click to dismiss

Please logged in to see pending comments.

UsernamePassword

| Lost password

Danielle's Blog

I almost quit..; Bijna gestopt..   (published in Nepal)

October 21, 2017 by   Comments(0)

,

I almost quit my participation on the first day it started! As I told you, I had to push the tube further until it was 170 cm inside. This went well and I felt good the whole day. Falling asleep went surprisingly well too. The tube got a nice place in bed on its own pillow next to me. However, at 03.00 I woke up incredibly nauseous. All I wanted then was to take the stupid thing out and feel good again. I told myself I had to keep it inside until the next morning, because I didn't know if I just could pull it out. After a while I felt somewhat better and fell asleep again. The next morning I still felt really bad, but I went to the hospital for the first testing day. I made myself wait until after breakfast with quitting, because breakfast would either make me feel even worse or it could make me feel better. Luckily, I felt better after breakfast and continued participation.

The rest of the week went really well. It was a hassle to carry the tube around every day and night, but both my nose and my throat got used to the feeling of the tube. The week went by pretty fast, and yesterday the tube was removed again! This also went really well, and I am so happy I made it through the whole week! 

I have a last research participation next week and that's it, because I'm leaving Maastricht on Friday! The Wednesday after I will move to Ireland to do my internship. I have already started packing, which isn't that easy. I have to make a pile with things I need in Ireland, a pile with things I need in Nepal, a pile with things I need in spring, and a pile with things I don't need until next summer  . On Monday, I will take the pile for next summer with me to my grandmother and store it in her garage. I am so happy she is willing to store all my stuff for such a long time! My other grandparents are storing the piles I need in Nepal and spring. I am so lucky to have the kindest grandparents in the world! 

Funfact: only 60 days left until my Nepal adventure starts! 

Op de eerste dag van het onderzoek was ik bijna gestopt met meedoen! Zoals ik al had gezegd moest ik het slangetje verder duwen tot het 170 cm binnen was. Dit ging goed en ik voelde me ook de hele dag goed. In slaap vallen ging ook verrassend goed. Het slangetje kreeg een mooie plek in bed op z'n eigen kussen naast mij. Maar om 3 uur 's nachts werd ik enorm misselijk wakker. Ik wou heel graag dat stomme ding uit mn neus halen en me weer goed voelen. Maar ik wist niet of ik hem er zomaar uit kon trekken, dus ik moest wel wachten tot de volgende ochtend. Na een tijdje voelde ik me weer wat beter en ben ik weer in slaap gevallen. De volgende ochtend voelde ik me nog steeds niet goed, maar ik ben naar het ziekenhuis gegaan voor de eerste testdag. Ik wou wachten met stoppen tot na het ontbijt, omdat die me óf nog misselijker zou maken óf ik zou me er juist beter door voelen. Gelukkig voelde ik me na het ontbijt beter en ben ik doorgegaan met het onderzoek.

De rest van de week ging het heel goed. Het was een beetje een gedoe om het slangetje dag en nacht bij me te dragen, maar mijn neus en keel wenden gelukkig aan het gevoel. De week ging best wel snel voorbij en gisteren werd de sonde er weer uit gehaald! Dit ging ook heel goed en ik ben nu heel blij dat ik het toch de hele week heb volgehouden!

Ik heb volgende week nog een laatste onderzoekje en dat is het dan, want ik vertrek vrijdag uit Maastricht! De woensdag erop verhuis ik naar Ieland voor mijn stage. Ik ben al begonnen met inpakken, wat nog niet zo makkelijk is. Ik moet een stapeltje maken met dingen die ik in Ieland nodig heb, een stapeltje met dingen die ik in Nepal nodig heb, een stapeltje met dingen die ik in het voorjaar nodig heb, en een stapeltje met dingen die ik pas in de zomer weer nodig heb . Maandag breng ik het stapeltje voor aankomende zomer naar mijn oma om het in haar garage op te slaan. Ik ben zo blij dat zij al mijn spullen voor zo'n lange tijd op wil slaan! Mijn andere oma en opa slaan de spullen op die ik in Nepal en in het voorjaar nodig heb. Ik heb zo'n geluk met de liefste opa en oma's in de wereld! 

Leuk weetje: nog maar 60 dagen tot mijn avontuur in Nepal gaat beginnen! 


(0 from 0 votes)
 
I almost quit..; Bijna gestopt..https://www.mytripblog.org/pg/blog/ddorland/read/439059/i-almost-quit-bijna-gestopt
I almost quit..; Bijna gestopt..
 

What did I get myself into..!? - Waar ben ik aan begonnen..!?   (published in Nepal)

October 16, 2017 by   Comments(0)

,

Just to make sure: the title does not mean I am not doubting my trip to Nepal! Not at all actually. But, as you may already have seen in the pictures below - I started another research participation. Which includes wearing a nasal tube which goes into my small intestines for 5 days. This morning, at 7.30 , I had to meet up in the hospital. The tube was inserted into my nose and down my throat to my stomach. This did not hurt at all, it was just a little bit uncomfortable. Then, I moved to radiology where first the location of the tube was checked, which then was further moved into my intestines. I could go home and eat breakfast at 11.00. From then on, I have pushed the tube 5-10 cm further inside each hour. There is now 150 cm of tube inside my body, and this still has to increase to 170 today. 

So, back to what I have gotten myself into. It does and did not hurt. However, my nose keeps on running because it feels something is inside which does not belong there.. Second, I tried to wash my hair in the shower and I have never struggeled so much as this afternoon in doing this  Third, it feels like I have a fishbone in my throat which won't go away, and it won't because it isn't a fishbone but the tube.. And then I haven't even tried sleeping yet! But, let's stay positive: both my nose and throat will probably get used to something being there which does not belong there, and I will probably also get used to a tube being taped to my face while I shower and sleep. 

The next four days, I will go the the hospital each morning for 5 hours to participate in the research. Another positive thing: I will get free breakfast and lunch every day!  

Even voor de zekerheid: de titel betekent niet dat ik mijn reis naar Nepal betwijfel! Helemaal niet zelfs. Maar, zoals je misschien al op de foto's hieronder hebt gezien, ben ik aan een nieuw onderzoek mee gaan doen. Voor dit onderzoek moet ik 5 dagen een neus sonde die tot in de dunne darm gaat dragen. Vanochtend om 7.30  werd ik in het ziekenhuis verwacht. Het slangetje ging de neus in, door de keel en naar de maag. Dit deed helemaal geen pijn, het was alleen een beetje onprettig. Toen werd er met röntgen gekeken waar het slangetje was en werd hij de darmen ingeduwd. Ik kon naar huis en om 11 uur ontbijten. Vanaf dat tijdstip heb ik elk uur het slangetje 5-10 cm verder geduwd. Nu zit er 150 cm van het slangetje in mn lichaam, wat nog verder moet naar 170 vandaag.

Dus, even terug naar waar ik aan begonnen ben. Het doet en deed geen pijn. Maar, mijn neus blijft lopen omdat hij voelt dat er iets in zit wat er niet hoort.. Ook heb ik geprobeerd mijn haar te wassen onder de douche, wat nog nooit zo onhandig en lastig is geweest  Het voelt ook alsof ik een vissen graat in mn keel heb zitten die niet weg wil. En die wil natuurlijk niet weg omdat het geen graatje is maar het slangetje.. En ik heb nog niet eens geprobeerd te slapen! Maar, laten we positief blijven: mijn neus en keel zullen er wel aan wennen dat er iets in zit wat er eigenlijk niet hoort. En ik zelf zal ook wel wennen aan het vastgeplakte slangetje in mn gezicht tijdens het slapen en douchen. 

De aankomende vier dagen moet ik elke ochtend 5 uur lang in het ziekenhuis zitten om mee te doen aan het onderzoek. Nog een positief iets: ik krijg elke dag gratis ontbijt en lunch! 


(0 from 0 votes)
 
What did I get myself into..!? - Waar ben ik aan begonnen..!?https://www.mytripblog.org/pg/blog/ddorland/read/438935/what-did-i-get-myself-into-waar-ben-ik-aan-begonnen
What did I get myself into..!? - Waar ben ik aan begonnen..!?
 

Bone marrow aspiration with a view; Beenmergpunctie met uitzicht   (published in Nepal)

October 12, 2017 by   Comments(1)

,

Many people are asking me how it is going with the preparations for Nepal. And actually, it is going really well! I have participated in 10 research studies until now to earn money for my trip. I must say it is really interesting to participate in all these studies. For example, in one of them I had to wear big virtual reality glasses and headphones. For a few minutes I witnessed a plane crash (which did look very real by the way), and afterwards I had to fill in questionnaires about details I remembered having seen. A week later I came back and filled in the same questionnaires. I also did an fMRI experiment. For 1,5 hour I was in an MRI scanner doing a decision making game. Trial after trial I had to choose between option A or B while my brain activity was recorded. This was very early in the morning, so the first hour I was almost falling asleep in there. But after one hour I suddenly had a desperate need for the toilet, so that kept me awake for the last 30 minutes..! 

As I wrote in my last post: with most of the studies I don't earn that much. However, today I participated in a medical study again and thereby earned a lot. But.. it was no pleasure. For this study, the researchers are collecting stem cells from bone marrow to develop a treatment for paraplegia. So, I went to the hospital for a bone marrow aspiration this morning. I had to lay down on one side, and luckily I had a beatuiful view of Maastricht! First, the back of my hip was anestesized - this injection was really painful . Then, after a few minutes a hollow needle was inserted and pushed into my bone. This did not hurt at all, I just felt pushing on my bone. When the needle was in place, the suction of bone marrow fluid started. This was a weird and painful feeling all through my leg and had to be done 10 times to collect enough fluid. I was very happy when it was over! I had to lay on my back for 30 minutes to stop the bleeding and could then go home. My hip still hurts, but this should only last for today.

The doctor was a very friendly guy, and when I told him I did this to earn money for Nepal he even gave me some extra money!  Now I just have one more study planned here in Maastricht, which will last from Monday to Friday next week. I will tell you more about this when it has started!

Veel mensen hebben me de afgelopen tijd gevraagd hoe het gaat met de voorbereidingen voor mijn reis naar Nepal. En eigenlijk gaat het heel goed! Ik heb tot nu toe aan 10 onderzoeken meegedaan om geld te verdienen voor de reis. Ik moet zeggen dat het heel interessant is om mee te doen aan al deze onderzoeken. In een van de onderzoeken moest ik bijvoorbeeld een grote virtual reality bril opzetten en een koptelefoon. Voor een paar minuten leek het alsof ik bij een vliegtuigongeluk was (wat trouwens heel echt leek), en daarna moest ik vragenlijsten invullen over de details die ik me herinnerde gezien te hebben. Een week later moest ik nog een keer terugkomen om diezelfde vragenlijsten weer in te vullen. Ik heb ook meegedaan aan een fMRI onderzoek. Ik lag 1,5 uur in de MRI scanner een spel te doen waarin ik allerlei keuzes moest maken. Vraag na vraag moest ik kiezen tussen optie A of B terwijl mijn hersenactiviteit opgenomen werd. Dit was vroeg in de ochtend, dus het eerste uur viel ik haast in slaap daar binnen. Maar na een uur moest ik plots heel nodig naar de wc, dus dat heeft me het laatste half uur wel wakker gehouden..!

Zoals ik de laatste keer schreef: met de meeste onderzoekjes verdien ik niet veel. Maar vandaag heb ik weer aan een medisch onderzoek meegedaan, en daar heb ik veel mee verdiend! Maar.. het was geen pretje. Voor deze studie verzamelen de onderzoekers stamcellen van beenmerg om een behandeling voor dwarslaesie te ontwikkelen. Dus ik ben vanochtend naar het ziekenhuis geweest voor een beenmergpunctie. Ik moest op mijn zij gaan liggen, en gelukkig had ik een prachtig uitzicht over Maastricht! Eerst werd de achterkant van mijn heup verdoofd - deze prik deed erg pijn . Na een paar minuten werd er een holle naald in mijn bot geduwd. Dit deed geen pijn, maar ik voelde wel dat er op het bot gedrukt werd. Toen de naald op zijn plek zat werd er beenmerg uitgezogen. Dit was een heel apart en pijnlijk gevoel door mijn hele been heen, en moest tien keer gebeuren om genoeg beenmerg te verzamelen. Ik was blij toen het voorbij was! Ik moest toen op mijn rug gaan liggen om de bloeding te stoppen en kon toen naar huis. Mijn heup doet nog steeds pijn, maar als het goed is duurt dit alleen vandaag.

De arts was een hele aardige man, en toen ik hem vertelde dat ik dit deed om geld te verdienen voor Nepal gaf hij me zelfs wat extra geld!  Nu heb ik nog één onderzoek gepland staan hier in Maastricht, die duurt van maandag tot vrijdag aankomende week. Daar vertel ik jullie meer over zodra die is begonnen! 

Images from Google - not my real view from the hospital but it looks like it

Foto's van Google - dit was niet mijn echte uitzicht vanuit het ziekenhuis, maar het lijkt erop



(0 from 0 votes)
 
Bone marrow aspiration with a view; Beenmergpunctie met uitzichthttps://www.mytripblog.org/pg/blog/ddorland/read/438864/bone-marrow-aspiration-with-a-view-beenmergpunctie-met-uitzicht
Bone marrow aspiration with a view; Beenmergpunctie met uitzicht
 

Earning money by research participation; geld verdienen door meedoen aan wetenschappelijk onderzoek   (published in Nepal)

September 7, 2017 by   Comments(0)

,

Money doesn't grow on trees, which means I have a lot to do before I can depart to Nepal in December. As a student, you don't have that much to spend. I am very lucky to have the Norwegian government, parents, and grandparents to support me financially. This makes it possible for me to study, live in a nice student room, and travel back and forth to Norway twice a year. 

However, the trip to Nepal will cost more than I currently have. And since I don't have a job, I had to think of something else to earn money by. The first step was of course to save money by limiting my expenses on groceries. This means simple dinners, less meat, and no unnecessary things like chocolate and cookies (). To earn money, I decided to participate in as much research as I can at university. Because, by participating in research, you get rewarded with money. 

I have already participated in some small studies, where I just have to fill in some questionnaires, remember lists of words, and play games. This results in small amounts of money, but everything counts! Yesterday, however, I started participation in a medical study - which results in more money but for which you also have to do more. I arrived at university at 08.00 in the morning, where an intravenous line was put in my arm to draw blood. A first blood sample was taken, and afterwards I had to take a vitamin B6 capsule with the breakfast that was provided. Every 30 minutes for 4 hours long, a new blood sample was drawn. I got a box of B6 capsules to take home, from which I have to take one every day for a week. Tomorrow, I have to go back to university to draw another blood sample, and on Tuesday one last time. And the the money I earn with this goes to Nepal! 

If you would like to sponsor my trip, and thereby support the building of schools in Nepal - I would be really thankful! Please send me a message on Facebook or Whatsapp or tell we when we meet  Everyone who has already done this - again thank you so much!

Geld groeit niet aan de bomen, en dat betekent dat ik nog veel te doen heb voordat ik naar Nepal kan vertrekken in December. Als student heb je niet veel om uit te geven. Ik heb het geluk dat ik financieel gesteund word door de Noorse overheid, mijn ouders en grootouders. Dit maakt het mogelijk voor mij om te studeren, in een leuke studentenkamer te wonen en twee keer per jaar heen en weer te reizen naar Noorwegen.

Maar een reis naar Nepal kost meer dan dat ik op dit moment heb. En omdat ik geen baan heb moet ik andere manieren bedenken om geld mee te verdienen. De eerste stap was natuurlijk om geld te sparen door minder uit te geven aan boodschappen. Dit betekent simpel avondeten, minder vlees, en geen onnodige dingen als chocola en koekjes (). Om geld te verdienen heb ik besloten om aan zo veel mogelijk wetenschappelijk onderzoek deel te nemen op de universiteit. Hier word je namelijk voor beloond met geld. 

Ik heb al meegedaan aan een paar kleine onderzoekjes, waar ik alleen wat vragenlijsten in moet vullen, lijsten met woorden moet herinneren en spelletjes moet spelen. Dit levert kleine beetjes geld op, maar alle kleine beetjes helpen! Maar gisteren ben ik begonnen aan een medisch wetenschappelijk onderzoek, waar je meer geld voor krijgt maar dan natuurlijk ook meer voor moet doen. Ik was om 8 uur 's ochtends op de universiteit, waar een infuus werd gezet in mijn arm om bloed af te nemen. Een eerste buisje werd afgenomen en daarna moest ik een vitamine B6 capsule slikken bij het ontbijt dat ik kreeg. Vier uur lang werd elke 30 minuten een nieuw buisje bloed afgenomen. Ik heb een doosje B6 capsules mee naar huis gekregen, waarvan ik er een week lang elke dag een moet innemen. Morgen moet ik weer terugkomen om weer bloed te laten afnemen, en dan dinsdag nog een laatste keer. En het geld wat ik hier mee verdien gaat naar Nepal!

Als u/jij mijn reis wil sponsoren en daarbij het bouwen van schoen in Nepal wil steunen zou ik daar heel blij mee zijn! Stuur me een berichtje op Facebook of Whatsapp of vertel het me als we elkaar zien  Iedereen die dit al heeft gedaan - nogmaals bedankt!

 


(0 from 0 votes)
 
Earning money by research participation; geld verdienen door meedoen aan wetenschappelijk onderzoekhttps://www.mytripblog.org/pg/blog/ddorland/read/438319/earning-money-by-research-participation-geld-verdienen-door-meedoen-aan-wetenschappelijk-onderzoek
Earning money by research participation; geld verdienen door meedoen aan wetenschappelijk onderzoek
 

Visa from Amsterdam; visum uit Amsterdam   (published in Nepal)

September 1, 2017 by   Comments(0)

, , ,

I heard that some of you have been so curious about what my next real step was going to be that you could not sleep. So hopefully, after reading this post, you will find the rest to sleep again 

Yesterday was amazing! I had a great birthday. Together with my grandmother, I took the train to Amsterdam to obtain a visa for Nepal. This was done within 10 minutes, and we spent the rest of the day eating cake, having lunch, shopping, and sightseeing in Amsterdam. I am so incredibly thankful for my superfit, always happy, beautiful grandmother! 

Now that I have my visa, the most important preparations have been done. And I'm happy for that, because after my study starts next week I will have less time to arrange things for my trip. My focus in the coming weeks will be on studying, saving money, and earning money. How I am planing to earn money without a job.. you will hear in the next post! Please don't speculate to much about it at night 

Ik heb gehoord dat sommigen van jullie zo nieuwsgierig waren naar mijn volgende echte stap dat je niet kon slapen. Ik hoop dat je nu, na het lezen van deze blog, weer de rust kan vinden om te slapen 

Gisteren was een geweldige dag! Ik heb een hele fijne verjaardag gehad. Samen met mijn oma ben ik naar Amsterdam geweest om een visum te halen voor Nepal. We stonden binnen 10 minuten weer buiten, dus we hebben de rest van de dag gebruikt om taart te eten, te lunchen, winkelen en toeristje te spelen. Ik ben zo ontzettend dankbaar voor mijn superfitte, altijd blije, prachtige oma!

Nu dat ik mijn visum heb zijn de meest belangrijke voorbereidingen gedaan. En daar ben ik blij mee, want volgende week begint de studie weer en zal ik minder tijd hebben om dingen te regelen voor mijn reis. De aankomende weken zal ik me vooral richten op studeren, geld sparen en geld verdienen. Hoe ik van plan ben om geld te verdienen zonder een baantje.. dat zullen jullie in de volgende blog kunnen lezen! Lig er vooral niet te lang wakker van 's nachts 

 


(0 from 0 votes)
 
Visa from Amsterdam; visum uit Amsterdamhttps://www.mytripblog.org/pg/blog/ddorland/read/438235/visa-from-amsterdam-visum-uit-amsterdam
Visa from Amsterdam; visum uit Amsterdam
 

Preparations and vaccinations; voorbereidingen en vaccinaties   (published in Nepal)

August 29, 2017 by   Comments(0)

, ,

A few days ago, my trip to Nepal as a volunteer was confirmed! This means preparation has started for real. I have been reading through information, more information, and more information about the country, the trip, what to expect, what to prepare, etc. And I'm getting more excited by every word I read! 

I am doing the Christmas Building project in Kathmandu, which lasts from the 20 of December 2017 to January 2nd 2018. With a group of volunteers, I will help building a school for the children in Nepal. After the earthquakes in 2015, still not enough schools have been built which means that not every child can go to school at the moment. This year, my wish for Christmas is to help those children, and therefore I signed up for this project.

About the preparations again, today the first step was taken. I have already been writing on my packing list, trying to save some money, and dancing around my room in thanksgiving because of this great opportunity - but this was the first REAL step. I went to the GP to get vaccinations. And that was not as bad as I had expected! The next real step will be taken on Thursday - my birthday! 


Een paar dagen geleden werd mijn reis als vrijwilliger naar Nepal bevestigd! Dit betekent dat de voorbereidingen nu echt zijn begonnen. Ik heb informatie, meer informatie en nog meer informatie gelezen over het land, de reis, wat ik kan verwachten en moet voorbereiden, enz. En bij elk woord dat ik lees krijg ik meer zin om te gaan!

Ik ga het Kerst Bouwproject doen in Kathmandu, van 20 December 2017 tot 2 Januari 2018. Samen met andere vrijwilligers ga ik helpen met het bouwen van een school voor de kinderen in Nepal. Na de aardbevingen in 2015 zijn er nog steeds niet genoeg scholen opgezet voor alle kinderen om naar school te kunnen. Mijn kerstwens voor dit jaar is om deze kinderen te helpen en daarom heb ik me voor dit project aangemeld.

Weer even over de voorbereidingen, vandaag heb ik de eerste stap genomen. Ik ben al begonnen aan een paklijst, probeer geld te sparen en heb de kamer al rondgedanst uit dankbaarheid voor deze kans - maar dit was de eerste ECHTE stap. Ik ben namelijk naar de huisarts geweest voor vaccinaties. En het was niet zo erg als ik had verwacht! De volgende echte stap ga ik donderdag nemen - op mijn verjaardag! 

 

(0 from 0 votes)
 
Preparations and vaccinations; voorbereidingen en vaccinatieshttps://www.mytripblog.org/pg/blog/ddorland/read/438196/preparations-and-vaccinations-voorbereidingen-en-vaccinaties
Preparations and vaccinations; voorbereidingen en vaccinaties