click to dismiss

Please logged in to see pending comments.

UsernamePassword

| Lost password

Los niños (de kinderen)   (published in Peru)

February 3, 2017 by   Comments(2)

, , , ,

Mijn laatste dag op de kinderafdeling heb ik net afgerond. Ik vond het erg leuk en het bevestigt aan mij maar weer des te meer dat kinderen echt mijn ding is. Toch heb ik de afdeling zelf wel gezien en ben ik blij dat ik volgende week op een andere afdeling begin, namelijk obstetrie. Als het goed is ook weer voor twee weken. Voor de laatste twee weken is mijn plan nu een week echografie en een week tandheelkunde. En dan zit mijn medisch project er alweer op. Vandaag ben ik op de helft ervan. Er zijn een aantal dingen die mij altijd bij zullen blijven van de kinderafdeling:
1. Ze zijn niet erg hygiënisch. De kindjes worden omstebeurt allemaal op hetzelfde matje gelegd om te wegen en vervolgens op hetzelfde doekje om te wegen, ook al heeft het kind hier net met zijn luier opgezeten of op gesnotterd. Vervolgens is er niemand die zijn handen wast tussen het ene kind en het andere kind, behalve bij het lichamelijk onderzoek. Gelukkig heb ik mijn eigen desinfectiegel meegenomen en had ik die als standaarduitrusting in mijn witte jas zitten (handig, zulke grote zakken)
2. Moeders geven overal en altijd gewoon hun kind de borst. De meesten hebben dan ook geen bh aan, want dat werkt natuurlijk net iets praktischer. In Nederland zie ik het ook weleens, maar lijkt het net normaal als even je telefoon checken of de krant lezen. Niet alleen in het ziekenhuis dus, maar ook in de bus, bij een bushalte of zomaar op een bankje.
3. Soms zitten moeders uuuuren te wachten voordat ze naar binnen mogen voor het onderzoek. Het meten en wegen gaat 's ochtends wel aan de lopende band, maar zoals ik al in een eerdere blog uitlegde, moeten ze erna buiten wachten en worden ze teruggeroepen voor het lichamelijk onderzoek en ontwikkelingsonderzoek. En dit gaat nou eenmaal soms sneller dan andere keren. De ene keer zitten er ook meer onderzoekers dan andere keren... Soms zijn ze ook ineens een halfuur, of twee uur weg en het is me dan een raadsel waar ze heen zijn. Dan zit ineens één iemand alleen alle kinderen te onderzoeken in plaats van drie. Maar he, het zal wel zo horen. Gewoon een beetje sneu voor al die moeders die er voortaan maar denk ik een dagje uit van maken.
Ik zal vooral de kindjes gaan missen. Dat er ineens zo'n dropje in de deuropening staat en nieuwsgierig naar je kijkt. Dat er een kindje aan het spelen is, er een andere bij komt, ze beide eerst afwachtend kijken, maar dat ze vervolgens samen spelen. Alle kinderen die rondlopen met mutsjes in de mooiste kleuren, met oortjes en oogjes, of gewoon dik ingepakt zijn in allerlei doeken, waardoor alleen nog het gezichtje zichtbaar is. Dat er zulke kleine en fragiele baby'tjes bij waren dat ik ze nauwelijks durfde aan te raken. De grote ogen van sommige kindjes, die je dan heel verwonderd en soms een beetje bang voor wat komen gaat aankijken. Sommigen die een opmerking maken over je blonde haar of vragen waar ik vandaan kom. Ja, die boefjes maakten mijn dag elke keer weer de afgelopen twee weken. Ik heb genoten! Dan is het nu tijd voor een nieuwe uitdaging: de obstetrie, ik ben benieuwd!

 

(0 from 0 votes)
 
Los niños (de kinderen)https://www.mytripblog.org/pg/blog/DaisyvanBoekel/read/429550/los-nios-de-kinderen
Los niños (de kinderen)
 

Wij kunnen ons goed voorstellen hoe je bij de kinderafdeling bezig bent geweest met de "niños". Ondanks dat de moeders niet wilden dat je samen met ze werd gefotografeerd. Gelukkig kom je nog wel meer van die kleine "dropjes" tegen in het ziekenhuis.
Nu op naar weer een nieuwe afdeling met ervaringen in het Peruaanse gezondheidssysteem!
Gr. Papa en mama

Anonymous 259 days ago

Hey lieve Daisy,

Fijn dat je nog eens bevestiging hebt dat kindjes echt jouw ding is. Nu wisten we dit allebei eigenlijk al wel toch? Hopelijk bevalt Obstetrie morgen je net zo goed als de kinderafdeling.

Misschien is dit (beetje tegen beter weten in) iets hygiënischer, al hoewel er zijn geen huilende, soms zieke babys die op een onderzoekstafel liggen. Dus wie weet is het wel iets beter.

Ik heb de foto's gezien van die lieve kindjes. Kan me helemaal voorstellen dat een paar van die lieve blikken heel je dag goed kunnen maken.

Ik hou van je en ben super trots op je

Twan

Anonymous 258 days ago