga doen. Ik wil graag geld meenemen voor het project in Kaapstad. Nu heb ik het volgende bedacht: in het eerste weekend van februari ga ik van Zutphen naar de Brouwersdam fietsen. Bij de O´Neill summercamps en op de Brouwersdam heb ik namelijk zelf kennisgemaakt met het surfen en het bovendien geleerd!

Als je wilt, kun je me sponsoren voor mijn fietstocht. Ik ga er namelijk van uit dat ik de Brouwersdam fietsend ga bereiken! Het geld gebruik ik voor mijn stage en om mee te nemen voor het project. Wil je mij en het project graag steunen of wil je meer informatie? Stuur dan een mailtje naar: oliviernaarkaapstad@gmail.com. Dan krijg je een mailtje terug met uitleg hoe je bijvoorbeeld een donatie over kunt maken. 

Groetjes Olivier!

(0 from 0 votes)
 
Sponsoractie: op de fiets van Zutphen naar de Brouwersdamhttps://www.mytripblog.org/pg/blog/ostrikwerda/read/440538/sponsoractie-op-de-fiets-van-zutphen-naar-de-brouwersdam
Sponsoractie: op de fiets van Zutphen naar de Brouwersdam
 

Day 6 'Are you also alone?'   (published in South Africa)

August 10, 2014 by   Comments(0)

, , ,

Cape Town - South Africa 

Het is dag 6 hier in Kaapstad en de omvang van het project begint me nu pas langzaam
duidelijk te worden. Het idee dat ik hier in 4 weken de wereld ga redden kan ik vergeten. No way.

Begrijp me niet verkeerd, iedereen zet zich in voor de volle honderd. De projectmanagers en vrijwilligers zijn geweldig, stuk voor stuk. Er heerst echter heel veel armoede en hoe meer ik betrokken raak met de kids hoe duidelijker het wordt.

Misschien heb ik het onderschat, maar de kids vertonen ernstige gedragsstoornissen. Ik sta hier echt niet met mijn fluitje in mijn mond een potje voetbal te begeleiden. Constante weerstand tegen elke vorm van gezag, vecht en scheldpartijtjes etc. neemt de overhand. Als je dan ook nog de omstandigheden ziet waarin zij moeten leven dringt het een beetje door hoe veel er nog moet gebeuren. 

Vandaag namen we de kleintjes mee naar een park aan het strand in Muizenberg om wat spelletjes te doen. Terwijl iedereen bezig is komt een jong ventje naar mij toe en vraagt met een glimlach: ' Are you also alone?'. Een beetje verward schud ik nee. ' The police found my daddy dead, do u have a dad?' vraagt hij vervolgens. Daar sta je dan met wat speelgoed in je hand.

Het heeft mij een beetje ontregeld. Ik heb dit onderschat. Maar gelukkig krijgen we veel positieve feedback vanuit de gemeenschap en zet iedereen zich in.

Forward we move!

Snel meer.


Edwin Ete


(0 from 0 votes)
 
Day 6 'Are you also alone?'https://www.mytripblog.org/pg/blog/EdwinEte/read/362092/day-6-are-you-also-alone
Day 6 'Are you also alone?'
 

Halverwege

November 1, 2012 by   Comments(0)

, ,

 

Deze week ben ik op de helft van mijn verblijf in Zuid-Afrika. Ik heb het gevoel dat ik al Behoorlijk Lang Weg Ben. Het is geen vakantie meer, ik heb een soort tijdelijk leven hier. Tegelijkertijd is het heerlijk om te merken dat ik het leven in Nederland via internet gewoon kan volgen. Als ik mail of blog, is het net alsof ik met jullie praat. En dan is het heel logisch om halverwege te praten over de vraag: hoe bevalt het hier?

 

 

Het land

Het land van Kaap de Goede Hoop, van unieke natuur en Nelson Mandela; Zuid-Afrika is een heel bijzonder land. Het is Westers en Afrikaans tegelijk. Langzaam begin ik er wat meer van te begrijpen, binnenkort zal ik wat meer over de politiek en de staat van het land schrijven. Soms doet het landschap me vanwege de rode aarde enigszins denken aan het binnenland van Spanje, maar dan veel groener.

Is het veilig in Kaapstad? De realiteit is dat ik in het donker niet zomaar naar buiten kan en in het township alleen onder begeleiding in de wijk mag lopen. Ik voel me meestal niet onveilig; er zijn nog altijd meer vriendelijke mensen die me waarschuwen en op me letten, dan criminelen die me willen beroven.

 

Het huis

Het gastgezin biedt een prima bed, een warme douche, lekker eten en voldoende gezelligheid. Het is gemakkelijker dan ik had gedacht om een halfjaar bij een gastgezin te wonen. Dat komt vooral doordat er bij Brenda en Charles een goede balans is tussen vrijheid en gezinsleven. Ze hebben plek voor maximaal zes vrijwilligers, momenteel zijn we met z'n vieren: Svenja en Hanna uit Duitsland, Sarah uit Amerika en ik. (We hebben vandaag tijdens een etentje een groepsfoto gemaakt, ik zal Svenja nog even een kopietje van de foto vragen en die hier uploaden.)

 

Het werk

Where Rainbows Meet is ongeveer zoals ik hoopte: een organisatie met duidelijke ideeën, waar ik mijn kennis en ervaring kan gebruiken en nieuwe dingen kan leren. Het is een bijzonder team van hartelijke mensen met heel verschillende achtergronden. Het was echt tof om vorige week te zien dat zovelen meewerkten aan mijn verzoek om in het oranje te verschijnen voor een wedstrijd van een fonds! Communicatie, fondsenwerving en computerles vullen mijn werkweek met gemak. Het werk wordt steeds leuker, doordat ik steeds meer ingewerkt raak en daardoor meer kan bereiken. Tegelijkertijd wordt het me ook steeds duidelijker hoe moeilijk het is om zo'n organisatie te runnen met te weinig betaalde krachten, te weinig geld en vooral te weinig financiële zekerheid.

 

 

 

De ervaring

Pas als ik terug ben in Nederland, zal ik weten wat deze ervaring precies met mij doet. Er zal echt geen andere Eva op Schiphol staan, maar in mijn koffer zitten ongetwijfeld extra vaardigheden en inzichten. Engels gaat vloeiender dan ooit, bijvoorbeeld. Ook leer ik leven met onvoorspelbaarheid; de trein rijdt niet, het weer slaat om. Of, wat ook vaak gebeurt, bij Where Rainbows Meet bedenkt een van de leidinggevenden iets en loopt mijn dag ineens heel anders dan ik had bedacht. En vooral: soms doen ze dingen heel anders dan ik zou doen! Op die momenten moet ik mijn betweterigheid even aan de kant zetten en maar gewoon afwachten wat er gebeurt.

 

 

 

De kunst is om er iets van te maken, waar je ook bent. Dat lukt de ene dag beter dan de andere, maar over het algemeen bevalt het hier prima. Het is goed om hier te zijn en heerlijk om jullie straks allemaal weer terug te zien in Nederland. Op 17 november komt Patrick en hebben we samen twee weken vakantie. Daarvan weet ik nu al: dat bevalt vast hartstikke goed!

(0 from 0 votes)
 
Halverwegehttps://www.mytripblog.org/pg/blog/edenbalvert/read/244690/halverwege
Halverwege
 

In een uurtje van VOC naar ANC

September 2, 2012 by   Comments(0)

, ,

Zaterdag 1 september, de eerste dag van de meteorologische lente hier. Eveneens de eerste dag dat ik weer helemaal op de been ben na een paar dagen bedrust. Woensdagavond was ik naar heel gezellig (alcoholvrij) verjaardagsfeestje bij mijn werkgeefster. Het feestmaal (kip en lam of zoiets, pasta met cheddar, avocado en een cakeje toe) was voor mijn maag echter wat te veel van het goede.

 

Tijd dus voor een verfrissend wandelingetje door het centrum van Kaapstad en daarmee ook door de geschiedenis van Kaapstad én die van Nederland. Die verbinding tussen die twee is natuurlijk Jan van Riebeeck en zijn kompanen van de VOC, die het Castle of Good Hope lieten bouwen door militairen, slaven en zeelui. De VOC-mentaliteit in volle glorie – Jan Peter Balkenende zou er trots op zijn, toch? Ook hangt de prinsenvlag van toen er nog fier in top.

Het is absoluut indrukwekkend om de schilderijen te zien met zeilschepen die 350 jaar geleden dezelfde 10.000 kilometer als ik hebben afgelegd en nog veel verder gingen. Tegelijkertijd krijg ik nogal de kriebels van de arrogante houding waarmee de mensen destijds kwamen. De binnenplaats zegt alles: slaven en burgers kregen daar bestuursmededelingen en gerechtelijke vonnissen te horen vanaf een verhoogd bordes, met een kanon op ze gericht.

 

Nog geen 100 meter van het kasteel staat een symbool van Britten, die de Kaap vanaf ongeveer 1800 overheersten. Eén blik op St George Cathedral en je hoort in gedachten het melodietje van de Big Ben.

 

Ook in Long Street zie je wat Britse pareltjes uit de Victoriaanse tijd. Tegenwoordig staat Long Street vooral symbool voor backpackers, surfwinkels, Afrikaanse souvernirs en uitgaan. Ik ben laatst een keer met de andere vrijwilligers meegegaan naar Club 31, een populaire nachtclub. Best leuk voor een keertje, maar zelfs ik (tussen die 22-jarige meiden!) moest de mannen van me afschudden, echt niet normaal.

 

Laat mij maar rondstruinen in Company Gardens, een groot park met een botanische tuin en wat musea, waar mensen gezellig kletsen, picknicken en bruidsparen foto's komen maken. Dat klinkt iets idyllischer dan het is, want in het hedendaagse Zuid-Afrika lopen hier op de rustige uren ook veel daklozen die ruziën over wie op het bankje mag liggen.

Deze zonnige middag is het park op z'n vriendelijkst en komt een blanke dame van een jaar of 80 naast me zitten. Na een praatje over het weer komt de onvermijdelijke vraag waar ik vandaan kom. Uit Nederland? Ze heeft een kennis in Nederland, die elk jaar naar Kaapstad komt. Ze is ook al eens bij die dame op bezoek geweest, in Bergen. O, aan zee, vul ik aan. Nee, verbetert ze me: Bergen-Binnen.

 

Terwijl zij weer naar haar nabijgelegen flat stiefelt, ga ik een foto maken van het House of Parliament. Maar de regering zit toch in Pretoria, bij Johannesburg? Het Zuid-Afrikaanse parlement blijkt dezelfde gewoonte te hebben als het Europese parlement, met de bijbehorende reiskostenvergoeding. De verspilling, corruptie en vriendjespolitiek van de huidige regering-Zuma is veel mensen hier een doorn in het oog. Ik hoor meer kritiek op de huidige regering dan verwijten over het apartheidsverleden, hoewel het een onlosmakelijk met het ander is verbonden. Bij het (coloured) gastgezin hangt een portret van Jan van Riebeeck aan de muur. Het is deel van onze geschiedenis, we kunnen het niet uitwissen, zegt hostmother Brenda.

 

Zo gaat de geschiedenis, van VOC naar ANC. Dit jaar is een spannend jaar voor het 100-jarige ANC, want president Zuma staat onder druk en in december beslist het ANC of hij de leider en daarmee de volgende presidentskandidaat blijft. En hoe de geschiedenis dus verder gaat.

 

p.s.: zie voor meer foto's het fotoalbum Kaapstad

P.s. 2: Hoe zat het ook al weer met Balkenendes enthousiasme voor de VOC? Zie http://nl.wikipedia.org/wiki/VOC-mentaliteit

 

(0 from 0 votes)
 
In een uurtje van VOC naar ANChttps://www.mytripblog.org/pg/blog/edenbalvert/read/233771/in-een-uurtje-van-voc-naar-anc
In een uurtje van VOC naar ANC
 

Rik Posthuma zet zich in voor de mensenrechten en begeleidt de lokale jeugd met surflessen in Kaapstad, Zuid- Afrika   (published in South Africa)

June 25, 2012 by   Comments(0)

, , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

Rik Posthuma, 19 jaar, was sinds maart een vrijwilliger bij Projects Abroad. Hij had zich in totaal voor 3 maanden bij ons aangesloten en heeft daarin deelgenomen aan twee projecten, het Human Rights project en het surf project in Kaapstad, Zuid-Afrika. In beide projecten heeft Rik zich met zijn inzet en betrokkenheid erg positief onderscheiden.

 

Als werknemer bij PAHRO (Projects Abroad Human Rights Office) assisteerde Rik twee advocaten in het behandelen van een verscheidenheid aan zaken met betrekking tot mensenrechten. Hij heeft geholpen zaken op te stellen, onderzoek gedaan naar Zuid-Afrikaans en Vluchtelingen Recht en regelmatig contact gehad met cliënten. Deze cliënten komen naar PAHRO omdat ze zelf geen middelen hebben om bepaalde zaken aan te kaarten, en de advocaten en vrijwilligers helpen bij het opstellen en aanvechten van zaken met betrekking tot onder andere vluchtelingenrecht, huiselijk geweld of verkrachting. Daarnaast biedt PAHRO een ‘social justice’ zijde, die vrijwilligers de mogelijkheid geeft workshops te organiseren in een jeugdgevangenis en in townships, het parlement bij te wonen en een rechtsproces na te bootsen met lokale jongeren.

 

Op het gebied van ‘social justice’ heeft Rik zich intensief bezig gehouden met Bonnytoun, een jeugdgevangenis met 120 jongeren van 12-17, die in afwachting zijn van een proces of veroordeeld zijn voor een misdaad. Hier heeft hij een workshop georganiseerd over xenofobie, en door middel van het interactief betrekken van de jongeren een goede boodschap over kunnen dragen. PAHRO doet wekelijkse bezoeken aan Bonnytoun en de andere projecten en vrijwilligers krijgen de mogelijkheid om aan alle projecten deel te nemen.

 

Het surfproject betrekt kinderen uit de townships in een initiatief om ze na schooltijd met surflessen van de straat te houden en ze naast een gezonde portie lichaamsbeweging de noodzaak van teamwork, regels en discipline bij te brengen. Als vrijwilliger fungeerde Rik als rolmodel voor deze kinderen en heeft hij zich met veel passie ingezet om ze niet alleen voor de surfsport te enthousiasmeren, maar ook met meer energie en motivatie naar school te laten gaan. Dankzij een sponsorloop in Apeldoorn heeft hij voor vier kinderen een surfboard kunnen kopen, een lokale school van nieuw sportmateriaal kunnen voorzien en een transportbus van de surfschool kunnen opknappen.

 

Vrijwilligers als Rik kunnen een groot verschil maken in een korte tijd en wij zijn dankbaar voor zijn ambitie en betrokkenheid in beide projecten. Op de surfschool heeft hij dagelijks een glimlach op de gezichten van de kinderen kunnen toveren en een geweldige portie enthousiasme over kunnen brengen. Daarnaast heeft hij zich op PAHRO hard ingezet om de strijd voor de mensenrechten in Zuid-Afrika voort te zetten en daarmee een leerzame en praktische ervaring opgedaan in de wereld van het recht.

(0 from 0 votes)
 
Rik Posthuma zet zich in voor de mensenrechten en begeleidt de lokale jeugd met surflessen in Kaapstad, Zuid- Afrikahttps://www.mytripblog.org/pg/blog/southafrica-social-manager/read/220018/rik-posthuma-zet-zich-in-voor-de-mensenrechten-en-begeleidt-de-lokale-jeugd-met-surflessen-in-kaapstad-zuid-afrika
Rik Posthuma zet zich in voor de mensenrechten en begeleidt de lokale jeugd met surflessen in Kaapstad, Zuid- Afrika