click to dismiss

Please logged in to see pending comments.

UsernamePassword

| Lost password

Search: First Day

Items with tags matching 'First Day':

Day 1: Arrival   (published in Thailand)

January 31, 2018 by   Comments(4)

,

Before I got on the plane I was quite anxious, but the moment it took of I became relaxed. The first few hours flew away ;) but after that I couldn't really sleep anymore and got bored as a result, even with the fantastic entertainment. 

Singapore was massive, with carpeted floors and buses between terminals. I spent my time window shopping, exploring, eating, and taking it all in. 

The flight to Krabi was short, warm, and full of turbulence, only to arrive in a small airport and very warm weather. I quickly went through security, grabbed my bags, and met with Project Abroad personnel, there to take me to the resort.

After exchanging money and a 40 minute drive in the open back of a car we arrived and I was able to relax after unpacking, eating, and meeting the other volunteers

A very tired, but happy

Carmen

 

 

Voordat ik het vliegtuig in kon was ik best nerveus, maar toen ik zat kon ik eigenlijk alleen maar relaxen.the eerste paar uur vlogen voorbij ;) maar daarna kon ik niet meer goed slapen en het zorgde ervoor dat ik me verveelde, zelfs met de geweldige entertainment.

Singapore was enorm, met bekleden vloeren n bussen die tussen de terminals rijden. Mijn tijd besteedde ik aan window shopping, ontdekken, eten en genieten van de beleving.

De vlucht naar Krabi was kort, warm en er was vooral veel turbulentie, waarna we aankwamen op een klein vliegveld waar het heel warm was. Ik ging snel door de douane en pakte mijn ruimbagage, toen liep ik naar buiten om het personeel van Projects Abroad te ontmoeten, dat er was om mij naar het resort te brengen.

Nadat ik mijn geld had omgeruild en 40 minuten achterin de open, maar bedekte achtebak had gezeten kwamen we aan en kon ik eindelijk rusten, maar wel pas nadat ik had uitgepakt, gegeten en de andere vrijwilligers had ontmoet.

Een hele vermoeide, maar blije

Carmen

(0 from 0 votes)
 
Day 1: Arrivalhttps://www.mytripblog.org/pg/blog/carmenx/read/440814/day-1-arrival
Day 1: Arrival
 

The first day   (published in Nepal)

December 22, 2017 by   Comments(0)

The journey went very well! The transfer in Dubai was a little bit weird, because when I asked the way to my gate I was told to pass security where there was no staff. So I had to pass with all my stuff on me and ofcourse it started beeping. But all staff members in the area did nothing, so it was maybe normal..? Then I could not go further, since the way was blocked. The staff told me just to put it aside, pass, and put it back, haha. Outside, a small, old minivan with once white but now yellow curtains was waiting. I was happy not to be the only passenger... After a short drive we arrived at the other terminal, where a croissant, juice and fruit for breakfast was 18 euro  When I arrived in Kathmandu,  someone from Projects Abroad was waiting for me and brought me to the hotel. In the hotel, I had leek and potato soup for dinner, which did not really taste like it does at home. I dont know what was in there exactly, but it was good. 

This morning, someone from Projects Abroad gave me an introduction. We went through security stuff, like what to do in case of an earthquake (), what the rules are in the guest house, the culture, etc. Then we took a walk into town to get a Nepali SIM card and some cash. This was a little scary, becuase the ATM took my card  and then nothing happened.. So I thought I woukd never see it back. But it seemed to be a very slow ATM, so after a few minutes it asked my pin code. Then again it took a few minutes before I could enter the amount I wanted, etc. Haha, so that took a while, but I got my card back! Breakfast and lunch at the hotel were also very good. After lunch I was taken to the volunteer guest house, where I will stay for the rest of my trip. A very kind lady is running it at the moment, but the owner will come back on Tuesday. She is just here while the owner is at a funeral in another part of Nepal. Here in this house only volunteers for thebuilding project are staying, you can see my bed in the picture below.

Now I am just resting and I hope there will be something to do tomorrow. I could not sign up for a weekend trip anymore, because it is already Friday,  but I will definitely do that next weekend. My roommate told me that a friend of hers, who is from Kathmandu, is maybe going to show her around and that I could join. So I hope that friend is free and that I can see something of the country. The building project will start on Monday.

De reis ging heel goed! Het overstappen in Dubai was een beetje apart, want toen ik de weg naar mijn gate vroeg werd ik door een onbemande douane gestuurd.  Dus ik moest met al mijn spullen doorlopen, dus dat ding ging natuurlijk piepen. Maar alle medewerkers in de buurt deden niks, dus dat was blijkbaar normaal..? Toen kon ik niet verder, omdat er een afzetlint in de hal stond. Een medewerker gebaarde me die iets aan de kant te zetten, er langs te gaan en hem weer terug te zetten, haha. Buiten stond er een klein, oud minibusje met ooit witte maar nu gele gordijntjes te wachten. Ik was blij dat ik niet de enige passagier was.. na een korte rit waren we bij de andere terminal, waar een croissant, sap en wat fruit 18 euro kostte  Bij aankomst in Kathmandu stond er iemand van Projects abroad op me te wachten die me naar het hotel heeft gebracht. Daar heb ik prei en aardappelsoep heb gegeten. Dit smaakte wel wat anders dan thuis, dus ik weet niet wat er precies allemaal in zat, maar het was lekker. 

Vanochtend heb ik een introductie gehad van iemand van Projects Abroad. We hebben dingen doorgenomen als veiligheid, bijvoorbeeld wat je moet doen bij een aardbeving (), wat de regels zijn in het gastenhuis, de cultuur, enz. Daarna zijn we de stad ingelopen voor een Nepalse SIM kaart en om geld te trekken. Dit was een beetje eng omdat de geldautomaat mijn pas inslikte en er toen niks gebeurde.. Dus ik dacht dat ik die nooit meer terug zou zien. Maar het bleek een langzame geldautomaat te zijn, dus na een paar minuten moest ik de pincode invullen. Na weer een paar minuten kon ik invullen hoe veel geld ik wou, enz. Haha, dus dat duurde even, maar ik heb mijn kaart terug! Ontbijt en lunch in het hotel waren ook lekker. Na de lunch werd ik naar het gastenhuis gebracht waar ikde rest van de tijd zal blijven. De vrouw die nu alles verzorgd in het huis is heel aardig. Maar de eigenaar komt dinsdag terug, die is naar een begravenis in een ander deel van Nepal. In dit huis zitten alleen vrijwilligers voor het bouw project, mijn bed staat op de foto hieronder.

Nu ben ik uit an het rusten en ik hoop dat ik morgen wat leuks kan doen. Ik kon me niet meer aanmelden voor een weekend activiteit omdat het al vrijdsg is. Maar volgend weekend ga ik sowieso ergens heen. Mijn kamergenootje vertelde me dat een Nepalse vriend van haar uit Kathmandu misschien tijd heeft om haar rond te leiden en dan kan ik mee. Dus ik hoop dat dat door kan gaan. Het bouwproject begint maandag. 

(0 from 0 votes)
 
The first dayhttps://www.mytripblog.org/pg/blog/ddorland/read/439967/the-first-day
The first day
 

Eerste dagen met eerste indrukken   (published in Peru)

January 10, 2017 by   Comments(1)

, , ,

Na de eerste hectische dag, nu even wat tijd om iets te vertellen over die eerste uren op Peruaanse bodem. De vlucht Lima-Cusco, waar ik best wel tegenopzag, liep jammer genoeg niet helemaal op rolletjes. Eerst was de vlucht vertraagd en het vluchtnummer ineens veranderd. Daarna was de gate nog niet bekend en toen hij eenmaal bekend was, werden we uiteindelijk toch weer naar een andere gestuurd. Maar ook deze bleek niet juist en toen wist ik weer net zoveel van de vlucht als toen ik incheckte: geen tijd, geen gate. Gelukkig kwam ik een Belgisch meisje tegen en een vrouw die Spaans sprak en ons op sleeptouw nam. Uiteindelijk mochten we een vliegtuig in en bleek deze ook nog naar Cusco te gaan! Daar aangekomen ging alles eigenlijk heel vlot: de zoon uit het gastgezin hoort bij Projects Abroad, dus hij kwam me ophalen en gaf me een korte rondleiding. Hier snel ook al wat foto's gemaakt van het Plaza de Armas. Toen naar het gastgezin, een warm welkom wachtte me daar, van de hostmoeder, een andere vrijwilligster en de oma, die een beetje in de war, maar wel heel lief is. Meteen was er lunch, wat hier zoveel is dat ik geeneens alles heb kunnen proberen. Blijkbaar bestaat hier niet echt een avondeten, zei Sophia, de andere vrijwilligster. Blij dat ze dat zei, want nu heb ik dus toch maar erg goed gegeten. Voor mijn gevoel was het al tijd om te gaan slapen, maar het was natuurlijk pas ongeveer 16.00 en Sophia nodigde me dan ook uit om samen met haar en twee andere vrijwilligers aan het Plaza de Armas koffie te gaan drinken. Met mijn moeheid viel het wel mee, en dit was natuurlijk een mooie gelegenheid om andere vrijwilligers te leren kennen. Hierna kwam de moeheid toch wel opzetten, heb ik snel een douche genomen en ben ik lekker in bed gekropen.
Vandaag had ik mijn introductiedag. Ook lekker Peruaans: 08.30 afspreken en er vervolgens 09.30 zijn. Verder wel veel informatie gekregen, dus dat is erg fijn. Mijn supervisor is erg behulpzaam en heeft precies met mij de route doorgenomen van mijn huis naar het ziekenhuis en terug. Ik moet met de bus, die best wel hectisch zijn, maar gelukkig wel erg vaak rijden. Typisch is dat je niet netjes op een STOP knop of iets dergelijks kan drukken, maar gewoon moet roepen dat je eruit wil  Dus dat wordt even wennen.  Omdat het kantoor van Projects Abroad tussen de middag sluit, werd ik vanmiddag opnieuw opgehaald om daar de rest van de informatie te krijgen. Dit is dezelfde busrit maar dan 2x zolang ongeveer. Het is een knus gebouw en heb weer veel nieuwe mensen ontmoet. Hier kreeg ik nog meer info en een origineel Projects Abroad T-shirt :). Alles duurde iets langer dan gepland, dus ben ik net mooi thuisgebracht door een lid van de staf. Weer voel ik nu al de moeheid alsof het midden in de nacht is. Aangezien morgen mijn eerste werkdag is, vind ik het geeneens zo'n gek idee dadelijk al gewoon lekker te gaan slapen (Het is hier nu 19.15). Misschien eerst nog even wat Spaans doorbladeren, want ze hebben vandaag een aantal keer gezegd dat vooral Spaans begrijpen me erg zal helpen tijdens het project. 
Verder zit mijn hele week eigenlijk al best wel volgepland, wat ik erg fijn vind aangezien het toch best wel wennen is en je zo afleiding hebt. Morgenmiddag heb ik al een workshop hechten met alle medische vrijwilligers. Op woensdag is er standaard een sociale activiteit voor alle vrijwilligers van Projects Abroad, vrijdag is mijn gastgezinmoeder jarig en zondag ga ik met mijn huisgenote de kerken op het Plaza de Armas van binnen bekijken, die schijnen op zondag gratis entree te hebben.
Maar eerst morgen, dan gaat het echt beginnen: mijn eerste werkdag in het ziekenhuis! Spannend!

Hasta pronto! :) Daisy

(0 from 0 votes)
 
Eerste dagen met eerste indrukkenhttps://www.mytripblog.org/pg/blog/DaisyvanBoekel/read/428710/eerste-dagen-met-eerste-indrukken
Eerste dagen met eerste indrukken
 

Tag 1 (5.5.15)   (published in Tanzania)

May 9, 2015 by   Comments(0)

Als ich aus dem Flieger ausgestiegen bin hat mich die hohe Luftfeuchtigkeit umgehauen. Die Temperaturen sind relativ human (25-15 Grad Celsius), doch der Mai ist der Hauptregenmonat..... Es regnet alle 2 Stunden Sinnflutartig und überschwemmt mitunter die ganzen Straßen und Erdwege die man benutzten muss.... Als ich bei der Gstfamilie angekommen war, lernte ich nicht nur "Mama injani" Sonden auch den Iren Josh, die Deutsche Ina und eine französische Familie. Alle si d sehr zuvorkommend und aufgeschlossen. Mit Josh Teil ich mir ein Stockbett und ein Bad. Das "Bad" ist eine kleine Herausforderun..... Bilder schick ich lieber nicht.... Erster Eindruck von Tansania: Spartanisch, praktisch,gut!

PS: Meine Haare kleben wirklich sehr....

(0 from 0 votes)
 
Tag 1 (5.5.15)https://www.mytripblog.org/pg/blog/julian_muessig/read/390844/tag-1-5515
Tag 1 (5.5.15)
 

Arriving in Cambodia   (published in Cambodia)

July 4, 2014 by   Comments(0)

, , ,

Yesterday I arrived in Cambodia, and after not having slept for 29 hours due to the long travel from my home to Copenhagen Airport, to Helsinki Airport (witch small babies on each side of me, who didn't seem to enjoy the 10 hour long flight), to Bangkok Airport (which included a six hour wait in the middle of the night - Danish time), to finally Phnom Pehn Aiort, I was naturally exhausted. In Cambodia they do not simply have a small slip you need to fill out as a visa, they have three different rather long slips where you need to include all sorts of information and a passport photo. So when I was sitting in the plane after having been awake for 27 hours and I had to fill out all those visa forms I could barely think! I managed to get it done and then pick up my suitcase, and then I was picked up by the staff and they drove me to my accommodation. 

At the apartments I was showed around, and then I went to bed. It was late afternoon in Cambodia and I didn't really suffer from Jetlag I was just exhausted. At 19:20 I decided to wake up and get something to eat. I met some cool Australian people there and we talked, after that I went up to the roof with my roommate and then I went to bed again. It was hard falling asleep and I'm not sure about how many hours I slept. In a new country,new environment, new climate and the fans constantly cooling the air around me (I ended up sleeping with my headset on with a minor fear of being strangled in it, but I made it :)). At 5:30 my roommate woke up, and I kept half-sleeping. At 7:15 I then woke up, and I took a shower. Never in my life have I been so happy for a cold shower, and I was completely cooled down. When being a Dane it takes a couple of days to get use to the high humidity, so during the day I've enjoyed putting cold water on my arms and my face. I got picked up at 8:30 and with an Irish girl who also arrived yesterday I went to the Projects Abroad Office, where I was introduced to the different things. After that we drove a bit around in the city, and then we came back to the apartments to eat lunch at 12. At two o'clock I was then picked up again, and I went to see the school where I will be teaching from Monday and the next couple of weeks. 

Right now I'm pretty much the only volunteer back in the apartments, and I'm waiting for someone to come home and keep me some company. I'm not sure where my roommate is, since she didn't come back for lunch and some of her things are gone, and given the fact I was sleeping and she isn't good at English she didn't say anything. I heard some of the volunteers talking about going to a shadow theatre tonight, so I'm planning on joining them, and then figure out what to do in the weekend since I won't be teaching before Monday. 

(0 from 0 votes)
 
Arriving in Cambodiahttps://www.mytripblog.org/pg/blog/mjensen20/read/353765/arriving-in-cambodia
Arriving in Cambodia
 

The first day in Cochabamba   (published in Bolivia)

January 11, 2012 by   Comments(2)

, , , ,

Didn't I promise that I would talk about my time in Cochabamba so far? Yes, I did, so that's exactly what I'm planning to do. After all, how does a 18 year old Dutchman react to a place like Cochabamba. Keep reading and you'll find out.

The first day was rather uneventful, after being pucked up by Freddy, we immediatly go to the okace where I'll be staying for the next 3 months. On the way, I saw a stadium of the local football club Aurora, filling my inner football lover with glee. It's only a 5 minute walk to the stadium

When I was at my place, I met my caretaker, Edith Velasco. She seems like a nice old woman, and luckily she speaks enough English to carry a conversation, which is great since my Spanish still sucks. I also have a housemate, Sophie. She's a 25 year old medical student from England who's here to learn more about medicine, and had previously been away for 6 months in Peru (HOLY CRAP). I packed all my stuff (surprisingly neatly) and was ready to start my adventure....

Problem was that I was unbelievably tired. I guess the tons of traveling and jetlag has caused me to nearly passed out. I was just reading in my room, minding my own business, when BAM, asleep I was. However, it was only for 5 minutes as I was called for my first Bolivian Lunch. Chicken and rice, nothing special, but a lot bigger lunch than I'm used to.

A few hours later, Sophie and I went to a place called Brazilian Coffee in the main square. There I went on the internet (now mostly a privilege since Edith's house doesn't have internet), and had my first Bolivian cold one. I've had better, but it certainly wasn't bad.

There were 2 funny parts about BC. One was getting there, we took this taxi and shared with a bunch of other people. The first time, I found it quite bizarre, but I'm getting more used to it now. The second was this one customer, who looked like a cross between Jamie Hyneman from Mythbusters, Salvador Dali, and every single French stereotype out there. It was hilarious.

After getting back, we had some conversations about all kinds of stuff, religion, politics, House, everything just kind of popped up. She seems nice, though I find her somewhat ironic that she is a medical student, yet she smokes.

I went to bed early because I felt absolutely tired. This was a summary of my first day in Cochabamba. Next time you'll get to know more about the office, my co workers, and mobile phone shopping. See you later

(0 from 0 votes)
 
The first day in Cochabambahttps://www.mytripblog.org/pg/blog/tvanvledder/read/171124/the-first-day-in-cochabamba
The first day in Cochabamba
 

First Day   (published in Argentina)

June 29, 2011 by   Comments(1)

, ,

Hi all,

Today was my first day of lessons and working. The lessons were in the morning, and I was all alone. Apparently, there is one other girl who is at my level and she will be in my class, but she hasn't arrived yet. We talked about Latin American culture, listened to songs and poems, and read an excerpt. All in all, it was very interesting. 

Later, we came home for about an hour and had lunch. Dora made a very interesting spinach pie with cheese and eggs. It was delicious, but we had to rush in order to catch a bus back to the office.

From the office, we took another bus (N11) to Copa de Leche. After about a ten minute bus ride, we arrived there and began making bread. The Copa de Leche is owned and run by a nun, Jaqueline. She showed us how to make the dough, then we let it sit in the sun for fifteen minutes, then made it into balls. Meanwhile, another member of our group, Albert, started a fire in the oven, where we put the bread balls, called bolitos. They took about 30 minutes to bake, and then we put butter on them. 

 

It wasn't long before the kids started to arrive. It amazed me how little some of them were and how dirty they were. First, we played some games. I was in charge of bowling. The kids wanted to play, all at once, and would practically attack each other for the ball. After a short while, we served the kids the bread with chocolate milk. Some of them wanted more, but we weren't allowed to give out too much. They ate hungrily and quietly. Then, we continued playing. 

I made the game more organized by saying that had to form a line and come up one at a time. My Spanish is pretty poor, but they understood me without a problem. Also, I wanted to learn their names, but there were so many of them that I kept forgetting! So I made it a rule that they had to repeat their name every time they came up to bowl. Now, I know quite a few of them.

Many of these children are so desperate to be held. They jumped on my arms with such enthusiasm. My particular favorites are Flor (14), Carmelina (5), and Leila (8). Unfortunately, we had to part with the children and leave, but I am looking  forward to seeing them again tomorrow. 

The weather this morning was very cold, less than zero. Later, however, it warmed up and I was able to take off one of my jackets. Hopefully, it will be warmer tomorrow, but I doubt it. 

Now we are going to have a tango class, for which I am quite excited. Dinner is going to be 'lomitos' - an Argentinian sandwich with meat (I think). I will write tomorrow about my host family and other things, but Augustin (our helper) is coming to pick us up now, so I must leave. 

See you tomorrow,

Aline 

(0 from 0 votes)
 
First Dayhttps://www.mytripblog.org/pg/blog/anaroditsky/read/102249/first-day
First Day