click to dismiss

Please logged in to see pending comments.

UsernamePassword

| Lost password

Recent Blog Posts Worldwide

TOO EXCITED!   (published in Cambodia)

February 26, 2017 by   Comments(0)

My application has been accepted! I'm SO excited to start this amazing adventure in Cambodia. As soon as I found out, I booked my flights and told every person I know. This will be one of the first trips on my own as a young adult without my family or friends, and to make it even more exciting, I have never been to Cambodia! Some people who I have spoken to, they think I'm crazy to travel half way across the world to a place I've never been. However, I believe that the people I will meet will impact my life so much, and the experience will make me a better person. In the end, it's not about the what ifs, it's about the chance to help people who need it. I can't wait to get stuck in!

(0 from 0 votes)
 
TOO EXCITED!https://www.mytripblog.org/pg/blog/maddyb99/read/430575/too-excited
TOO EXCITED!
 

Week 7, de tijd vliegt!   (published in Peru)

February 25, 2017 by   Comments(1)

, , ,

De zevende werkweek is al geëindigd, het weekend staat nu voor de deur. Maandag ben ik natuurlijk begonnen met het onverwachte uitstapje naar Chinchero en Moray, maar hier bleef het niet bij deze week. Dinsdag zou ik eigenlijk een workshop hebben voor mijn geneeskunde project, echter was fit een hechtcursus, maar die heb ik al ij mijn eerste week gedaan (je weet dat je er echt lang bent, als dezelfde workshops terugkomen hahaha). Dus ik mocht gaan van Pati, maar ik hoefde niet perse. Aangezien het een halfuur heen en een halfuur terugreizen was en ik al erg moe was van het lange en drukke weekend, heb ik uiteindelijk besloten niet te gaan. Op het werk heb ik trouwens met Pati samen geregeld dat ik volgende week mijn laatste week naar de odontologie (tandheelkunde) mag! Woensdag hadden we als sociale activiteit een pottenbakkersworkshop. Hiervoor moesten we wel ongeveer anderhalf uur met de bus rijden, het lag namelijk in een klein plekje in de Sacred Valley. Het was een klein ateliertje ergens langs de weg. Binnen was het simpel maar knus, met een open verbinding naar de tuin. Een vrouw gaf ons de workshop en eerst werd ons gevraagd een schort aan te doen. Daarna stonden we met zijn allen aan een lange tafel, legde ze iets uit over de soort klei die ze gebruikte en kregen we allemaal een stuk die we moesten kneden tot er geen luchtbelletjes meer inzaten. Dit was nog best wel moeilijk kan ik je vertellen, want de klei was best wel heel hard. Daarna gingen we er ballen van maken. Deze namen we mee naar een andere ruimte met een draaischijf. Nou toen voelden we hem natuurlijk aan aankomen, hier zouden wij zelf de potten op gaan maken. En ja hoor, per twee mochten we onder begeleiding van de vrouw en ik denk haar man een eigen pot fabriceren. Ik vond de mijne heel erg goed gelukt eerlijk gezegd. Ik verwachtte dat we hem erna mochten schilderen, maar ze legde uit dat die hiervoor eerst moest drogen. Dus we mochten over tien dagen terugkomen en hem tegen betaling schilderen, nog een keer laten bakken en meenemen naar huis. Maar dat is wel een opgave, wetend dat je er in totaal drie uur voor moet reizen... Dus ik denk dat ik dit helaas niet ga doen, al zeker niet als er geen andere vrijwilligers gaan. Ik zal een foto bij deze blog zetten van onze creaties, de mijne is die rechts op de foto, die een beetje alleen staat vooraan op de foto haha. Toen gisteren kreeg ik te horen dat het pakketje wat Twan drie weken geleden op heeft gestuurd eindelijk is aangekomen! We waren allebei zo blij, wat hier denk ik wel terecht is; dat je al blij mag zijn dat hij überhaupt is aangekomen. Ik wist van het pakketje en ik had zo'n vermoeden wat erin zat, maar het blijft natuurlijk altijd een verrassing wat het precies zal zijn... Het was allemaal eten uit Nederland, sommige dingen had hij zelf bedacht, sommige dingen had ik laten ontvallen dat ik die zo mistte en sommige dingen hadden papa en mama aangevuld: rookworst, knakworstjes, smeerleverworst, mix om pannenkoeken te maken, worstenbroodjes, een klein flesje van karavan cevitam om ranja te maken, zure matjes van look o look en chocoladehartjes (ook nog een beetje voor Valentijnsdag). Maar de grootste verrassing waren de twee enveloppen die ik op de bodem vond, met nog een klein briefje erbij. Op de eerste envelop stond "Daisy 1", met het idee dat ik die als eerste open zou maken. Dit was een superlieve brief van Twan, ik ga niet teveel details verklappen haha, maar het kwam er op neer dat hij me mistte, dat hij zo trots op me was, dat hij vond dat ik veel moest genieten nu en dat hij niet kon wachten tot hij hier 18 maart ook in Cuzco zou zijn. Ja, ik besefte me nog meer hoe meer ik mag boffen met Twan als mijn vriendje. Twan, ik weet dat het voor jou misschien niet meer dan logisch is zoiets als dit helemaal te regelen voor mij, maar het is echt heel speciaal en dit pakketje betekent heel veel voor me, net zoals alles wat je voor me hebt gedaan de afgelopen weken terwijl ik hier was. Door jou vind ik het soms wel moeilijker om hier zo ver weg van je vandaan te zijn, maar tegelijkertijd geef je me ook zoveel steun, liefde en motivatie die ik voor geen goud had willen missen en die me al door een aantal moeilijke momenten hebben gesleept. Je bent lief en ik hou van je! Daarna kwam het briefje, dit was een tekstje in het Engels, gericht aan mijn hostfamilie, waarin stond hoe fijn hij het vond dat ze zo goed voor me zorgden. Dan de envelop met "Daisy 2", dit was misschien nog wel de allergrootste verrassing van allemaal. Hierin zaten verschillende kleine briefjes en een kaart met foto's uit Boxtel van mijn ouders met een lieve tekst. Papa en mama, het doet me goed te horen dat jullie zo trots op me zijn. Bedankt met alle steun die jullie me vanuit Nederland geven! De briefjes waren van Daphne en Luciën en al mijn vrienden!!!! Yasmin, Riemer, Karlijn, Willanka, Victoria en Loes, heel erg bedankt! Jullie briefjes gaven we echt nog extra motivatie om hier echt te genieten en ze zullen een grote steun zijn als ik het nog een keer wat moeilijker heb. Ik kan me echt geen betere vrienden wensen, ook dit zei Twan in zijn brief en dat is zeker waar. Willanka, wat jij zei klopt, het is een raar jaar, ieder doet zijn eigen ding. Maar het mooie aan ons is dat we toch zo betrokken blijven naar elkaar :). We gaan weer heel veel leuke dingen samen doen als we terugkomen! Ik kan niet wachten op de eerste filmavond :D. Voor dit weekend heb ik voor het eerst in een aantal weken nog helemaal niets gepland. Maar ach, er komt vast wel weer iets op mijn pad, zo is het hier al zo vaak gegaan. Ik laat me gewoon verrassen! Ik heb wel wat vage plannen om morgen nog wat dingen in Cuzco te bezichtigen en om zondag misschien ergens carnaval te gaan vieren, ofwel met Santiago op de Plaza de Armas, waar dan een waar waterballonnengevecht zal plaatsvinden. Dat is hier echt de traditie tijdens carnaval (eigenlijk heel februari, al heb ik er nog weinig van gemerkt gelukkig haha) om naar iedereen op straat waterballonnen te gooien, eventueel nog met kleurpoeder. Dus ook daarom is het nog maar de vraag of ik morgen überhaupt wel ergens heen moet gaan ;). Dan word ik wel letterlijk in de cultuur ondergedompeld haha ;). Ofwel ik ga met een aantal vrijwilligers naar Pisac, waar volgens de posters in Cusco zondag groot carnaval wordt gevierd. Jullie horen later nog van me hoe ik uiteindelijk mijn weekend heb ingevuld!
Voor nu lekker ervan genieten dat ik weekend heb en morgen dus lekker kan uitslapen :)

Cuidate! (Zorg voor jezelf! Dit zegt mijn hostmoeder elke dag tegen me voordat ik naar het werk ga of ergens anders heen)

Hasta la vista,

Daisy

(0 from 0 votes)
 
Week 7, de tijd vliegt!https://www.mytripblog.org/pg/blog/DaisyvanBoekel/read/430538/week-7-de-tijd-vliegt
Week 7, de tijd vliegt!
 

SO READY!   (published in Cambodia)

February 23, 2017 by   Comments(0)

I have officially had my application approved today! Within minutes of seeing the email, I had my blog set up, my check-list perused, and my enthusiasm/excitement massively amped up. Although I don't want to miss the next few months of my life, I also definitely want it to be June already so I can start my project!

(0 from 0 votes)
 
SO READY!https://www.mytripblog.org/pg/blog/StaceyAK76/read/430518/so-ready
SO READY!
 

Lynne's life   (published in Nepal)

February 23, 2017 by   Comments(0)

Ok I know it's only February but the excitement is already building for my trip to Nepal in October

My e ticket has arrived !! Whatever happened to proper tickets ? and I've got a visa to get , innoculations to research and get done, hotel at Heathrow and train tickets to get as well as all the daydreaming to do. I watched a half hour video the other night of 10 must do things in Kathmandu and it looked fabulous. Can't wait

(0 from 0 votes)
 
Lynne's lifehttps://www.mytripblog.org/pg/blog/lm0070/read/430494/lynnes-life
Lynne's life
 

Een onverwacht uitje op een werkdag   (published in Peru)

February 22, 2017 by   Comments(1)

, , , ,

Gisteren had ik dan nog een extra weekenddag, met een bezoekje aan zowel Chinchero als Moray. Zo had ik maar één van de vier plekken bezocht op mijn ticket en zo ineens drie. De laatste plek Ollantaytambo, ga ik nog bezoeken met Twan. Vanuit mijn werk, waar ik om 11.00 uur weg mocht, ben ik meteen naar de bushalte gegaan waar ik Santiago en mijn hostmoeder Sheyla zou ontmoeten. Ik was er precies om 11.30 uur, maar zoals ik al verwacht had, zij niet haha. Ik vond het extra speciaal, omdat mijn hostmoeder ook mee zou gaan :) Nog even geld halen, en we besloten ook iets te eten. Dit werd een broodje met varkensvlees, tomaat en ui. Typisch voor hier, met eventueel nog veel mayonaise. Ik had er lekkere verse sinaasappelsap bij. Toen gingen we op weg naar de kleine tourbusjes. Onze tocht ging eerst naar Chinchero. Men gelooft dat Chinchero de mythische geboorteplaats is van de regenboog. Om er te komen, was er al een flinke klim nodig. En Chinchero ligt sowieso al iets hoger dan Cuzco (3765 meter). We kwamen allereerst op een plein terecht waar allemaal dekens lagen waarop mensen hun spullen konden verkopen, het was echter nog vrij stil en de meeste dekens waren bedekt onder een blauw zeil. Hieraan lagen een grote kerk, een museum en de echte ruïnes zelf. Allereerst bezochten we de kerk. Deze scheen volgens mij gids over Peru een van de mooiste uit de regio Cuzco te zijn en dat klopte wel. Alle muren waren handgeschilderd, inclusief de steunbalken. Hij is gebouwd op een Inca tempel of paleis die hier ooit stond. Daarna gingen we naar de echte ruïnes. Eromheen lag een groot grasveld, heel weids en heel groen. Sowieso was heel de omgeving mooi groen. Santiago vertelde me dat dit wel anders is tijdens het droogteseizoen, die vanaf april voor ongeveer de andere helft van het jaar is. Sheyla deed deze klim niet verder mee, maar heeft vanaf een afstand nog wel genoten en wat foto's van ons genomen. Eigenlijk was er ook nog een museum, maar om onduidelijke redenen was deze gesloten... Op de terugweg kwamen we nog langs smalle straatjes met kleine winkeltjes waar mensen probeerden hun waar te verkopen, de overbekende Peruaanse dekens, truien, sjaals en tassen in bonte kleuren. Opvallend genoeg spraken ze alleen mij aan... We namen daarna een taxi naar Moray. Het uitzicht onderweg was al zo mooi. Heel weids met grote grasvlakten en op de achtergrond hoge bergen waarvan bij sommige zelfs de toppen bedekt waren met sneeuw. Moray was een van de bezienswaardigheden, die ik al heel graag wilde zien sinds ik hier aangekomen was. Ik was dan ook erg blij dat ik er nu eindelijk was. En het was indrukwekkend! Het bouwwerk bestaat uit verschillende lagen, liggend in grote cirkels, die allemaal op gelijke hoogten van elkaar liggen. Het doel van dit bouwwerk is onduidelijk, maar de diepte, ontwerp, en ligging ten opzichte van de wind en de zon, creëert een temperatuursverschil van ongeveer 15 graden Celsius tussen de top en de bodem. Men speculeert nu dat de Inca's dit gebruikten om de effecten van verschillende klimaatcondities op gewassen te bestuderen en dat het dus eigenlijk een soort agrarisch experimenteel centrum was. Maar zoals bij veel dingen van de Inca's zal ook dit voor altijd een groot raadsel blijven. Na een uur op deze mysterieuze plek te hebben rondgelopen, wachtte de taxichauffeur op ons en bracht ons terug naar Chincero. Van hieruit namen we weer een tourbusje terug naar Cuzco. We hadden trouwens echt heel erg geluk met het weer, het is de hele dag droog geweest, met veel zon en af en toe bewolking. Toen we thuis nog iets aan het eten waren, begon het echter ineens heel hard te onweren en te regenen. Na de hele rit weer terug te hebben gemaakt en iets gegeten te hebben, voelde ik pas hoe moe ik was. Ik heb dan ook snel gedoucht en wilde eigenlijk snel gaan slapen. Echter hadden Twan en ik 8 maanden een relatie gisteren, 20 februari, en hebben we nog eventjes gefacetimed, want net deze dag hadden we elkaar natuurlijk zowat niet gesproken door mijn uitje. Ondanks dat het bij Twan al de 21e was, was het bij mij natuurlijk nog de 20e, wat wel een beetje vreemd is. Maar de volgende 20e van de maand vieren we fijn samen hier in Cuzco en zitten we ook niet meer met dat tijdsverschil! Haha :) Ook nu wordt het stiekem alweer later, maar ik wilde wel graag vandaag de blog schrijven, want hoe langer je wacht, hoe meer details je vergeet. Sowieso waren de afgelopen dagen erg druk, met ook morgen weer een sociale activiteit. Dit keer gaan we echt een uitstapje maken naar een plek in de Heilige Vallei, voor een pottenbakkerscursus. Ik ben heel benieuwd! Jullie horen snel van mij hoe het was :)

Hasta luego (Tot ziens/Tot snel)

Daisy

(0 from 0 votes)
 
Een onverwacht uitje op een werkdaghttps://www.mytripblog.org/pg/blog/DaisyvanBoekel/read/430459/een-onverwacht-uitje-op-een-werkdag
Een onverwacht uitje op een werkdag
 

Blog 3: Regen onweer regen!   (published in Argentina)

February 21, 2017 by   Comments(1)

Lief thuisfront,

Hier ben ik weer met een klein beetje vertraging. Het was weer een drukke week! Ik ben echt helemaal gesloopt (Zo. Veel. Kinderen.), dus ik zal een kort verslag schrijven van mijn week.

Vorig weekend heb ik wat kunst musea bezocht. Mijn favoriete museum was Emilio Caraffa, met onder andere de kunstenaar Roger Mantegani. Hij had heel krachtige beelden door van alles door elkaar te gooien (realistisch - abstract, schilderachtig - strak, kleur - zwart/wit, etc.). 

Maandag hadden we de 'dental hygiene' les, waar we met een mega kartonnen mond en tandenborstel demonstreerde hoe je je tanden moet poetsen. De kinderen vonden het geweldig en ik heb nog nooit iemand zó gelukkig gezien met een tandenborstel en tandpasta (ze kregen aan het einde van de workshop als cadeautje een setje DIY tandenpoetsen). 

Dinsdag hadden we een worksheet meegenomen om te leren tellen. Op een papiertje stonden allemaal cijfers en zodra je alle cijfers in de goede volgorde met elkaar verbond, verscheen er een plaatje die ze vervolgens in konden kleuren. Buiten gingen we spelletjes spelen en alles verliep helemaal prima.

Woensdag was het zó heet, dat bijna alle kinderen naar een lokaal zwembad gingen. Wij mochten helaas niet mee, dat was eerst wel de bedoeling. Alleen we zijn maar met 2 vrijwilligers en voor zo'n soort uitje hebben we er minimaal 3 nodig. Nu gingen de kinderen zelf ook, maar zodra het een uitje zou worden met ons (als 'supervisors'), zouden wij verantwoordelijk zijn als er iets fout zou gaan. Hierdoor gingen wij gewoon naar Copa de Leche en kwamen er maar 8 kinderen opdagen. Dat was een keertje heel relaxed. We luisterde naar wat muziek (reggaetón natuurlijk), terwijl de kinderen aan het kleuren waren. We mochten ook wat eerder gaan. Dat was heel fijn, want ik had die ochtend een klein probleempje. Ik had 0,0 contant geld (haast overal moet je contant betalen) en mijn buskaart was -28 pesos (eigenlijk is -25 pesos de max, maar toch had ik de -28 bereikt), waardoor ik geen kant op kon. Gelukkig kwam Christoffer mij een ander buskaartje brengen, zodat ik naar Copa kon.
's Avonds hadden we een 'social' en kregen we tango les. Dat was super grappig. Buiten alle vrijwilligers waren er ook lokale mensen (vooral heel oud). We werden steeds van danspartner gewisseld en vooral de opaatjes waren erg gepassioneerd. Zo kwam er af en toe een opmerking uit, zoals 'jij kunt echt niet dansen', 'is het je eerste les?', 'als ik de leraar was zou ik je minpunten geven'. Daar trekken wij ons natuurlijk niks van aan, dus aanstaande woensdag gaan we gewoon weer. :) 

Donderdag waren we netjes op tijd bij  de busstop in de buurt van Copa de Leche en na een uur wachten op Gerard (het blijven latino's), werden we toch een beetje wantrouwig. Ze waren ons totaal vergeten, dus we mochten weer met de bus terug naar huis en zijn die dag nooit bij Copa aangekomen. 

Vrijdag was de rivier in de buurt van Copa de Leche zo erg overstroomd na heftige regenbuien, dat we de buurt niet konden bereiken. Ik heb nog nooit zo veel onweer en regen gezien in een paar dagen. 's Nachts heb ik uren wakker gelegen met 100en flitsen en knallen. Buiten Copa de Leche, waren ook de grote straten volledig overstroomd. Die dag heb ik verder niet veel meer gedaan. 's Avonds gingen we wel een drankje doen en daarna uit in de club Maria Maria waar ze live muziek speelden. 

Zaterdag ben ik naar een barretje gegaan met 3 anderen, onder andere met een nieuw Zweeds meisje die ook heel gezellig is. Zondag zijn we met hetzelfde groepje plus mijn kamergenootje naar de stad gegaan om het nieuwe meisje alles te laten zien. We zijn daar naar het lokale weekendmarktje gegaan en heb daar zelf ook nog een hipster enkelbandje gekocht (nog even en ik ga met dreads en blote voeten door het leven; 'ik heb mezelf gevonden in Argentinië'). Na het marktje hebben we een liquado banana-frutilla (soort milkshake met banaan en aardbei) op een dakterras gedronken. Eenmaal thuis hadden mijn kamergenootje en ik de eerste grote kakkerlak al gespot (Argentinië is Argentinië niet zonder vieze beesten zoals kakkerlakken en schorpioenen natuurlijk). 

Vandaag (maandag) heb ik lesgegeven in het alfabet. Met een poging om het Spaanse alfabetliedje te zingen, probeerde ik de kinderen het een en ander bij te brengen. Hier heeft alfabet 27 letters (naast n heb je ook nog ñ) en alle 27 letters had ik op gekleurd papier getekend. Alle kinderen mochten een letter inkleuren met waskrijtjes die ik van school in Breda had geshopt en daarna ging Christoffer de letters buiten verstoppen. Vervolgens gingen de kinderen de letters zoeken om ze daarna in alfabetische volgorde te leggen. De tape was helaas op, maar morgen ga ik alle letters aan de muur hangen. 

Nu is er net een vriendin van Ines en Ines heeft me al een glaasje Malbec ingeschonken. Die gooi ik lekker achterover en dan ga ik snel mijn bedje in duiken!

Besos,
Lot  

(0 from 0 votes)
 
Blog 3: Regen onweer regen!https://www.mytripblog.org/pg/blog/Liselotte/read/430406/blog-3-regen-onweer-regen
Blog 3: Regen onweer regen!
 

My first week in Cape Town!   (published in South Africa)

February 20, 2017 by   Comments(0)

Hier is dan eindelijk de eerste blogpost! Ik ga de komende vijf maanden eens in de zoveel tijd een blog schrijven om iedereen mee op de hoogte te kunnen houden: familie, vrienden en kennissen, maar ook school. Ik zit namelijk vijf maanden in Kaapstad om mijn vierdejaars stage te lopen voor mijn opleiding Voeding en Diëtetiek. Ik ga het Nutrition Project doen bij Projects Abroad om het probleem met de slechte voedingstoestand te verminderen en de bevolking een gezonde leefstijl aan te leren. Een supergave ervaring natuurlijk, en om iedereen daarvan mee te laten genieten schrijf ik dus zo nu en dan een blog. Geen idee hoe vaak en wanneer, want een goede internetverbinding is hier schaars.

Goed, ik zit hier nu intussen een week en ik weet nu al: de tijd vliegt voorbij, het is hier geweldig. Ik kwam vorige week zaterdagavond laat aan op Cape Town Airport en werd naar mijn gastgezin gebracht in Steenberg, waar ik de komende 20 weken zal verblijven. Het voelde meteen als thuis: de meiden die er op dit moment zitten zijn super, mijn gastgezin is lief en er wordt geweldig voor ons gekookt. Op zondag werd ik meteen mee op pad genomen met een grote groep voor een dagje markt, strand en bioscoop. Ik leerde dat het kraanwater hier even wennen is (maar wel drinkbaar gelukkig), dat je door het enorme watertekort dat momenteel heerst maar vijf minuten mag douchen, je geen meter alleen over straat mag lopen en dat je je spullen héél goed in de gaten moet houden. Dat was allemaal even wennen als je vanuit je vertrouwde veilige omgeving naar een stad gaat waar diefstal een bron van inkomsten is voor sommigen. Dat werd nog duidelijker toen ik dinsdag voor het eerst naar mijn project ging en met het busje werd opgepikt. We reden dwars door de zogeheten townships, ook wel sloppenwijken genoemd, waar de mensen armer zijn dan arm. Het is echt schrijnend om te zien hoe zij daar leven. Huizen van golfplaten en hout en allemaal ander materiaal waarmee je een dak boven je hoofd mee kan creëren. De meeste bewoners zijn werkloos en criminaliteit is dan ook veelvoorkomend. Het zijn gebieden waar je absoluut nooit alleen doorheen mag lopen, want of je er nog uitkomt is nog maar de vraag. We worden dan ook allemaal afgezet op de locatie en weer opgehaald op het aangegeven tijdstip. Klinkt misschien niet zoals een buitenlandse stage in eerste instantie lijkt, waarin je zon, zee en strand in je hoofd hebt, maar het is wel de keiharde werkelijkheid voor zo’n 3 miljoen mensen.

Nog erger is het als je dan een keer een bezoekje brengt aan het deel van Kaapstad dat de meesten in hun hoofd hebben als ze aan Kaapstad denken: het toeristengedeelte. De rijkste mensen lopen er rond, ze rijden de duurste auto’s en overnachten in de duurste hotels. Het is zó’n andere wereld op maar een halfuurtje rijden. Als je dan de hele dag in zo’n township hebt doorgebracht en de verhalen hoort van de mensen die er leven, dan voelt dat zo oneerlijk. Maar er wordt hard gewerkt om het leven van deze mensen fijner te maken. Zo worden er met het Building Project huizen van steen gebouwd, geven de vrijwilligers van het Teaching Project de kinderen les en helpen enkele andere vrijwilligers en ik om de inwoners een gezonde leefstijl aan te meten. En zo worden er met nog veel meer andere projecten gewerkt aan het verbeteren van het leven in de townships.

De komende vijf maanden zal ik onderdeel zijn van meerdere kleine projecten binnen mijn project, waarmee ik onder andere vrouwen met verschillende ziektebeelden adviezen geef over het verbeteren van hun leven met de ziekte. Ook doen we verschillende sportactiviteiten met de groepen, om de belangrijke combinatie voeding en sport te benadrukken. Daarnaast wordt er ook samengewerkt met projecten zoals het Surfing Project en het Teaching Project. Zo meten we de kinderen die op school zitten hun lichaamsgewicht, lengte en bovenarmomtrek. Door middel van het analyseren van deze gegevens, weten we of deze kinderen ondervoed zijn en of ze vaker moeten worden gezien door de diëtist. Ook koken we twee keer per week een voedzame maaltijd voor de kinderen die naar het Surfing Project gaan. Het Nutrition Project is nog zeer open en er is genoeg ruimte voor veranderingen en verbeteringen, dus ik zal me de komende maanden vooral focussen op het verbeteren van het project om zo goed mogelijke resultaten neer te zetten en écht verschil te gaan maken.

Naast het werk is er natuurlijk ook genoeg vrije tijd, waarin ik dankbaar gebruik maak van alle leuke dingen die je hier kan doen. We gaan naar de vele foodmarkets zoals de Old Biscuit Mill, verschillende marktjes, het strand bij Muizenberg en Blouberg Beach en we zijn op een wine tour geweest, waar ik kennis heb gemaakt met de snelheid van alcohol als het 25 graden is en nog maar 11 uur ’s ochtends. Tijd om uit te kateren heb ik echter niet, want de nieuwe werkweek staat alweer voor de deur!

(0 from 0 votes)
 
My first week in Cape Town!https://www.mytripblog.org/pg/blog/ssebregts/read/430384/my-first-week-in-cape-town
My first week in Cape Town!
 

Een Incaweekend   (published in Peru)

February 20, 2017 by   Comments(2)

, , , ,

De zesde week heb ik alweer gehad, met vrijdag dan eindelijk mijn eerste dag op de echografie. Erg leuk om al die baby's zo mooi in beeld te zien en de moeder hier stralend naar kijkend en bijna allemaal vragend of de dokter kan zien of het een jongetje of een meisje wordt. De vrouw waar ik mee meeliep, leek in het begin wat nors, maar begon het laatste uur toch allerlei dingen te vertellen die te zien waren op de echo's. Dus even morgen afwachten! Als afsluiting van deze week had ik een echt Incaweekend. Eerst ben ik zaterdag in mijn eentje naar twee musea geweest. De eerste heb ik bezocht voor de lunch: Het Inca Museum. Deze is gelegen vlakbij het Plaza de Armas, dus gemakkelijk te bereiken voor mij. Bij binnenkomst staat er een groot stambeeld van een Inca met ernaast een bord met: museo de inca, en als je naar rechts kijkt zie je een mooie binnentuin.  Entree is 10 sol. Er zijn vooral veel vazen, potten, gereedschappen en andere voorwerpen van de Inca's. Er wordt echter erg veel bij verteld, ook over vele verschillende dorpjes, waarvan ik er een aantal nog ga bezoeken of al heb bezocht, dus dat is wel erg leuk :) Verder staan er ook een aantal maquettes van plekken die ik ga bezoeken of al heb bezocht, zoals Moray en natuurlijk de Machu Picchu. Ook zijn ze er een aantal kraampjes waar ze de iets modernere vazen verkopen en ook zit er een vrouw doeken te weven op de traditionele Incamanier. Toen ben ik naar huis vertrokken voor de lunch, hierna te vertrekken naar Qorikancha, ooit een belangrijke Incatempel: de Tempel van de Zon. Echter is het ooit veroverd door de Spanjaarden en is al het goud en andere kostbaarheden eruit geroofd. Deze tijd voor en na de Spanjaarden wordt hier heel mooi uiteengezet. Ook hier is weer een hele mooie binnenplaats. Ook kon je hier naar buiten, waar je een erg mooi uitzicht hebt over een gedeelte van de tempel waar nog maar een paar stenen van over zijn. En verder ook over de stad. De tuin zelf is aangelegd met mooie bloemen en planten en is er in het gras een patroon gemaaid van de beroemde Nasca lijnen, die ik nog met Twan ga bezoeken, dus waar jullie later nog meer te horen over zullen krijgen. Toen ik hier zo liep begon het te druppelen en ik besefte dat ik precies op tijd was gegaan. Ik ging dan ook bijna met sluitingstijd (17.30) naar buiten, en toen ik uit de bus stapte bij mij thuis, begon het keihard te regenen en te hagelen. Dit kon mijn tevredenheid echter niet naar beneden halen, ik vond het een geslaagde zaterdag, zo zelf op pad. Vandaag ben ik met Santiago naar Pisac geweest, waar zich ruïnes bevinden van de Inca's. Verder is er een grote markt, die op zondag het allergrootst is (vandaar ook niet geheel per ongeluk dat ik het liefste vandaag wilde gaan). Voor de ruïnes bleek helaas wel dat je een combinatieticket voor meerdere bezienswaarigheden moest kopen, geldig voor twee dagen, hoewel ik had gelezen dat je ook een los ticket kon kopen. Tja, blijkbaar verandert dat van dag tot dag, typisch Peru zullen we maar zeggen. Maar natuurlijk is het morgen maandag en daarmee dus voor mij gewoon een werkdag... Dus daar baalde ik wel erg van eerlijk gezegd. Gelukkig maakte de ruïnes zelf veel goed. Het was even een klim, maar dan had je vanaf de ruïnes ook wel een schitterend uitzicht over de glooiende bergen. Even was ik bang voor het weer, zeker omdat er spettertjes verschenen op de voorruit van de taxi op de heenweg. Gelukkig bleek deze vrees niet nodig, we hadden geweldig weer! Precies de tijd dat wij aan het klimmen waren, was het zonnig en warm. Op de terugweg werd het wat bewolkt en op de markt regende het zelfs even wat. Maar gelukkig waren de kraampjes overdekt en was de bui snel over. Ik heb nog een mooie ketting gekocht, met een blauw Incakruisje en daarin nog het teken van Panchamama (Madre Pacha): moeder aarde. Ik ben er erg blij mee! Er stond een kerkje op het plein en Santiago zei, he die heb ik nog nooit bezocht. Toevallig was er een mis, dus konden we zo naar binnen lopen en rondkijken. Tenslotte zijn we er nog naar de begraafplaats geweest, die hier echt heel anders was dan diegene die ik met mijn hostfamilie heb bezocht. Er waren maar enkele van diezelfde graven in de muur. De rest lag wel gewoon in de grond. Sommige graven waren dan ook nog eens erg vervallen, verzakt, of er lag totaal geen steen op, enkel een kruisje. Indrukwekkend om te zien. Daarna namen we een bus terug naar Cusco. En we zaten nog niet in de bus of het begon keihard te regenen. Goed getimed en daarbij een beetje geluk ;)
Toenet sprak ik met Santiago en ik zei dat ik morgen gewoon ging werken. Toen bood hij aan met mij naar Chinchero en later ook naar Moray te gaan. Echt superlief! Ik was helemaal overdonderd. Hij heeft Pati mijn supervisor gebeld en ik mag om 11.00u weg bij mijn werk. Van daaruit ga ik meteen naar een busstation vlakbij het busstation waar wij op de bus moeten stappen. En nog leuker: mijn hostmoeder gaat ook met ons mee!! Eigenlijk onverwacht een extra halve dag weekend en leuke uitjes!

Buenos noches y muchas abrazos a todos (Goedenacht en vele knuffels aan iedereen)

Daisy

(0 from 0 votes)
 
Een Incaweekendhttps://www.mytripblog.org/pg/blog/DaisyvanBoekel/read/430363/een-incaweekend
Een Incaweekend
 

The Art Of Sarees   (published in Nepal)

February 18, 2017 by   Comments(0)

Yesterday we had a go at trying on a saree for the first time... We never realised how long the material is (over 7 metres)! Without Anama we would have probably ended up in a massive knot but with her skill they actually looked quite good! We will be wearing these on the night of our fundraising meal so we'll probably be spotted from a mile away!

(0 from 0 votes)
 
The Art Of Sareeshttps://www.mytripblog.org/pg/blog/Phoebeandlottie/read/430309/the-art-of-sarees
The Art Of Sarees
 

A taste of India   (published in Nepal)

February 18, 2017 by   Comments(0)

, ,

As part of our fundraising, we are doing a traditional Nepalese banquet, chopping, boiling and stirring for the past 3 days with the help of our friend Annamma. There are 50 people coming and we hope it will be a sucsess. 

(0 from 0 votes)
 
A taste of Indiahttps://www.mytripblog.org/pg/blog/Phoebeandlottie/read/430299/a-taste-of-india
A taste of India