click to dismiss

Please logged in to see pending comments.

UsernamePassword

| Lost password

Recent Blog Posts Worldwide

Hello - Almost time!   (published in Kenya)

June 21, 2017 by   Comments(0)

Hello Everyone,

My name is Jodie I am taking part in the Kenya - Conservation project at Soysambu for 4 weeks starting from 2nd September 2017. I am really excited and eager to get out there and make a start!

 

I am currently In the process of writing up the start of my travel journal, which I'm planning on using as a day to day diary whilst i am over in Kenya, making notes and enteries of my daily activities; sights, sounds and smells!

 

Trying to make sure I have everything organised and sorted ready for my adventure! Almost time for my vaccinations which I'm really nervous about! But will be worth it in the end!

 

I am also starting to feel a little nervous about going alone! It will be my first time travelling solo and for someone that is scared of flying is a big deal! I think it will help me develop and grow as an individual And I'm looking forward to pushing my personal boundaries and coming out of my comfort zone!

 

Animals have always been a passion of mine and this adventure is the trip of my dreams! I can't wait to make even the tiniest difference to some of the most beautiful species and being able to see them in the wild is an actual dream come true. I know I will be spending my time at Soysambu smiling from ear to ear!

 

I know that this journey will change my life on so many different levels and I can't wait to share the experience with like minded people!

 

Will keep my blog updated before, during and after my trip! Eek! So excited!

 

X

 

 

 

 

(0 from 0 votes)
 
Hello - Almost time!https://www.mytripblog.org/pg/blog/jodiehudsonyarwood/read/435893/hello-almost-time
Hello - Almost time!
 

Ik wil nog niet naar huis...   (published in Fiji)

June 21, 2017 by   Comments(1)

Nog een kleine 2 dagen tot ik het vliegtuig neem richting Nederland. Wat vliegt de tijd toch veel te snel voorbij. Ik heb nog lang niet alles hier in het project gedaan wat er te doen valt, ondanks dat ik hier 6 weken full-time bezig ben geweest. Elke dag hier is weer een nieuwe dag waarin ik nieuwe dingen doe en zie. Vandaag is de laatste vrijwilliger vertrokken die hier voor mij was. Dit is vreemd om te beseffen, maar ik realiseer me ook dat het leven doorgaat. Ik heb vrijwilligers gezien die hier te lang verbleven en er ongelukkig door worden. Ik hoop dat ik altijd positief terug zal kijken op mijn verblijf en dat ik verlang om weer naar Fiji te gaan.

Het duiken hier is werkelijk fantastisch. Ik heb nu 28 duiken voltooid, wat optelt tot ongeveer 15 uren onder water. Ik heb 2 duikcursussen en 2 haaienduiken gedaan. Ik heb opgeteld minstens 150 haaien gezien, van 5 verschillende soorten. Ik heb 2 roggen, van verschillende soorten, gezien. Je weet maar nooit wat de oceaan voor verassingen in petto heeft, want vandaag heb ik voor het eerst schildpadden gezien onder water. Ja, meervoud. Ik zag 2 groene zeeschildpadden, binnen 2 minuten van elkaar. Het zijn zulke mooie dieren. Het was mijn laatste duikdag, dus volgens mij was dit Fiji's manier van vaarwel zeggen.

Naast het duiken werken we ook in de mangroves, waarin jonge haaien en vele andere vissensoorten opgroeien. Het meeste werk gebeurt in de plantage op het terrein, waar we de stekjes onderhouden, maar soms trekken we er ook op uit om te planten. Mangrovewerk is niet altijd fijn maar wel voldoenend. We hebben bijvoorbeeld ruim 6000 mangroves geplant op een eilandje dat iets meer dan een jaar terug getroffen is door orkaan Winston: https://web.facebook.com/UprisingBeachResort/posts/1374232715977253?pnref=story 

Een ander onderdeel van het project is het haaientaggen. We zetten dan een net en een long-line uit en controleren deze om het uur of we iets gevangen hebben. Als het een haai is, chippen, meten en wegen we deze voor we het loslaten. Als het een andere vis is krijgen de vissers, die ons de hele middag rondvaren, de vangst. Ik heb in mijn tijd hier geen haai gevangen en naar het schijnt is deze kans ook heel klein. Blijkbaar zijn er dit jaar slechts 4 haaien gevangen. Toch is het leuk om de dag op het water door te brengen met de andere vrijwilligers.

Verder hebben we eens per week een community-day. Op deze dag doen we verschillende dingen in de omliggende dorpen en gemeenschappen. Vaak gaan we naar scholen, om presentaties te geven, of helpen we in een dorp om bijvoorbeeld een kleuterschool te verfen. Dit doen we om een band met de locals op te bouwen zodat ze ons eerder helpen. Zo geven ze bijvoorbeeld haaien die ze vangen aan ons zodat we ze kunnen chippen en los kunnen laten, in plaats van dat ze verwerkt worden tot fish & chips.

Als we er niet op uit trekken, hebben we in het gebouw het een en ander te doen. We krijgen workshops over alle aspecten van het project, leren vissensoorten en individuele (!) haaien herkennen en bereiden presentaties voor, om maar wat te noemen.

's Avonds zijn we vaste gasten bij resort Uprising, voornamelijk de bar en pooltafel. In het weekend verkennen we de omgeving en Suva. Zo ben ik afgelopen weekend naar een natuurpark met watervallen en een natuurlijk zwembad geweest en naar een rugbywedstrijd tussen Fiji en Italie. 

Ik zal met pijn in mijn hart afscheid nemen van het project en Fiji. Terug naar mijn saaie leven in Nederland...

(0 from 0 votes)
 
Ik wil nog niet naar huis...https://www.mytripblog.org/pg/blog/hvanderveen/read/435800/ik-wil-nog-niet-naar-huis
Ik wil nog niet naar huis...
 

Weekend in Siem Reap   (published in Cambodia)

June 20, 2017 by   Comments(2)

My first full weekend in Cambodia immediately was a very busy one. As monday was a public holiday (the H.K. Mother's Birthday if I'm not mistaken), we had some extra time to travel a bit further from Phnom Penh. Most of the other volunteers at our appartments had already made plans to visit Siem Reap during these 3 days and I gladly joined them. 

Our trip started on friday evening, as we were taking a night bus for the journey. This was a new experience for me, seeing a bus that was just filled up with beds instead of seats and I have to say that it turned out to be a rather good way of travelling. Lucky for me, I sleep quite easily, so I had a short but good rest and before I knew it we arrived in Siem Reap very early on saturday morning. 

Before lunch, and after a little bit of relaxing in the lobby of our hostel, a few of us decided to visit a silk farm close to the city. This is a place that is run by Artisans Angkor, a social business creating job opportunities for young people in rural areas, while reviving traditional Khmer craftsmanship. It was very interesting to see the whole process from silk worm to silk scarf and it was a totally free tour! So I really recommend this if you're looking for a short activity in the area. In the afternoon we had planned a boat trip to Kompong Phluk, a floating village near the edge of the big Tonle Sap lake. Due to the fact that the water level is very low at this time of the year, some of us (including me) were surprised to see that this wasn't an actual floating village, but rather a village that was constructed a few meters above the ground. It's very interesting to imagine that most of what we saw will be under water by October. So even if it wasn't quite what we expected, it gave us an idea about a very different way of living than we're used to. Seeing the sun set from a quiet spot on the lake was the nice way in which we ended this activity. 

Ofcourse, when I write that I visited Siem Reap, I have to write about visiting the famous temples of the Angkor (or Khmer) empire. On Sunday we got up really, really early because we arranged a sunrise tour around the temples. This meant that we left our hostel at 4:30 a.m. to take a Tuk Tuk towards Angkor Wat to see the sunrise there. Unfortunately, the horizon was a little bit cloudy so we didn't have the perfect picture, but the temple is so impressive that I didn't mind this at all. Entering the walls of the temple, and leaving most of the hundreds and hundreds of other tourists behind, made me step into a different world and I can only imagine how this place must have been like centuries ago. After Angkor Wat we went to Angkor Thom, which was smaller than the first one and also a lot less crowded. The lower levels of this temple felt like somewhat of a maze where you could walk around for a few minutes without seeing any other people, which gave a very special feeling. The Ta Phrom temple we visited next is also definitly worth mentioning, as the trees are growing over the old stone constructions here, which give a real Indiana Jones kind of vibe. To end the temple tour, we then visited one smaller temple (Banteay Kdei) before heading back towards our hostel, as the combination of the early alarmclock and the rising temperatures was starting to take its toll. 

After a relaxing afternoon consisting of a nap and some time by the pool, we ended our Siem Reap experience with a nice dinner and a taste of the local nightlife followed by a good night of sleep before taking the bus back to Phnom Penh on Monday. I really enjoyed the whole atmosphere, the side-seeing and the company of the other volunteers this weekend. 

Next to this text, I also uploaded an album with a few pictures of the weekend on this page to make this whole story more visual, so be sure to take a look!

(0 from 0 votes)
 
Weekend in Siem Reaphttps://www.mytripblog.org/pg/blog/benluyten/read/435703/weekend-in-siem-reap
Weekend in Siem Reap
 

Training Muses   (published in Senegal)

June 19, 2017 by   Comments(0)

Hey!

Welcom back to my blog. Aida and I resently follewed a training for our volunteer work in Senegal. This training included an excirse to get to know ourselfs better, a question hour, a powerpoint presentation about volunteer work in Africa and many tips that can improve your voluntering work at the project. Almost all the people that joint the training where going to work with children. And that is why they also zoomed in on the subject ''bonding with children". Because, the problem of this matter is that the children can get too tight with one of the volunteers wat can lead to psychological problems when the volunteers will leave the project. One of the tips was that you should not foccus on one or two kids, but that you distribute your attention over the whole group.


In the training we also practised a few cases. Example: Being left alone in front of a whole class on your first day. I signed up for this case and did quite a good job, I got the class to listen to me. What is already a good beginning.

Foundation Muses also got a training named "Wijzer met kids" what is all about the development of children in a developing country, bonding with vulnerable children and how to practical prepare a lesson or activity. We also want to follow this training because we think that it will improve our contribution at the project in Saint Louis.


Today we will be focusing on fundraising. Wish us goodluck and you will read from us soon.


BYEBYE!

(0 from 0 votes)
 
Training Museshttps://www.mytripblog.org/pg/blog/Seyna/read/435609/training-muses
Training Muses
 

First blog post   (published in Senegal)

June 18, 2017 by   Comments(0)

Hey,

I'm Seyna Diop and I am going to Senegal in November as a volunteer. To work at the general care project in Saint Louis. I will be staying here for 9 weeks. I signed up for this project with one of my closest friends, she is more like a sister to me. Both our dads come from Senegal and our mothers are from the Netherlands. We always wanted to do something for the street children (Talibe's) in Senegal. So we decided to go to Senegal, after our graduation from High-School, for 3 months, visit our famalies and work at a project of Projects Abroad.


Me and my friend Aida Meijer are both seventeen years old and I am turning eighteen at the end of our stay in Senegal. We always lived in the Netherlands and both visited Senegal a few times. We immediatly felt at home and were always sad to leave. Senegal is known for their hospitality (Teranga). They have a Beautiful culture and we are proud to be Senegalese. Living there for a few months is really number one on our bucket list. So we are very excited to join this amazing project and living with our family for 3 months.


Our urge to help the Talibe's originated at a very young age. We used to cry when we were little girls, when we saw children of our own age begging for food and money. Every time a child ran up towards us we wanted to give him/her money. But our parents told us why these kids were living on the streets.


A Talibe is a boy who study's the Koran at a Daara. This education is guided by a teacher, called a Marrabout. In most cases Talibe's leave there family to stay in the Daara. Some Marrabouts instead of teaching the Koran to the Talibe's, force them to go begging for money on the streets. They live under very bad and and dangerous circumstances. What can lead to diseases, injuries, death, physical abuse and sexual abuse.


We want to help those kids. By teaching them useful languages and Math. We will be teaching them in a playful way. So they will experience the joy of learning. We want to make a diffirence in their lives. By playing sports and doing creative activities together so they will feel as a child again. We hope that we can achieve these goals in 9 weeks.


And we will keep you up to date!

(0 from 0 votes)
 
First blog posthttps://www.mytripblog.org/pg/blog/Seyna/read/435594/first-blog-post
First blog post
 

Training Muses   (published in Senegal)

June 18, 2017 by   Comments(0)

Hi!

Welcom back to my blog. Seyna and I resently follewed a training for our volunteer work in Senegal. This training included an excirse to get to know ourselfs better, a question hour, a powerpoint presentation about volunteer work in Africa and many tips that can improve your voluntering work at the project. Almost all the people that joint the training where going to work with children. And that is why they also zoomed in on the subject ''bonding with children". Because, the problem of this matter is that the children can get too tight with one of the volunteers wat can lead to psychological problems when the volunteers will leave the project. One of the tips was that you should not foccus on one or two kids, but that you distribute your attention over the whole group.


In the training we also practised a few cases. Example: Being left alone in front of a whole class on your first day. Seyna signed up for this case and did a great job, she got the class to listen to her. What is already a good beginning.


Foundation Muses also got a training named "Wijzer met kids" what is all about the development of children in a developing country, bonding with vulnerable children and how to practical prepare a lesson or activity. We also want to follow this training because we think that it will improve our contribution at the project in Saint Louis.


Today we will be focusing on fundraising. Wish us goodluck and you will read from us soon.  


BYEBYE!

(0 from 0 votes)
 
Training Museshttps://www.mytripblog.org/pg/blog/Aida/read/435587/training-muses
Training Muses
 

First impressions   (published in Cambodia)

June 14, 2017 by   Comments(1)

I’ve only been here for 3 and a half days now, and it’s amazing how settled in I already feel. There is not much jetlag bothering me, the food so far is great and I feel quite at home in the volunteer appartments. 

After arriving in Phnom Penh airport on Sunday morning I was taken to our appartments to have some rest after my long, but all in all rather comfortable trip. During dinner I met most of the other volunteers staying in the same location as me, a fun group of young people from all over the world. Later that evening, I could immediately join them in visiting the night market in the city center and in the next days, I learned that making plans for weekend trips and evening activities would be no problem, as every new volunteer seems very welcome in joining the others on their side-seeing plans. So I think I'll have plenty to write about!

But the main reason I'm here is ofcourse my volunteering project. The day after my arrival I received an introduction session at the projects abroad offices, followed by a tour around the city center. So Tuesday and Wednesday (today) were the first days I was actually on the project. In these two days, I already visited plenty of the beneficiaries to collect repayments and a group of possible future beneficiaries to assist in giving an introductory presentation about what we can do to help them. Next to this, I got to know the work around the office a little bit, browsing through all the files and processes that are being used to run the organisation. I like the fact that we seem to be out in the city visiting the locals very regularly, this is a good mix with the computer work in the office.   

So I can only say 'so far so good' and I'm very curious and excited about what the coming weeks will bring!

(0 from 0 votes)
 
First impressionshttps://www.mytripblog.org/pg/blog/benluyten/read/435498/first-impressions
First impressions
 

Progress so far!   (published in Ghana)

June 12, 2017 by   Comments(0)

In the last week I have begun getting things into place for the big Trip!

Today i went to my practice nurse and had my first vaccination, with no tears - Typhoid done and dusted!

I've also started a go fund me page. I am overwhelmed with the support I have gotten. My family, friends and colleagues have given me so much support. I am so happy for all the donations and kind words I have received! 

(0 from 0 votes)
 
Progress so far!https://www.mytripblog.org/pg/blog/elainelsn/read/435398/progress-so-far
Progress so far!
 

Verandering in accomodatie   (published in Tanzania)

June 12, 2017 by   Comments(0)

Jambo!

Vandaag heb ik een wijziging doorgekregen vanuit projects abroad. Mijn gastgezin is gewijzigd. Dit is gedaan omdat dit gezin dichter bij mijn project ligt. Ik zal nu verblijven bij de Zahra family. Gezin bestaat uit vader, moeder Zahra en kind Fatma (2015). Ze hebben 1 hond. Vader werkt in een mijngebied, waardoor hij maar af en toe thuis komt. In het huis van Fatma woont ook een dienstmeisje. Tot nu toe is het duidelijk dat ik samen met een belgisch meisje daar zit. Maar ik hou jullie op de hoogte!

Kwaheri!

(0 from 0 votes)
 
Verandering in accomodatiehttps://www.mytripblog.org/pg/blog/kimmeijers/read/435371/verandering-in-accomodatie
Verandering in accomodatie
 

First week   (published in Ghana)

June 11, 2017 by   Comments(1)

Het was eindelijk zover! Op naar het vliegveld, wat toch wel erg spannend was.. Want ik had nog nooit alleen gereisd en nu ook nog buiten Europa! En ik vond het toch moeilijker dan gedacht, het afscheid op het vliegveld. Ik had de tranen in mijn ogen toen ik iedereen knuffelde voordat ik door de douane ging. Maar eenmaal in het vliegtuig had ik er vooral heel veel zin in! Gelukkig kwam ik in Parijs een Nederlands stel tegen, met wie ik samen naar de goede gate ben gelopen. Ze gaven meer nog allerlei tips voor in Ghana! En toen ging het echte avontuur beginnen! Op naar Ghana!

Eenmaal daar had ik de man van projects abroad zo gevonden en bracht hij me naast een hostel met WiFi! Dus kon ik ze thuis eindelijk rustig laten weten dat ik goed was aangekomen en dat alles goed was gegaan! De volgende ochtend werd ik om 07.00 u opgehaald en ze waren gewoon op tijd! Ik had mijn ontbijt niet eens op. Op naar Dodowa! De weg is redelijk, soms en bult of en gat erin. Maar de hoofdwegen zijn te doen. Maar ze kunnen hier echt niet rijden! En maar op dier claxon duwen als ze er tussen willen of voorrang willen (denk ik!). Geen idee hoe snel we gingen, want die meter deed het niet meer, maar ik weet zeker dat we harder dan 50 reden, wat op de borden stond. Bij de stoplichten proberen ze je van alles te verkopen en ze dragen die grote kommen met spullen op hun hoofd alsof het niks is!

Eindelijk aangekomen bij mijn gastgezin. Het gezin bestaat uit mijn hostmam en haar echtgenoot (nog niet gezien hij is weg voor werk), twee zusjes (van 8 en 18) en een broertje(10). En natuurlijk mijn roommate Sarah. 

Maandag worden Sarah en ik opgehaald om samen met Ella naar Madina te gaan voor onze introductie. We nemen een soort busje naar Madina en we stoppen net zo vaak totdat het busje vol zit! Pffff.. In Madina hebben geld gewisseld en toen zijn we terug gegaan naar Dodowa om iets te eten, Redred met fried plantane  (of hoe je dat ook schrijft) en we hebben een simkaart gekocht voor mij! Maar wat is het duur of naar huis te bellen of te smsen.. 

Op dinsdag ging het dan echt beginnen. Na een rondleiding door het ziekenhuis, mochten we zelf en afdeling uitkiezen. Ik koos voor de kraam afdeling. Ik heb die dag mijn eerste natuurlijke bevalling gezien.. Al moest ik er wel bij gaan zitten (schaam schaam schaam!). Verder heb ik een baby een vitamine K injectie gegeven en een paar vitale functies gemeten. 

De tweede dag ben ik mee geweest met een keizersnede, maar oeh wat ziet dat er pijnlijk uit! Gelukkig voelt de patiënt er zelf niks van. Ook heb ik een aantal natuurlijke bevallingen gezien en dit keer ging dat allemaal goed! De derde dag verliep eigenlijk hetzelfde. Op vrijdag gingen we mee met een outreach, naar een school in de buurt. Hier hebben we de kinderen gecontroleerd op ringworm en hebben we wondjes verzorgd. Bij een meisje heb ik haar handen moeten vast houden, zodat iemand anders de wond kon verzorgen. Zo slecht zag die eruit! Maar wat een dankbaar werk!

Op vrijdag na het werk zijn we naar de waterval in Dodowa geweest, ergens in de middel of nowhere! Maar wauw wat is de natuur er mooi! Overal groeien plantane bomen, mango bomen. En de waterval was prachtig en een heerlijke verkoeling! Er daalde en soort rust op je neer! 

Zaterdag ochtend zijn we met een busje naar Accra vertrokken, om daar 2 dagen te blijven. Eenmaal in Accra regende het, dus zijn we eerst naar de Accra Mall geweest. Deze mall is gewoon westers en het ook wel erg lekker om een hamburger met echte bief te eten, na al dat lokale eten. Na de Accra mall gingen we naar de art gallery. Dat is een grote markt met kleren, tassen, armbanden, schilderijen, enz. Wauw echt prachtig, op de mensen na die je constant achterna lopen, dat je moet komen kijken en of je wat bij hun wilt kopen. Tot nu toe was het een top weekend! Vandaag naar het strand, als het weer een beetje bij trekt.. 

Tot over een week! 

(0 from 0 votes)
 
First weekhttps://www.mytripblog.org/pg/blog/LeanneJanssen/read/435285/first-week
First week