click to dismiss

Please logged in to see pending comments.

UsernamePassword

| Lost password

Opvallende, typische dingen in Peru   (published in Peru)

January 29, 2017 by   Comments(1)

, , ,

Nu ik hier al drie weken ben, zijn er een aantal dingen die me zijn opgevallen. Voor mij zijn ze ondertussen al normaal en alledaags, maar ik snap dat ze dat voor ons niet echt zijn.
1. Moeders dragen hun kinderen in een deken op hun rug. De twee overliggende punten knopen ze aan elkaar om het kind en de andere punten knopen ze voor om hun middel, schuin over hun schouders. Het opvallende vind ik, dat de kinderen, zeker baby's er echt helemaal in zitten. Ik zou bang zijn dat ze stikken, maar blijkbaar gaat het altijd wel goed. (Hoop ik). Niet alleen vervoeren ze er kinderen in, ook gebruiken ze het als een soort rugzak om hun spullen in te vervoeren. Ik zie hier namelijk niemand met een kinderwagen of rollator lopen, en mijn volgende punt zal verklaren waarom...
2. Ze geven hier niet zoveel om infrastructuur. Binnen in mijn huis, het ziekenhuis en ook het kantoor van Projects Abroad ziet alles er relatief netjes en onderhouden/verzorgd uit. Maar de straten zijn soms een grote zandbak, veranderend in een modderpoel als het flink geregend heeft. En dat doet het nou eenmaal in deze periode die ik er ben, de regenperiode, erg veel. Zo zijn er ook bushaltes, waar ervoor een brede geul ligt. Hoe kom je dan in hemelsnaam bij de bus? Nou er liggen wel plankjes overheen, maar naast de bushalte, natuurlijk niet ervoor.
3. Iedereen noemt iedereen hier "mama" of "papa". Zo ben ik al erg vaak "mama" genoemd. De eerste keren vond ik dit wel raar, maar toen vertelde Sophia dat dat hier normaal was. En nu ben ik er ook alweer aan gewend. Ik hou het toch liever bij señora/señorita en señor.
4. Het is hier heel gewoon om 's avonds om 23.00 nog een hele uitgebreide maaltijd te verzorgen. Als ik alleen nog maar wil slapen, staat mijn hostmoeder nog in de keuken te bakken en braden. Dit is wel alleen voor speciale gelegenheden. Zo heb ik het hier nu twee keer meegemaakt, namelijk met mijn hostmoeder's verjaardag en gisteren, toen er vrienden langs kwamen.
5. Coca is hier zowat heilig. Ik las al overal dat het zou helpen tegen de hoogteziekte, dus heb ik ook heel braaf de eerste week elke dag coca-thee genomen en naar de Rainbow Mountain coca-koekjes meegenomen. Maar nu blijkt het ook goed te zijn voor buikpijn en allerlei andere kwaaltjes. Oké, voor de hoogteziekte geloof ik nu, want ik heb daar heel weinig last van gehad (nog steeds geen bewijs, je moet ook veel drinken, en aangezien ik dus veel thee dronk, heb ik dus ook veel gedronken die dagen haha), maar dat het een soort allesgenezend middel is, betwijfel ik nog.
6. Afspraak is hier niet altijd afspraak en ze kijken niet zo nou op een kwartier later of eerder (vooral later, overigens). Vaak moet je dingen een aantal keer vragen voordat ze echt worden gedaan. Ook blijven dingen vaak tot het laatste moment onzeker. Zo heb ik dus elke week een sociale activiteit, maar kreeg ik tot nu toe altijd een dag van tevoren (bron verschilde ook per keer trouwens) te horen wat deze sociale activiteit zou zijn en waar. Ook op het werk kijken ze niet op of om als ik 08.00, 08.15, 08.30 of helemaal niet kom (dit laatste heb ik overigens nog nooit geprobeerd hoor haha). De andere tijden ben ik allemaal weleens binnen komen wandelen, maar dat komt ook weer omdat de tijden van ons ontbijt nog weleens verschillen en ook de bussen geen vast schema kennen. Oftewel, Peruanen plannen niet zoveel, maar eigenlijk kan je in Peru ook niet zoveel plannen, dus he, neem het ze eens kwalijk. En eerlijk, vind ik het soms ook wel superfijn, want wat zijn wij in Nederland soms gestresst op datum en tijd en afspraak.
7. Men is hier heel direct. Veel dingen worden tegen elkaar gezegd in de gebiedende wijs en veel mensen zeggen ook gewoon wat ze denken. Ook dit is soms fijn, maar soms ook wat ongemakkelijk.
8. De lunch is hier de belangrijkste maaltijd van de dag. Voor ontbijt krijg ik niet meer dan een broodje, eventueel met jam of boter, een banaan, wat thee en op mijn verzoek wat sinaasappelsap (hier meer Fanta, trouwens). Echter de lunch, daar kan het niet gek genoeg. Sowieso is er altijd een voorgerecht, meestal soep in mijn geval. Daarna komt het hoofdgerecht met vaak rijst en/of aardappels, kip en groente. Nooit gedacht dat je rijst en kip op zoveel manieren kan bereiden haha. En ja, soms eten ze rijst en aardappels samen, heel vullend, kan ik je vertellen. Ze vragen altijd of het smaakt en of ik meer wil. Nee, qua eten kom ik hier niets tekort. Ze kennen niet echt een toetje, dus dat mis ik soms nog wel. Ik zeg er wel bij, dit is hoe het in mijn gastgezin gaat. Ik hoor ook verhalen van andere vrijwilligers die bijvoorbeeld geen soep vooraf krijgen.
Conclusie: Sommige dingen zijn slechter, sommige dingen zijn beter, sommige dingen mis ik uit Nederland en sommige dingen zou ik wel mee willen nemen. Maar alles went, en juist deze ervaringen maken deze reis natuurlijk zo speciaal, dit is het echte Peru!

(0 from 0 votes)
 
Opvallende, typische dingen in Peruhttps://www.mytripblog.org/pg/blog/DaisyvanBoekel/read/429370/opvallende-typische-dingen-in-peru
Opvallende, typische dingen in Peru
 

Hey liefste,

Eigenlijk raar he, hoe je binnen drie weken dit soort dingen als normaal ga zien. Terwijl je ze hiervoor zo raar had gevonden. Wel fijn dat niet alle "vreemde" gewoontes als vervelend worden ervaren.

Misschien lijkt me het lastigste dat je bijna al je eten voor die dag in een maaltijd krijgt. Maar volgens mij ben je er al wel een beetje aan gewend.

Heb zo veel zin al deze rare trekjes van de Peruanen samen met jou te ondervinden.

Ik hou van je en mis je
Twan

Anonymous 30 days ago