click to dismiss

Please logged in to see pending comments.

UsernamePassword

| Lost password

September 2014

Het begin van het Keniaanse avontuur...   (published in Kenya)

September 19, 2014 by   Comments(0)

Jambo!

Eindelijk even de tijd gevonden om te bloggen! Het is nu mijn 4de dag in Kenia, en ik moet zeggen dat ik wel wat overspoeld ben met duusd indrukken en ervaringen. Hoog tijd om het te delen!

Dus toen ik dinsdagnacht toekwam, werd ik eerst naar een airport hostel gebracht, waar ik een tweetal uurtjes kon slapen. Nauwelijks geslapen, maar wel met een vers topontbijtje achter de kiezen, vertrokken we van Nairobi naar Nakuru, wat een aantal uurtjes rijden was op een weg met 4 of 8 rijstroken, altijd rechtdoor. Ik had mij al laten vertellen dat het verkeer in Kenia niet altijd even gevaarloos is. Ook dan geldde de wet van de snelste: nog snel tussen twee auto's glippen zodat we toch wel op de snelste rijstrook zouden zitten. Naast de weg was een wirwar terug te vinden van landbouwvelden, krotjes met reclame-advertenties op geschilderd, containers, random een paar ganzen, villa's, mini-marktjes, een benzinestation, kleine winkeltjes... Allemaal ingebed in een verdomd prachtige natuur. Echt adembenemend.

We kwamen eindelijk aan in het hoofdbureau van Projects Abroad, die eigenlijk zowat alles regelt. We kregen een introductie van ons verblijf, aten samen een maaltijd, euro's werden omgeruild in shillings, we kochten een Keniaanse simkaart, kregen een rondleiding doorheen het kleine centrum, er werd getoond waar we de matatu's (= lokaal vervoermiddel) en de taxi's konden terugvinden... Allemaal perfect georganiseerd, beter kon het niet. Stuk voor stuk heel vriendelijke mensen die daar werken.

En dan konden we vertrekken naar het gastgezin. Met we bedoel ik mezelf samen met een Canadese verpleegster in spe, die in hetzelfde gastgezin verblijft. De gastmoeder was nog op haar werk, dus verwelkomde de dienstmeid ons in het chique huis. Een slaapkamer met muskietennetten boven het bed, een privébadkamer met douche en westerse wc, de meid die ons op onze wenken bedient door onze bagage weg te dragen, ons vol te steken met allerlei Keniaanse lekkernijen, en een kaarsje te komen brengen wanneer de elektriciteit even uitviel... Het voelt toch vooral verschrikkelijk ongemakkelijk om zo rijkelijk behandeld te worden. Ze stelt zich heel nederig op, en dat voelt heel raar aan.

Dan het project waar ik werk. De tweede dag in Kenia was mijn eerste werkdag. Ik ging naar 2 rehabilitatiehuizen voor jongens en voor meisjes die opgepikt werden van de straat en klaargestoomd worden om terug te gaan naar hun familie. De reden waarom het straatkinderen zijn, is omdat ze wegliepen van thuis wegens seksueel misbruik en dergelijke. Het rehabilitatiecentrum is een soort van tussenstap tussen de straat en hun eigen familie. Ik kwam daar toe en eigenlijk was er totaal niet zo veel te doen. De meeste kinderen waren naar school, er waren een stuk of 3 kinderen daar. Ik kwam overeen met mijn mentor daar, dat ik de volgende dag naar het drop-in centre zou gaan, waar de kinderen kort verblijven om daarna doorverwezen te worden naar een rehabilitatiehuis of meteen naar hun familie. Daar zou meer te doen zijn. Dus ik heb die dag wat gespeeld met de drie kinderen die daar waren, en geholpen met het eten klaar te maken, hun kleren wassen en dergelijke. De kinderen spraken wel nauwelijks engels, dus het was wat improviseren met gebarentaal en dergelijke.

De tweede en derde werkdag dus in het drop-in centrum. Ze hebben daar een zeeeer katholieke visie. De dag, van 7-15u, bestaat uit bidden, uit de bijbel lezen en een soort van preek geven, werken en een beetje spelen. Vooral met de preek heb ik wat moeite, omdat ik denk dat deze kinderen soms geen andere optie hebben dan stelen, bedelen, liegen en andere in hun ogen ondeugdelijke zaken. Ik begrijp dat hun geloof soms hun enige houvast is in het leven, maar ik betwijfel of dat preken veel verschil uitmaakt. Hun situatie is een mix van (seksueel) misbruik, geweld, verslaafd zijn aan lijm snuiven, armoede... Het is zo complex dat een preek geven over wat goed is en wat slecht, weinig uitmaakt volgens mij. Maar goed, ik ben een nieuwtje daar, dus ik zal nog wat afwachten en proberen een band op te bouwen met de kinderen daar. Er zijn momenteel dagelijks 5-10 kinderen, dus ook daar is er niet extreem veel te doen, maar dat geeft mij wel de kans om veel te spelen met de kinderen. Wegens het taalverschil opnieuw wat improviseren met weinig materiaal en weinig ruimte, dus duimworstelen, vliegtuigjes maken, hoger/lager spelen met kaarten, dammen met een zelfgemaakt bord... Afwachten dus hoe het verder zal lopen bij mijn project.

Voor de rest voel ik me precies zoals een celebrity, omdat ik telkens word aangesproken door mzungu/howareyou, omdat ik blank ben. Iedereen wil me een lift geven, dingen verkopen of gewoon een praatje doen. Zeer vriendelijke mensen dus, extreem vriendelijk :p

Zo, ik heb een poging gedaan om in de drukte van het leven in Kenia hier een beeld te geven van mijn verblijf. Ik zal zo snel mogelijk opnieuw wat van me laten horen, van zodra ik ergens tijd en internet vind. Foto's komen er ook ooit nog eens aan, ik weet niet wanneer :)

Tutaonana! (see you later!)

(0 from 0 votes)
 
Het begin van het Keniaanse avontuur...https://www.mytripblog.org/pg/blog/hhauspie/read/367105/het-begin-van-het-keniaanse-avontuur
Het begin van het Keniaanse avontuur...
 

Worldwide experiences! By Sara   (published in Kenya)

September 15, 2014 by   Comments(0)

 

Dag allemaal, hier zijn we weer, een tijdje geleden, ik weet het. Pole (sorry), maar het is hier drukker dan drukst! De voorbije week heb ik wat andere projecten bezocht, zoals verschillende scholen en een sport-project. Zo heb ik diverse ervaringen in meerdere projecten, zeer verrijkend. Vorige week ging ik naar de school van Kate, een andere vrijwilliger die reeds voor de 3de keer Kenia was. Met geld van haar thuisland heeft ze meerdere klaslokalen gebouwd en een voedselproject opgestart. Dit laatste is voor de kinderen waarvan de ouders de lunch op school niet kunnen betalen. We speelden wat spelletjes met de kinderen en kregen een gehele rondleiding. Verder ging ik ook naar het sportveld met andere vrijwilligers! Het was de verjaardag van de voetbalcoach Milli, vandaar deze groepsfoto. We speelden wat voetbalcompetities, belgische/australische/duitse spelletjes, jaja hier leerde nog wat bij! Vorige week was een zeer sportieve week! We hebben ongeveer elke week een ‘social’ met alle vrijwilligers. Dit keer was het ‘sitting volleyball’, een team van vrijwilligers tegen een team van mensen met een fysieke handicap! Ze zijn wel echt super goed, ni te doen! Op het einde vroegen ze of ik deel wou uitmaken van hun team, yeeeeeey! Maar de dag erna was ik MEGA stijf, overal! Blauwe plekken, stijve spieren, ohoho - niks gewoon! Die avond gingen we met een aantal vrijwilligers op Hyrrax Hill, makkelijk te beklimmen berg maar super mooi zicht op geheel Nakuru en Lake Nakuru. We bleven daar tot de zon onderging, prachtig en iets om nooit te vergeten. Memories, memories.. Probleem was dat we in het donker terug moesten afdalen, wat een beetje gevaarlijk was. Maar we hebben het gehaald! KISUMU!!! Dat was het tripje van het weekend! Prachtige streek, even weg uit het toch wel chaotische Nakuru! Dit is een streek meer in het westen van Kenia, dus 4u rijden vanaf Nakuru. Daar deden we een nijlpaarden - safari met het crappy bootje dat je hier ziet op de foto. En wat hilarisch was, de kerel op de foto kon het geluid van de nijlpaarden nadoen, zodat ze boven water men haha. Iedereen die mij kent, ik kon ni stoppen met lachen. Met als gevolg dat de meeste nijlpaarden bang waren van mij, oeps! Vandaag bezocht ik een andere school, samen met Martin een vrijwilliger uit Zwitserland! Zijn Keniaanse familie bracht eten voor deze kinderen, gezienommigen dit niet zelf kunnen betalen. Sommige kinderen zijn vaak afwezig van school, gezien ze de rekening niet meer kunnen betalen. Een mooi inititiatief dus van deze familie! Momenteel zijn we aan het bekijken om samen een voedselprogramma op te starten in deze school. Dus goede vooruitzichten, zeker met al deze lachende gezichten! Voila, alweer een update van mijn week hier in Kenia!Tot volgende week, Nakupenda! Sara 15.09.14 0 notes

(0 from 0 votes)
 
Worldwide experiences! By Sarahttps://www.mytripblog.org/pg/blog/kenya-social-manager/read/366564/worldwide-experiences-by-sara
Worldwide experiences! By Sara
 

A thousand things to offer   (published in Kenya)

September 15, 2014 by   Comments(0)

Once you land in our airport, you meet the sun in the city, a city of many faces. Don't let the tall buildings and long lanes of traffic fool you, you will be suprised to see what tresures Nairobi has to offer. As you drive out of the airport you see Zebras, impalas and giraffes graze in the fields. 10 kilometers out of Nairobi lies Nairobi National Park a protected area where wild animals roam in the wild. Hear you will see the big five, African lion, African elephant, Cape buffalo, African leopard, and White/Black rhinoceros. The name big is not due to their size but rather the difficulty of hunting these animals.

Not very far from the national park you find the animal orphanage, Giraffe center and The David Sheldrick Wildlife Trust. The Giraffe center was established as a way of protecting the endagered Rothschild giraffe. Here you get to feed the giraffes from a raised platform and some people go to the extent of kissing the giraffe. Pumbas are also easily sited as the graze along tthe giraffes.

The David Sheldrick Center is an intresting place to visit, it is an orphanage for elephants and rhinos that are  reintegrated  back into the Kenyan wildlife. Visitors are able to watch as the elephants are fed with milk. Back into the city you can taste sweet Kenyan dishes and sample some of the night spots. Nairobi is just a gateway to the rest of the country which has dozens of beautiful suprise to offer.

(2 from 1 votes)
 
A thousand things to offerhttps://www.mytripblog.org/pg/blog/kenya-social-manager/read/366526/a-thousand-things-to-offer
A thousand things to offer
 

Tree planting   (published in Kenya)

September 12, 2014 by   Comments(0)

 

Conservation project has been mainly working with local schools planting trees and holding talks and presentation helping teachers and students get more enlightened on conservation activities as well as taking care of the environment. The area around Kigio conservancy is semi arid which is as a result of deforestation that took place in the colonial era. Forestation will help increase more rain, fuel wood timber and moisture on the ground. Drought will be inevitable in a few months time given that rainfall was not enough for the full growth of plants in their farm. Most of these farmers practice subsistence farming where the food they grow is ment for their intake only, besides this they do not have any economic activities and hence they won't afford to buy food incase a drought come their way

.

This Man took us around his farm, the trees that volunteeers planted have grown well, given that the farm has no piped water they recycle water that has been used for house chore like laundry put it in bottles and then irrigates the trees. However due to  the scarcity of water he has to struggle with the wife who also wants the same water to water her sugar cane and bananas.

 

According to him leaves from these trees can be used to  treate Malaria and flu and cold

 

(0 from 0 votes)
 
Tree plantinghttps://www.mytripblog.org/pg/blog/kenya-social-manager/read/366315/tree-planting
Tree planting
 

Vol of indrukken!   (published in Kenya)

September 12, 2014 by   Comments(2)

Het idee was dat ik woensdag een blog zou schrijven, maar dat liet internet en mijn schema niet toe. Vandaar deze late post vol of indrukken. Laat ik toch beginnen bij het begin van deze reis.

Na een lange vlucht kom ik om 2 uur s' snachts aan in Nairobie. Vervolgens worden we naar een soort ondergrondse garage gebracht.. Wat volgt is een lange rij om een visum te krijgen. Dit gaat op een uiterst traag tempo, welkom in Afrika! Geluk is dat ik ondertussen mijn  koffer al 4x voorbij heb zien komen, dus die heb ik zo te pakken. Ik loop 1 bocht verder en ik sta buiten. Daar word ik opgevangen door Paul welke mij naar het guesthouse brengt voor 4 uur slaap, want om 8 uur wilt hij doorreizen naar Nakuru. Die rit kan wel even duren zegt hij. Hoelang kun je doen over 160 km? Juist, 4 uur!  Ik kijk mijn ogen uit, het eerste stuk gaan we over met de taxi maar al snel stapen we over op de matatu om onze reis te vervolgen. Mijn eerste ervaring met het openbaar vervoer. Paul raad me aan wat te slapen. Wat mij eerst al niet lukt van alle indrukken, is het ook nog eens onmogelijk. We slingeren van links en rechts en vermijden de kuilen waardoor we juist in de andere kuil rijden. Later noemt mijn collega het verkeer zo georganiseerd. Georganiseerd echo ik! Het is een grote chaos!! Ja zeg zeg, maar toch weet iedereen wat hij doet, en daar heeft ze een punt. 

Aangekomen in Nakuru volgt er een ontmoeting met onze collega's. Tof om ze nu in het echt te zien en te spreken. Wat volgt is een town introductie. Waar vindt je de bank, postoffice en busstation etc. Daarna worden we naar ons gastgezin gebracht. Een fijn huis met een mooi uitzicht over Nakuru. S avons eten we met Rose, onze gastmoeder, en wat worden we weer hartelijk ontvangen.

Dinsdag ochtend staat er een meeting gepland, vol passie vertelt Karanja - Country Director from Kenia - over zijn team en onze projecten. Tijd om zelf het eerste project te bezoeken. We gaan naar het sitting volleybal team. HIer komen mensen samen met een beperking om te zit volleyen. We doen uiteraard ong een partijtje mee, maar bakken er niks van. Mooi project om te zien! S avonds gaan we uit eten met het gehele team. Gebruikelijk is om eerst je handen te wassen vooer het eten. Dat hadden wee al begrepen van Rose, maar we aten wel met mes en vork.Tijdens dit etenje werd alles op tafel geplaats en aten we met onze handen. WEer een ervaring rijker. De geit heb ik overigens laten schieten.

Op woesndag hebben we een bezoek gebracht aan onze sociale en lesgeefprojecten. Ook op de sociale projecten is het erg belangirjk dat vrijwilligers Engelse les geven, zoda tde kinderen al vroeg leren. De basisscholen zijn sinds een aantal jaren gratis voor alle kinderen, dit zorgt voor veel kinderen en te weinig leraren. Vrijwilligers zijn hier dan ook hard nodig. De avond valt vroeg want donderdagochtend vertrekken we naar Kigio, ons natuurbehoudproject. Vorige week is er een baby giraffe geboren, dus ik ga op kraambezoek ;-) Ik heb geleerd dat de baby giraffe 3 maanden op de plaats blijft waar hij is geboren, samen met zijn moeder. Wel vele andere giraffen gespot. Hier word ondezoek naar gedaan omdat de populatie steeds kleiner wordt. Daarnaast houden ze zich nog met vele andere dingen bezig, waaronder tree nursery. Ze planten zaadjes in de grond, zodra er kleine takjes/boompjes uitkomen worden ze verplaats en gebracht naar de lokale community en scholen. Zodat ze hun gewassen kunnen beschermen tegen dieren. En meer bomen zorgt voor meer water en dat is hard nodig. Vanmorgen zijn we weer vroeg vertrokken, terug naar Nakru. Er staat een medical outreaces op het programma. Samen met alle vrijwilligers gaan naar een schooltje toe om daar de kinderen te leren goed handen te wassen, tanden te poetsen en ze krijgen een pilletje tegen wormen. Al die blije gezichtjes, daarna dansen, zingen en springen we nog samen en is het tijd om verder te gaan. We bezoeken onze medische project en leren wat daar de mogelijkheden zijn voor onze medische vrijwilligers. En dan zit het er al bijna op. Nog 2 dagen en dan reis ik weer terug naar huis. Morgen gaan we nog naar het Nakuru national park, en vanavond eet ik bij een ander gastgezin om ook hun beter te leren kennen.

Dit was mijn reis in een notendop. Het was een week volle indrukken en mooie momenten. Veel foto's genomen, en nog meer verhalen zullen volgen. Sorry voor de spelfouten, maar het is een razend tempo getypt ;-).

Tot snel. Liefs, Stepanie

(0 from 0 votes)
 
Vol of indrukken!https://www.mytripblog.org/pg/blog/svandommele1/read/366265/vol-of-indrukken
Vol of indrukken!
 

African Savannah Conservation ~ Kigio Wildlife Conservancy ~ 12 weeks   (published in Kenya)

September 10, 2014 by   Comments(0)

, , , ,

Whether it is a two day or twelve week volunteer effort you will leave Kigio with an extended global family and fabulous memories.  Awaking to the sounds of Rift Valley birds you eat breakfast with various wildlife grazing close or watching the animal antics at the nearby waterpoint.  Morning activity assignments are approximately 8 AM to Noon.  Lunch and rest period end around 2PM when the afternoon activity begins proceeding until about 5PM.  

Assignments are rotated amongst the volunteers ensuring participation in all activities collecting research data or maintaining Kigio.

 

 

 It is understandable that giraffe survey is a favorite as the Rothschild's giraffe is a focus of the Conservancy and they are impressive creatures.  A few of the activiites that will provide photo ops of zebra, pumba, dik dik, buffalo, hippo and others are camera trap data collection, invasive plant removal and fence maintenance.  Early walking, photographing and identifying birds provides a challenge.  There a many gorgeous birds living in the Rift Valley. Working in the tree nursery is a wonderful way to help assist community farmers.  Plant beds are created, tree seeds planted and nurtured until mature enough to be transplanted in community farmsteads.  Acacia trees, a staple of giraffe, are also seeded for planting within the conservancy.

Skills and a wealth of knowledge are gladly shared by Projects Abroad staff and the very capable Rangers of Kigio.  Meals, freshly and expertly cooked, are delicious and plentiful. Volunteers have plenty of time for relaxation on the patio or in the sun with a gorgeous view no matter the time of day.  Wednesday afternoon volleyball is an enjoyable way to commune with volunteers, staff and rangers.  Most volunteers plan outings on the weekend to nearby towns or National Parks such as Hell's Gate, Mount Longonot and Lake Nakuru.  Personal necessities or desired supplies are easily attained in the nearby towns as is Kenyan Shilling via ATM.  Electricity via generator a few hours a night will keep your electronics charged.  Evening showers are hot and refreshing.  Laundry by hand, easily managed in provided buckets, dries quickly in the Savannah climate. 

Most important - arrive with a desire to assist, a quest for knowledge, an open mind, enjoy the beauty and heart of Kenyan culture and people and your Kigio family will remain in your heart.


(0 from 0 votes)
 
African Savannah Conservation ~ Kigio Wildlife Conservancy ~ 12 weekshttps://www.mytripblog.org/pg/blog/snewman1/read/366124/african-savannah-conservation-kigio-wildlife-conservancy-12-weeks
African Savannah Conservation ~ Kigio Wildlife Conservancy ~ 12 weeks