click to dismiss

Please logged in to see pending comments.

UsernamePassword

| Lost password

February 2012

drukke dagen op verloskamer   (published in Tanzania)

February 28, 2012 by   Comments(1)

Hey!

 

Ondertussen zijn we dinsdag. Dat betekend dat ik hier al 2 weken ben. De tijd gaat hier eingelijk wel snel vooruit. Maar ik heb het gevoel dat ik hier al wel langer ben dus dat zal wel beteken dat ik het hier wat gewoon aan het worden ben.

Maandag was het weer een drukke dag op verloskamer. Na ons langer weekend pikte het toch wel om er weer om 6 uur uit te moeten. Maar het was een vruchtbare dag want ik heb 2 bevalling gedaan. Ik was wel moe als ik terug thuis kwam want het ik heb wel veel gedaan en gezien. Zo heb ik een stuitbevalling gezien (dus dat de poep eerst komt) en een voetligging die zo geboren wordt. Normaal wordt dat in België altijd een keizersnede, maar hier hebben ze dus aan dat kind liggen trekken tot dat het geboren was. En ik heb dan ook nog een sterrekijker zien geboren worden. Dus ik ben op één dag wel veel dingen gezien waarvan ik die in België waarschijnlijk niet gezien zou hebben.

 

Vandaag heb ik de kans gekregen om mee naar het OK (operatie kwartier) te gaan voor de keizersnedes. Ik kreeg zo een groen pakje en die broek was echt veel te groot. Ik kan daar wel 2 keer in en ik moest ook andere schoenen aandoen. Dat waren zo van die soort van slippers maar dan echt ook 5 maten te groot. Maar zo mocht ik binnen op het OK. Ze hadden er 2 operatiekamers en ik vond dat de apparatuur die er stonden nog heel modern waren. Ik heb eerst een biopsie gezien en dat wordt hier onder lokale verdoving gedaan en ik vond dat die vrouw toch nog wel veel pijn had.

Nadien heb ik dan een keizersnede gedaan. Er wordt hier een epidurale verdoving ook gegeven maar die is niet zo als bij ons. Er wordt gewoon 1 dosis ingespoten en dat is het. Er wordt dus geen katheter gestoken. Naar mijn gevoel was die verdoving tegen het einde dan ook niet meer echt genoeg als ze begonnen met hechten. Maar ik was al blij om te zien dat er verdoofd werd en dat ze hun best doen met de middelen die ze hadden. Ik mocht het kind aannemen en gelukkig was het een goed kind dat geboren werd. Het personeel daar was echt wel vriendelijk en vonden het allemaal heel leuk dat er een blanke kwam helpen. Iedereen wilt dat u naam weten en van waar je komt. Er vroeg zelfs een dokter of ik al getrouwd was. Maar da was zo de flauwe plezante van den hoop :p

Ze nemen wel hun tijd voor elke operatie want in de voormiddag hadden ze er maar 1 gedaan terwijl er 2 gepland stonden.

 

In de namiddag ben ik dan nog op de verloskamer gaan helpen en heb ik nog een bevalling kunnen doen.  We zijn vandaag iets vroeger gestopt want we zijn nog naar het kantoor van projects abroud gegaan omdat we daar van een dokter zouden leren hechten en we uitleg kregen over de medical outreach van morgen. Dat houdt in dat we naar een weeshuis gaan en daar de zieke kinderen gaan nakijken. We gaan dit samen doen met dokters uit het ziekenhuis en met de andere vrijwilligers die een medisch project doen. Ik ben eens benieuwt. Meer zal ik hier later over vertellen.

Het hechten dat die dokters ons zijn komen leren was zoals wij dat op school hadden geleerd. Dus dat konden we al. Dus die waren dar eerst wat verbaast over en snapte dan niet dat wij dat niet deden in het ziekenhuis. Maar nadat we hadden uitgelegd dat het voor ons moeilijk is om te zien waar we juist moeten hechten snapte ze het. Een van de dokters had beloofd om eens naar de verloskamer te komen om samen met ons te hechten en het ons dan te leren zodat we het alleen zouden kunnen doen. Ik ben eens benieuwt of hij zich aan zijn woord gaat houden. Want ik zou dat echt wel willen leren dat hechten. Want nu verwachten ze van ons dat wij dat doen na de bevalling. Het is daarom soms moeilijk om iemand te vinden die dat wil doen. Soms staan we echt wel een half uur of langer te wachten. Dus hopelijk kan ik het snel zelf doen.

 

Ondertussen is het hier begonnen met regenen. Ik denk dat dit het begin is van het regenseizoen. Het moet hier niet lang regenen om al grote plassen te kregen en overal ligt er dan modder want enkel de grote wegen zijn geasfalteerd. En dan ook enkel maar de weg voor de auto’s want waar je als voetganger loopt is het zand. Dus veel modder en plassen onderweg. Mijn botten gaan dus nog goed van pas komen J Het voordeel aan de regen is wel dat het dan minder warm is want de regen laat het wel goed afkoelen en die afkoeling is wel welkom voor mij.

 

Groetjes,

Annelies

(0 from 0 votes)
 
drukke dagen op verloskamerhttps://www.mytripblog.org/pg/blog/aameloot/read/186996/drukke-dagen-op-verloskamer
drukke dagen op verloskamer
 

Een lang weekend gehad!! :)   (published in Tanzania)

February 26, 2012 by   Comments(1)

Hey!!

 

Het is ondertussen weer weekend. De tijd gaat dier toch wel snel. Dinsdag zijn we hier al 2 weken. Voor zij die mij al missen nog  11 weken en ik ben terug thuis. :p

Donderdag was het echt nog een drukke dag in het ziekenhuis. De verloskamer lag helemaal vol. Dat betekend dat de 10 bedden vol lagen en de mensen die nadien binnen kwamen op de grond moesten gaan liggen. Op een bepaald moment lagen er zelfs 5 mensen op de grond. Echt ongelofelijk. Ik heb een vrouw gehad die op de grond lag en waar ik ineens het hoofd zag komen van de baby. Die moest dan nog opstaan en op en bed klimmen en dan werd het kind geboren. Ik vond het al straf dat die nog kon wandelen naar dat bed. Op de verloskamer liggen enkel de mensen die al genoeg ontsluiting hebben om bijna te bevallen (prim 7cm, multi 5 cm). Al de rest van de vrouwen (dat zijn er ook veel) zitten gewoon buiten te wachten of zitten binnen allemaal samen op een paar bedden. Ik ben dus druk bezig geweest en het was letterlijk de ene bevalling na de andere. Op een bepaald moment was ik een vaginaal onderzoek aan het doen en ik voelde een stuit (poep) in plaats van een hoofd. Was toch wel even raar want had dat nog nooit ervoor gevoeld want in België krijgen de meeste mensen een keizersnede als de poep van de baby beneden ligt. Maar deze vrouw ging dus vaginaal bevallen. Wij vonden dat wel indrukwekkend want hadden nog nooit een vaginale bevalling van een stuit gezien. We zijn speciaal langer gebleven maar het ging traag vooruit dus zijn we uiteindelijk maar naar huis gegaan omdat we er en lange dag op hadden zitten. Maar de dokter verzekerde ons dat we er zeker nog wel een zouden zien!

 

Vrijdag was het dan de dirty day. Met alle vrijwilligers zijn we dan 3 klaslokalen gaan schilderen in een lagere school. Dat was wel eens een leuke afwisseling na al die dagen in het ziekenhuis. De school was heel basick, maar had op de buitenmuren van het gebouw tekeningen staan waar de leerlingen van leerde. Zo was de werking van een hart getekend, het continent afrika, … Ik vond die tekeningen echt wel leuk. Er waren vrijwilligers die in die school les gaven en die hebben hun leerlingen voor ons laten zingen, echt geweldig. Ik kreeg er zelf kippenvlees van. Vooral de jongere kinderen waren heel de tijd naar ons aan het zien en hallo aan het zeggen. Je hoorde ook heel de tijd mzunko (wat blanke betekend). Hier kinderen waren echt schattig gewoon.

 

Na een halve dag schilderen zijn we ons dan gaan douchen thuis want echt proper waren we niet meer. En nadien zijn we met ons drietjes naar slib way geweest. Dat is een plaats waar veel lokale winkeltjes zijn. Het was daar gezellig en dat was ook een plaats waar veel toeristen zaten want ineens kwamen we allemaal blanken tegen. We hebben dan daar ook nog iets gedronken want we konden daar aan het water gaan zitten. Echt een vakantie gevoel!!

 

Wanneer we terug thuis kwamen zijn we nog bij een van de buren iets gaan drinken want die had ons uitgenodigd. De vrouw was een van de parlementsleden van Tanzania en wilde graag dat we daar huis eens kwamen bekijken want ze wilde ook graag vrijwilligers hebben. Die vrouw was toch wel wat gek want in die haar tuin stonden zo allemaal namaak dieren. Precies een dierentuin!! En de manier hoe dat die deed was echt om mee te lachen. Nadien hebben we dan gegeten want het was ondertussen al 8 uur en ik had wel honger.

 

Na het eten zijn we nog naar Lucas café gegaan want daar gingen een deel van de vrijwilligers iets drinken omdat er deze week veel terug naar huis vertrekken. We zijn met een badaji naar daar gegaan en dat was allemaal goed verlopen. Het was de eerste keer dat we buiten kwamen alleen als het donker was. We konden gewoon buiten zitten en het café was gezellig net als het gezelschap. Tegen 12 uur zijn we dan terug naar huis vertrokken. We gingen terug bellen naar de zelfde bagajiman als die ons gebracht heeft maar aangezien dat die niet opnam hebben we maar een andere genomen die daar toen stond. Op een bepaald moment reedt die dan de verkeerde kant uit Gelukkig beginnen we ons al wat beter te oriënteren hier en hadden we het snel door. We hebben de man dan omkeer laten maken en de weg gewezen. Ik denk dat die gewoon de weg niet goed wist. Maar we zijn veilig thuis geraakt en nadien zijn we in ons bedje gekropen want het was een drukke maar leuke dag.

 

Zaterdag hebben we nog wat voor school gewerkt want dat moet ook af en toe gebeuren hier. En in de namiddag zijn we nog een ijsje gaan eten want dat hadden we wel verdient na schoolwerk te hebben gedaan.

 

Vandaag is het zondag en zijn we met een hoop andere vrijwilligers naar een soort van waterpretpark geweest. Het was niet echt een pretprak maar zo een groot zwembad dat bij een hotel hoorden waar toch echt wel veel glijbanen waren. Ik denk zeker een stuk of 10. Dus ze hebben ons daar zeker geamuseerd en ik had weer een vakantie gevoel. J

Een van de vrijwilligers had ook een bal mee en elke keer als we daar mee aan het spelen waren in het water kwamen al die afrikanen mee doen. Dat was wel grappig, maar die waren altijd in de meerderheid en het waren mannen dus na een tijdje was de fun er wel wat af omdat we dan nooit meer de bal in onze handen kregen.

We zijn nu naar dat waterpretpark geweest met de dala-dala. We worden ondertussen wel gewoon aan hun openbaarvervoer. Maar omdat we er een moesten pakken die we nog niet kende waren we aan het vragen over die op een bepaald punt stopte waar we er dan uit moesten. Die conducteur begon dan in het Swahillis te praten en iedereen rond ons begon te lachen. Ik had toen toch wel even het gevoel dat we werden uitgelachen door iedereen. Als wij dat zouden doen in België met een buitenlander dan waren we al lang een racist geweest. Maar gelukkig kwam er toen een vriendelijke man die Engels kon en die heeft ons dat geholpen en zo zaten we op de juiste bus en zijn we zonder verloren te rijden aangekomen.

 

Maar het was echt een meer dan zalige dag en nu zijn we weer klaar om een week stage te gaan doen. Deze week willen we nog veel doen want we hebben gehoord dat er volgende week nog 3 studenten vroedkunde hier hun stage komen doen dus dan gaan we wel met wat te veel studenten op de dienst staan. De organisatie gaat daarom voor ons een schema opmaken zodat we in shiften moeten gaan werken. Ik hoop maar dat die uren wat goed gaan zijn. Meer later daar dus over.

 

We hebben in mwenge (hun rooseveltplaats waar ik over verteld had) een structuur gevonden. We op zijn Afrikaans, maar we weten nu waar we onze bussen kunnen vinden J Er staan namelijk worden met de richting en in de buurt van die borden staan dan ongeveer de bussen. Maar de chaos daar is nog echt altijd ongelofelijk. Ik trek er nog vaak grote ogen van als ik daar kom. Die bussen rijden daar maar tussen al het volk en draaien alsof ze mega veel plaats hebben ook al is dat helemaal niet zo. Vaak zit er ook echt mega veel volk op die dala-dalas. De lijnbussen in de spits gaan echt niets meer voorstellen voor ons op vlak van drukte tegenover wat we hier meemaken.

Ze hebben hier op de straten ook vluchtheuvels gemaakt om de verkeer te laten vertragen, maar die vluchtheuvels zijn echt gigantisch hoog.  Die moeten er altijd helemaal voor stoppen en er dan voorzichtig overrijden. En als er veel volk in de dala-dala zit dan voel je soms da die zo de grond raakt. Kan niet gezond zijn voor da busje, maarja die zijn er dan ook niet meer zo mooi uit.

 

Ondertussen begin in al wel wat gewoon te worden aan het drukke verkeer hier. Aan de warmte ben ik nog niet echt gewoon want ik zweet nog elke dag veel, maar gelukkig hebben we nu onze airco waardoor we beter kunnen slapen ’s avonds omdat het nu fris is op onze kamer.

 

Maar ik ga eens slapen want morgen is het weer vroeg dag voor een nieuwe week stage met hopelijk veel gezonde baby’s die worden geboren. Ik hoop dat alles goed gaat met jullie!!

 

Groetjes,

Annelies

(0 from 0 votes)
 
Een lang weekend gehad!! :)https://www.mytripblog.org/pg/blog/aameloot/read/186308/een-lang-weekend-gehad-
Een lang weekend gehad!! :)
 

witte stranden en palmbomen :)   (published in Tanzania)

February 22, 2012 by   Comments(2)

Heey!!

 

Ondertussen is het hier weekend geweest en dat betekend dat de dochter was ons gezin ons de buurt wilden laten zien. Zaterdag voormiddag hebben we hier in de buurt een wandeling gemaakt en zo werd mij wel duidelijk dat we hier in een rijke buurt zitten. Allemaal mooie huizen en zelfs een fitness.

Na de namiddag zijn we dan richting het strand gegaan. We hebben 2 dala-dalas genomen en een bajaje (Dat is zo een soort van brommer waar je met 3 vanachter kunt zitten om mee te rijden). Eenmaal aangekomen bleek het dat we in een ressort kwamen waar we het zwembad van dat hotel konden gebruiken en dat zwembad lag tegen het strand. Echt gewoon zalig. Dat was een strand en hotel uit de boekskes. Witte stranden met palmbomen.

We konden niet wachten om in het zwembad te duiken, eindelijk eens afkoelen. We hebben dan ook lang in het zwembad gezeten met als gevolg dat ik goed was verbrandt als we terug tuis kwamen. We hebben daar dan ook s middags iets gegeten en na het eten zijn we in de Indische oceaan gaan zwemmen. Dat was ook wel eens  leuk. De oceaan was wel heel zout, ik denk nog meer zout  dan aan onze Belgische kust. Nadien hebben we nog wat in het zwembad gehangen want dat was wel leuker vond ik dan in de zee. De vrienden van die dochter waren ook gekomen en die waren nog wel grappig. We hebben die leren zenuwen en het was echt grappig om die dat te zien spelen. Tegen dat we thuis kwamen begon het al donker te worden. We hebben dan nog gegeten en dan hebben we die dochter nog leren jungle speeden met uitbreiding en ze vond het een leuk spel.

 

Zondag hebben we dan in de voormiddag hebben eens een plan gemaakt voor onze schoolwerk. En we moeten toch wel veel uren hier doen en nog wat opdrachten maken. Dat is wel wat minder leuk.

In de namiddag zijn we dan nog naar mwalali city geweest. Dat is een soort van shopping center achtig iets. En daar in de winkels verkochten ze echt veel Westers eten. We hebben ons toch maar ingehouden met het kopen van koeken want die dochter was mee en we vonden het dan wat erg als we zo vanalles dingen kopen.  We hebben wel een fles Kidiboe gekocht want die kenden dat hier niet en op die fles stond zelfs in het Nederlands wat er in zat. We hebben daar ook nog een ijsje gegeten.

’s Avonds hebben we dan gegeten en dan zijn we met die vader nog een nieuwe route gaan rijden naar het ziekenhuis en dan konden we de stad eens zien als het donker wordt, want er wordt ons aangeraden om niet te veel rond te lopen in de donker alleen voor onze veiligheid. Maar ik vond dat er ’s avonds nog veel leven was op straat en dat vond ik wel eens leuk om te zien.

Tegen dat we terug kwamen was de elektriciteit voor de zoveelste keer eens uitgevallen. Maar dat beginnen we ondertussen ook al gewoon te worden. We hebben dan nog onze kidiboe gedronken en ze vonden het lekker. Nadien heb ik nog wat geskypt en dan gaan slapen want op maandag moesten we er weer vroeg uit. We staan om 6 uur op als we naar het ziekenhuis moeten en in het weekend kunnen we ongeveer slapen tot 9 uur want uitslapen dat kennen ze hier niet.

 

Maandag was niet zo een leuke dag in het ziekenhuis omdat de studenten vroedkunde hier examen hadden en daardoor voelden we ons niet echt nuttig. Ik heb dan maar wat achter de vroedvrouwen gelopen en gezien hoe alles wat in elkaar zit. Hier komen de vrouwen binnen in de arbeidskamer en pas als ze 5 à 7 cm hebben komen ze naar de verloskamer. Net nadat ze bevallen zijn moeten die al uit hun bed en gaan die naar de andere kant van de verloskamer waar ze wachten om naar de kraamafdeling te gaan waar ze 1 à 2 dagen blijven. De vrouwen worden hier maar om de 4 uur onderzocht en ze hebben voor zowel de arbeidskamer als verloskamer maar 1 doptone en 2 hoorns van pinard. Dus echt veel opvolgen lukt hier niet van de arbeid. Veel vrouwen zitten hier ook gewoon buiten te wachten tot dat ze voldoende ontsluiting hebben om naar de verloskamer te komen. Al de vrouwen liggen hier ook bij elkaar op 1 grote zaal. Dus veel privacy is er niet te vinden.

 

Dinsdag was geen leuke dag voor mij. Ik begon aan een bevalling dat uiteindelijk een mors in utero bleek te zijn. Dat wil zeggen dat de baby al een paar dagen moet dood zijn geweest. Tijdens de bevalling al merkte ik dat er niets niet goed ging maar ik kon niet zeggen wat het was. En als we om hulp vroegen dan kwam er niemand, echt erg eigenlijk. Volgens mij was het ook nog een prematuur kind want de huis was niet volgroeid en zag rood.

Ik ben nadien toch even gecrasht want ik had het er echt moeilijk mee. Ik wist wel dat dit eens ging gebeuren maar zeker als je er niet op voorbereidt bent komt het wel hard aan. Maar gelukkig waren Eva en Astrid er en hebben die mij goed opgevangen. De mensen hier vonden het raar dat ik aan het wenen was want zij geloven dat als je weent dat je volgende zwangerschap ook gedoemd is om te mislukken. Er werd echt niets van emotie gezien, echt gek.

Na deze mindere dag zijn we nog naar het kantoor gegaan van Projects Abroad want het was briefing voor de dirty day. Dat is nu vrijdag en dat houdt in dat we in een school een klas gaan schilderen met alle vrijwilligers. We hebben toen ook ineens alle vrijwilligers eens gezien, maar vele hen vertrekken volgende week terug naar huis dus dat betekend dat er een nieuwe lading zal komen denk ik. Afwachten dus … Op het kantoor hebben we ook een spelletje gespeeld met iedereen en dat was wel goed om even mij gedachten te verzetten.

We zijn die avond maar optijd gaan slapen en onze airco werkte tegen dat we thuis kwamen. Maar ze hadden die zo kou gezet dat het ‘s nachts zelfs wat te kous was geworden dus vannacht gaan we die wat minder koud zetten.

 

Vandaag is het woensdag en zijn we terug naar het ziekenhuis gegaan. In het begin was het wel even moeilijk om daar zo terug te komen maar in het begin heb ik dan geholpen met poetsen en te assisteren bij een bevalling. Ik heb er zelfs nog een zelf gedaan dus dat was wel goed voor mijn zelfvertrouwen. Vandaag was het ook terug rustiger op de verloskamer omdat de studenten weg zijn.

 

Ik moet jullie ook nog vertellen van de roosevelt plaats van hier. Die is echt gewoon gestoord. Overal rijden die dala-dalas door elkaar. Overal lopen mensen rond en langs de kant staan over kraampjes met zaken die worden verkocht. Gewoon te zot voor woorden!!!

 

Haja nog een vraagje voor jullie. Als je een reactie wilt plaatsen is dat zeer leuk om te lezen, maar wil je dan je naam er onder zetten dan weet ik van wie het komt dat is altijd leuk. Merci!

 

Zonnige groetjes,

Annelies

 

 

(0 from 0 votes)
 
witte stranden en palmbomen :)https://www.mytripblog.org/pg/blog/aameloot/read/185270/witte-stranden-en-palmbomen-
witte stranden en palmbomen :)
 

De eerste dagen!!!   (published in Tanzania)

February 17, 2012 by   Comments(4)

Heey!!

 

Ik ben ondertussen goed aangekomen in Tanzania. Het was een lange vlucht, maar alles is vlot verlopen. We hadden een tussenstop in Londen waar we iets hebben kunnen eten en na een paar uur te hebben gewacht konden we op het vliegtuig richting Tanzania stappen!! Spannen! Ook die vlucht is vlot verlopen. Vanuit het vliegtuig hebben we de top van de Kilimanjaro kunnen zien. Dat was echt zot!  Als we uit het vliegtuig stapte kwam de warmte direct op ons af en heb ik maar direct mijn trui uit gedaan. De vluchthaven hier is totaal iets anders dan bij ons, maar gelukkig kwam onze bagage op de band. Als we uit de luchthaven kwamen stond er iemand van de organisatie ons op te wachten.

 

We zijn toen naar ons gastgezin gebracht en hebben kennis gemaakt de hun dochter en meid. ’s Avonds kwamen de ouders thuis en hebben we daar kennis mij gemaakt. Het zijn hele lieve mensen. In de badkamer is er een wc als bij ons en ook een douche met ofwel lauw of koud water. Je kan het niet regelen dus het is afwachten wat het is als je er onder staat.

Na onze lange vluchten waren we eigenlijk heel moe omdat we heel de nacht gevlogen hadden en ik heb amper een oog dicht gedaan. We zijn dan in de namiddag ook een dutje gaan doen. s’ avonds hebben ze dan onze muggennetten opgehangen en daar hebben ze speciaal iemand voor laten komen. Het eten valt hier ook heel goed mee. Het is lekker en heb nog niet echt iets gegeten wat ik echt niet lust. Als ontbijt kregen we een soort van pannenkoek in plaats van brood, of een soort van donuts of cornfleks.

 

Woensdag hebben we dan een introductie gekregen van de mensen van projects abroad. Zo hebben ze ons laten zien hoe je met de dala-dalas (dat zijn hier de bussen, het zijn minibussen waar je met veel mensen samen op zit) naar het ziekenhuis moet. In het ziekenhuis hebben we een rond leiding gekregen en morgen is onze eerste dag. Spannend!! Een ziekenhuis hier lijkt niet echt op die van ons, maar hoe het juist allemaal werkt zal ik later wel kenen vertellen als ik aan de lijven heb ondervonden hoe het in zijn werk gaat.

Na onze rondleiding zijn we een sim-kaart gaan kopen en internetsticks. En dan zijn we naar het kantoor geweest waar we nog informatie hebben gekregen en onze workpermid in orde hebben gemaakt. Daarna zijn we nog iets gaan eten en dan terug naar ons gastgezin.

 

Alles is hier zo anders, zo rijden ze hier links en zijn er geen verkeerregels buiten het rode licht. Als voetganger heb je zelfs geen voorrang aan het zebrapand. De straat hier oversteken lijkt voor mij wel als de autostrade oversteken bij ons in België. Echt crazy!! Het wordt hier ook heel snel donker. Ik denk dat het ongeveer een half uur duurt. Ze hebben hier niet zo van die schermer als bij ons.

 

Donderdad was onze eerste werk dag in het ziekenhuis. We hebben zelf met de dala-dalas naar het ziekenhuis kunnen gaan en dat is goed gelukt. We zijn niet verloren geraakt in de stad. Daar was ik toch wel best trots op. We moeten om half 8 beginnen en dan wonen we eerste een meeting bij en dan nadien zijn we door de directeur van het ziekenhuis naar de verloskamer gebracht waar hij ons heeft voorgesteld aan de mensen daar. Daar hebben we ons kunnen opkleden en dan waren we een beetje aan het kijken naar hoe het er allemaal uitzag. Al die waren liggen in een soort van bed naast elkaar in 1 dezelfde ruimte en in die zelfde ruimte is ook nog is de bureau met de dossiers (of in hoe verre je het een dossier kunt noemen). Niks privacy dus en er zijn ook geen mannen te bekennen.

Nog geen uur nadat we er waren heb ik al mijn eerste bevalling gedaan. Laten we het maar een stortbevalling noemen want ik zag ineens een hoofd komen en tegen dat ik handschoenen aan had lag die baby al in het bed met de vliezen er nog rond want die waren niet gebroken. Dus ik heb eerste dat kind nog uit de vliezen moeten halen. Gelukkige kwam er iemand mij dan helpen want een bevalling hier gaat wel wat anders dan thuis. Ff voor de vroedvrouwen onder ons: De baby wordt dus geboren al dan niet met intacte vliezen en dan wordt er direct nadien synto standaard gegeven intra-musculair en dan wordt er afgenaveld. Er wordt dan al direct een navelklem geplaatst op 2 cm van de buik en dan gebruiken ze nog 1 kocher. Hier wordt de navelstreng niet door geknipt maar door gesneden met een stitch cutter (zo’n een mesje die wij gebruiken om hechtingen te verwijderen). De placenta moet dan geboren worden want als het niet snel genoeg gaat dan trekken ze die er gewoon uit. Echt zot, ma da is iets wa ik echt niet doe!! En zo zat mijn eerste bevalling in Afrika er op. Ik heb een jongen op de wereld gebracht van 3370kg. Voor de rest heeft Eva haar eerste bevalling kunnen doen en heeft Astrid ook nog een bevalling kunnen doen en zelfs eerste hechtingen.

 

Alles is hier wel heel anders al bij ons. De manier hoe ze met de mensen omgaan en de manier van werken. Ze kijken hier niet naar die mensen enkel als ze een hoofd zien komen. Maar toch zorgen zij op hun manier die vrouwen. De dokters zijn ook echt vriendelijk en willen ons ook dingen leren. Maar je moet er altijd zelf achter vragen. Want hier is het de gewoonte om niks van iemand te vragen. Dus als je iets wilt leren dan moet je het gewoon vragen en dan mag je het ook echt allemaal doen. En nog beter is als je het zelf gewoon doet, je moet hei niet vragen om iemand te onderzoeken, gewoon doen. Zo hebben de dokters mij hier geleerd om naar de harttonen te luisteren met een pinard. Niet gemakkelijk maar ik heb ze kunnen horen de harttonen.

 

’s Avonds zijn we terug naar ons gastgezin gegaan en we waren moe van alle indrukken die we hebben opgedaan. Na het eten hebben we nog lange tijd met hun gepraat en zo hebben we ze wat beter leren kennen. Dat was wel leuk. Ik denk echt dat het een lief gezin is alleen er mag geen rommel in onze kamer liggen dus dat wordt nog een opgave voor mij :p Mijn kast ziet er dan nu ook al niet meer uit.

 

En Joris je gelooft het of niet maar hier vindt ik een koude douche echt zalig. Het is hier zo warm dat die koude douche echt even goed doet. Maar wanneer je er 2 min van onder uit bent dan begin je al terug te zweten.

 

Vandaag is het vrijdag en zit onze tweede dag in het ziekenhuis er op. Vandaag 1 bevalling kunnen doen en mijn eerste hechtingen gedaan. Dat was echt spannend om te doen maar ik was blij dat de vroedvrouw mij goed begeleiden dus dat maakten het al wat gemakkelijker.

We hebben vandaag ook echt dingen gezien die wij ons niet kunnen voorstellen. Zo was mijn bevalling vandaag met een vaste navelstreng en ik kon die niet afnavelen zoals we dat thuis doen. Ik werd er wel een beetje zenuwachtig van want ik wist echt niet meer wat te doen maar na even wachten (laten wachten hier) kwam er dan een dokter die  vertelde dat de navelstreng rond de nek blijft en zo werd die baby dan geboren, met een vaste navelstreng! En dan pas haal je die navelstreng er pas af. Maar als is goed gekomen. Een andere vrijwilliger van Denenmarken vertelde dat ze dat ook zo bij hun deden. Ik heb ook vliezen gebroken vandaag en dat doen ze hier niet met een vliezenbreken. Ik heb dat dus gedaan met de achterkant van een naald, dus het stuk van de naald dat je op de spuit zet. Dat vond ik wel even spannend maat het is uiteindelijk gelukt. De dokters breken hier de vliezen gewoon met een stuk glas, echt ongelofelijk gewoon.

Waar ik ook van verschoten ben is dat als de uitdrijving die binnen de 5 minuten klaar is dan prikken ze infuus en geven ze die synto. En echt best wel veel dat op een snel tempo inloopt.

 

Alles is hier heel anders op verloskamer, maar ik denk wel dat ik na een tijdje veel van u dingen gewoon ga worden  maar sommige zaken ga ik ook nooit begrijpen waarom ze dat zo doen en ga ik het gewoon moeten accepteren dat het zo is.

Maar ik vind het werken in het ziekenhuis best leuk en dan hebben we ook wat contact met de andere vrijwilligers dus dat is ook wel leuk.

De mensen hier in Tanzania zijn ook allemaal heel vriendelijk en willen u helpen als je de weg vraagt of vragen hebt over hun cultuur. Veel mensen zeggen ook dag tegen ons op een manier waarop ze ons precies al jaren kennen. Veel mensen kijken ook naar ons omdat we blank zijn en het is ook al gebeurd dat ze gewoon een foto van ons maken.

 

Morgen gaat de dochter  van ons gezin ons mee op pad nemen. Want die ziet er echt naar uit om ons van alles te laten zien en met onze leuke dingen te doen. Dus ik denk dat ik morgen op een wit strand ga liggen met een blauwe zee en palmbomen.

En vandaag is onze airco geïnstalleerd na 3 dagen er te hebben aan gewerkt dus nu is het op onze kamer lekker fris, dus hopelijk kan ik vanavond goed slapen.

 

Alles is hier echt zo anders dan bij ons in België, maar ik begin er stilaan aan gewoon te worden. Mar voorlopig blijft alles nog heel fascinerend en valt er nog veel rond te kijken als we op de dala-dalas zitten om rondlopen.

Groetjes vanuit het toch wel wat te warme Tanzania, Annelies

(0 from 0 votes)
 
De eerste dagen!!!https://www.mytripblog.org/pg/blog/aameloot/read/183887/de-eerste-dagen
De eerste dagen!!!
 

Morgen vertrek ik!!   (published in Tanzania)

February 12, 2012 by   Comments(1)

Heey!

Het is bijna zo ver!! Morgen in de nemiddag vertrek mijn vliegtuig richting Tanzania!! Ondertussen is alles ingepakt geraakt en ben ik helemaal klaar om te vertrekken. Ik vind het wel spannend. Waar zou ik terecht komen en wat gaat mij allemaal te wachten staan? Langs de ene kant vind ik het allemaal heel spannend, maar langs de andere kant ben ik ook wel helemaal klaar voor dit avontuur.

Wat ik al wel weet is dat het een klimaatshock zal worden, want hier ligt en nog sneeuw en vriest het en eenmaal uit het vliegtuig gaan het 30°C zijn! Maar vanzodra ik internet heb zal ik jullie laten weten dat ik veilig ben aangekomen daar en zal ik mijn eerste indrukken al kunnen vertellen. 

Annelies

(0 from 0 votes)
 
Morgen vertrek ik!!https://www.mytripblog.org/pg/blog/aameloot/read/182399/morgen-vertrek-ik
Morgen vertrek ik!!