click to dismiss

Please logged in to see pending comments.

UsernamePassword

| Lost password

Kenya

Recent Blog Posts from Kenya

Huruma Health Center   (published in Kenya)

August 14, 2015 by   Comments(1)

Its official.  Time has sped up here.  As of today I will be leaving 3 weeks.  I cannot believe all of the time that has passed when it feels like I just got here this last week!! This post will mostly be dedicated to what I have been doing at work since I’ve started.  I know I have said already that the staff are very welcoming and friendly, but let me repeat that.  They are such a fun group of people I could not ask for better!!  There are roughly 12 nurses and a handful of clinicians that I work closely with.  The mornings are still spent with dressing pressure wounds and other injuries that a resident may have or out patient may come in with.  The out patients I am still more assisting versus doing it myself, but the routine cleaning and dressing of wounds the residents I’ve have been allowed to do myself.  I’m learning many different greetings in some of the more popular languages of the area like Swahili and Kikuyu.  They all enjoy teaching me phrases in both and listening for me to use them at the appropriate time.  Laughter is a very common sound within Huruma.  The easy relationships between the residents and staff make the days enjoyable and even the nuns are all willing to spend some time laughing and joking with us.  Every couple of weeks they ask if I’m considering becoming a nun and I always respond with “I’m just not sweet enough.”   Some of the nurses and I have developed an understanding of once I have seen a procedure done I can then try doing it myself. So I have feeding patients with nasogastric intubation, replacing catheters (both male and female), replacing nasogastric tubes (takes practice), assisting with IV cannulas (a lot ...

(0 from 0 votes)
 
Huruma Health Centerhttps://www.mytripblog.org/pg/blog/aschwisow/read/402097/huruma-health-center
Huruma Health Center
 

Some Adventures in Nanyuki   (published in Kenya)

August 14, 2015 by   Comments(1)

Okay I know it’s been a while since my last entry.  I don’t even really know where I should start.  Today was spent at an outreach near Ol Pegetta conservancy where we had our safari a couple weekends ago.  The funny thing was that after driving around for an hour we were able to find the correct dispensary that we were to work with.  The dispensaries offer free health care services to the more under privileged communities in the area.  The fun part was though we were all rather squished, but comfortable in our own seats within the van we loaded more materials and two more people in and then off to one of the local churches.  We started off fairly slow at 11 with a couple women coming in with their children.  We took their weight and maurph (arm band that measures whether they are malnourished), then they sat and waited to see the nurse who was there to also prescribe drugs and medicines because there are so few doctors in the area.  That is one of the things I’ve enjoyed seeing is the vast freedom that the nurses have with patients care here.  They don’t constantly have to be waiting or asking for permission from a doctor.  We stayed at the church until 3 after seeing a little over 100 patients and they were still accepting more and more as we were heading out. 

Our first community outreach here in town.  We met at the Likii Dispensary and walked around to various day cares and schools.  The first day care it didn’t take long for some of the little ones to warm up to us and soon the volunteers were more playing with the kids versus helping the staff take measurements and dole out medications.  The next place was a school where you would think we were ...

(0 from 0 votes)
 
Some Adventures in Nanyukihttps://www.mytripblog.org/pg/blog/aschwisow/read/402073/some-adventures-in-nanyuki
Some Adventures in Nanyuki
 

End of the First Week   (published in Kenya)

July 25, 2015 by   Comments(0)

July 17, 2015 Nanyuki, Kenya

The first week is coming to a close though it hasn’t been a full week here in Nanyuki it’s been a full week of new experiences. All of the time spent flying and waiting in airports moved along quickly and thankfully I had no problems with security or finding my connecting flight. The first problem I encountered was more an entertaining experience when trying to locate my luggage and having the carousel break down and people grab carts and crowd the area. After a half hour of waiting I managed to locate one of my suitcases within a discarded pile of cases and another half hour I located the other coming down the assembly line of people that was finally started. The next part was very easy finding Peter and Edwin in the crazy crowd of signs all saying names and taxi services and heading to the car. The biggest shock here was seeing the steering wheel on the right side of the car and realizing that we would be driving on the left side of the road. I realized early on that it is better for my nerves to watch the scenery (even in the dark) versus watching traffic. Once we came to the guest house I met Carol from Scotland and Chavone from Wales. Both are doing the care project here in Nanyuki. We went to bed by 11:30 due to having to be up by 7:00 for breakfast and out the door by 8:00. Luckily for us we didn’t end up leaving till about 8:15 and were able to have a very relaxed breakfast of fried egg, pancake, fruit, fresh juice, and coffee. We then loaded up in a car and were off to the middle of Nairobi to find a Matatu or a short bus to Nanyuki. Peter was able to accomplish this very quickly, but even then we were very popular for people to come up and say hello and ask us where we were from and why we were not staying in ...

(0 from 0 votes)
 
End of the First Weekhttps://www.mytripblog.org/pg/blog/aschwisow/read/399479/end-of-the-first-week
End of the First Week
 

8-7-2015   (published in Kenya)

July 9, 2015 by   Comments(0)

8- 7

Stof, stof en nog eens stof, en zand... Het zit werkelijk overal. Als ik krab aan mijn huid zijn gelijk mijn vingers vies. Mijn schoenen waren zwart maar nu zie je alleen stof en zand. Hoe dit komt..

Ik ben vandaag voor het eerst op out-reach geweest. Ik heb eerst een uur gelopen van mijn gastgezin naar het kantoor. Maar de weg was dus van zand en losse stenen en de weg gaat stijl een heuvel op. Als een auto voorbij rijdt komt er een soort stof wolk omhoog zodat je niks meer kan zien. Dit verklaart de eerste laag stof en zand.

Vervolgens ging ik met de andere vrijwilligers naar een achterstandswijk. Het is daar een hele andere sfeer dan in het centrum. Overal ligt plastic en ander afval. Kinderen rennen zonder ouders en in versleten kleren. Koeien, geiten en kippen lopen door de wijk rond. Soms hele kuddes geiten met een herder. Het is een vreemd gezicht in een wijk als deze.

De bedoeling van deze outreach is om duidelijk te maken dat hier schoongemaakt moet worden. Wij hebben samen met de secundairy schoolkids de straaten schoongemaakt. Zij wonen niet in deze wijk. Er kwam van elk stukje vuil wat ik opraapte zoveeel stof en zand. Dit verklaart de 2e laag zand en stof. Het is ongelofelijk hoe de mensen met hun vuilnis omgaan. Er ligt zoveel plastic zakken, flessen, verloren nephaar van vrouwen en volle luiers…. Dus hier moet dus echt iets veranderen, want zelfs de kinderen en het vee loopt tussen het vuil.

Sommige straatkinderen kwamen ons helpen. Zij waren erg dun en vuil. Hun kleren zaten vol gaten. Het is een zielig gezicht. Zij kregen van ons koekjes en drinken. Ik heb ze zo zien genieten van het eten maar ook van de aandacht die zij kregen.

Na de out-reach zijn we naar de markt gegaan. Heel veel mensen, heel veel eten en menn.. heeeel veel ...

(0 from 0 votes)
 
8-7-2015https://www.mytripblog.org/pg/blog/avanbeek1/read/397538/872015
8-7-2015
 

7-7-2015   (published in Kenya)

July 9, 2015 by   Comments(1)

7-7- 2015

Jambooo! Vandaag is mijn eerste werkdag in het ziekenhuis. Ik ging met 5 personen in een tuktuk (soort mini taxi op 3 wielen). Ik kreeg een rondleiding in het ziekenhuis. Het is moeilijk te omschrijven hoe het eruit ziet. Het ziekenhuis is als een park. Elke afdeling is een appart gebouw. Mannen en vrouwen zijn gescheiden. Er stond een enorme rij bij de kassa. Als zij naar de dokter gaan, moeten zij eerst betalen (ongeveer een euro) en dan kunnen zij naar de dokter. Tijdens de rondleiding kwam ik gevangenen tegen met politie erom heen. Zij moeten in het ziekenhuis schoonmaken.

Deze week werk ik op de vrouwen afdeling. Ik kwam hier aan en een vrouw vertelde aan de verpleegkundige wie ik was en dat ik mijn laatste jaar in ga van verpleegkunde. En voordat ik het wist, had ik medicijnen in mijn handen en een infuus. Zij wezen een patiënt aan en ik moest het maar doen. Een hele aparte ervaring. De verpleegkundige gaf mij van alles aan om te doen, (het meeste met medicatie). Ik keek mijn ogen uit! Sommige vrouwen lagen met zijn 2en in 1 bed! Sommige waren van de Masai stam en weer anderen spraken geen engels en swahili. Geen comunicatie mogelijk. Sommige vrouwen waren zo extreem uitgehongerd. Het is een wereld van verschil.

Op 1 kamer lagen vrouwen die hoog-complex zijn. Er was onder andere 1 vrouw met huidkanker. Zo erg dat haar been 2-3x zo dik was als haar gezonde been. Met soort korsten en bloed. Heel akelig om te zien! De vrouw verging van de pijn. Ook stonk het op die kamer en zoveel vliegen!

Ik had moeite met de afrikaanse cultuur tijdens werk. Ze zijn niet snel en een beetje lui. Iedereen gaat de hele dag door een gesprek met je aan. Ook in acute situaties praten zij veel en doen ze het op hun gemakje. Terwijl ik gewend ben om van 7 tot half 4 te ...

(0 from 0 votes)
 
7-7-2015https://www.mytripblog.org/pg/blog/avanbeek1/read/397536/772015
7-7-2015
 

Latest Kenya Photo Albums

Created 1671 days ago
Forberedelser!
Created 1767 days ago
testing - 22-11-2012
Created 1917 days ago
social

View all albums

Latest Kenya discussion

  No topics have been created.