So I left Tuesday for the big chennai adventure. Big was het zeker, adventure ook.

Eersten al , iedereen waarschuwde me, Chennai: Hot hot Hot. Dat werd duidelijk de eerste dagen aan Mamallapuram beach (1u30 weg van chennai). Niet eens in de zon gelegen door de hits. Chennai city is nog een graad of 10 warmer! De moment dat je de stad binnenrijdt, springen er zweetdruppels overal uit je lichaam. Die parelen de rest van de dag ongestoord verder over je gezicht, rug, handen… Alles wat je in België op 10min doet, doe je in India op een uur, in Chennai worden dat er 3. De heat has is so & cultuurverschil uiteraard.

Ik heb  nog geen slaapplek, de regisseur Ravi Rai helpt mij met het vinden van een kamer.  We rijden rond door de stad en zoeken along the way. Lees: dorien zit in de auto en Ravi blijft regelmatig 20min weg. Hij probeert iets goedkoop te regelen en een blanke huid helpt dan niet… De eerste loge is 1200 R per nacht. Dat is precies 20 eur, veel te duur! Voor dezelfde kamer betaal je 400 in Mamallapuram. Ik plan hier enkele dagen te blijven dus rond de 400-500 is meer als genoeg. We rijden verder en stoppen naast de rivier. De geur is onbeschrijfelijk, ademhaling nul punten. Waar de rivier moet stromen, staat  3cm water en is opgevuld met zwart slip en dirt. Ravi regelt een kamer voor 400, maar ik wil hier zelf geen 2 seconden blijven. De straat is gevaarlijk en onaangenaam. We rijden verder, intussen is het al half 3 en nog steeds niets gevonden, terug naar Mamallapuram misschien? Net als ik de meisjes wil bellen komt Ravi buiten, 350R hoera! Het kamertje is triest, de ´van´ kan alleen op stormstand en mijn bed staat er vlak onder. Leve Dorienspulletjes die ik op een of andere manier steeds heb om de kamer een beetje aangenaam te maken.

De rest van de dag spendeer ik met praten met de regisseur. Interessant!! Hij vertelt over de indische filmcultuur en de storyline. Film is hier opvoedkundig als entertainment. De storyline is steevast uithuwelijking & lover boy. Als de vrouw voor de loverboy kiest volgt er een straf, husband is goede hero, loverboy de slechte. Mix met comedy, special effects, bollywoodpopsongs an crazy indian dance en dan heb je een Tamil movie. Een uitdaging om er een intelligente twist in te steken. De manier van film maken is zo verschillend. Ravi gebruikt ook face-reading, numerologie, betekenis van namen, astrologie … om de personages uit te diepen. Al die dingen die we in België als onzin afschrijven. Hier is dat common, begin er maar eens aan! Hij is de goede hero (of course), regisseur, producer, songwriter. Dus enkel regisseren is hier niet genoeg. Oja must have look voor de hero= snor, voor heroine= pretty  face, light skin, dark long hair, net meer volume dan uitgehongerd dun. Dat lijstje is langer… nu ik weet nooit of de hero de vader of husband is, ze zijn altijd +40, te rond met dikke snor…  sexy! Uhm

Ravi is in préproductie, heeft veel productievergaderingen en phonecalls going on. Jammer genoeg is het script in het Tamil. Hij neemt me mee naar de studios. In AVM studios zijn er 5 floors: 5 verschillende studios en Ravi is verbaasd dat we dat ook in België hebben… Ze zijn in opname van wie wordt miljonair. Faith as it so ! Best grappig om van weeskindjes tot 640 000R for you mam (helaas niet ik) te gaan. My own Little slumdog Millionaire adventure!

Daarna gaan we naar Prasad Studio, tegenover mijn kamer en loop ik rond op een ontplofte india kitch jungle set. Opnames van Super Singer. Zoiets als eurovisiesongfestival for kids.  Een juryleden klonk alsof Samson intussen 70+ is met een zware drank en sigarettenverslaving, één van India´s grootste folkzingers...

Het filmavontuur is best fantastisch, je ziet onwaarschijnlijke dingen. De mogelijkheid van Indiërs van niets tot iets te maken, kindjes(2o-tal) vrolijk onder een kraan van 8m lopen, oei hoofd tegen gebotst, ach allemaal geen erg. My god, probeer dat maar eens thuis… Ik snap nog steeds niet hoe ze er ooit iets gedraaid krijgen, kijk op de planning 12h53 close-ups 12h56 round-up 13h00 lunch. Hoezo 3 min? Ze kennen hier niet eens een half uur?! De indrukken zijn eens weer intens en niet snel te vergeten.

But India en vooral Chennai vraagt zijn toll, alles duurt hier onnoemelijk lang en de stad is niet verblijfsvriendelijk verklaard voor mij.  Goede confrontatie. Ik ga toch mooi terug naar Elise in Mamallapuram. Take it easy. Filmwerk na 7 weken vrijwilligerswerk, niet aan te raden. Alles komt nogal hard aan. Zeker in een wereld die nog meer op zijn kop staat dan thuis…

India is fantastisch maar ik voel dat alle kleine beetjes te veel worden. Het intussen eeuwig zweten en het nooit proper gevoel, niet van je water kunnen doordrinken, wassen met een emmer, jacky black tea, eeuwig vriendelijk blijven als mensen in je plaats beslissen, come sister, come sit here, eat, do this, do that, gazing looks, dubbele charge en prijzendebat omdat je blank bent, harde bedden, powercuts, de geuren, de mensen zonder kennis van personal space, ever pushy,.. kleine dingen die na 9 weken opbouwen en vragen voor een break. Of misschien is al het opgesomde een verdoezeling om niet te zeggen, mijn aangenaam Belgisch leventje (jullie dus)best mis.  Home is tenslotte gemaakt door de mensen, niet door de stenen of het land.

De laatste dagen hier zijn dagen om te genieten, beach, food, nice people, nice oh what to do today feeling and end up in movie-theater watching a Tamil movie, not understanding 3 words, or jump along the ride and having tati, juice from a palm tree, natural alcohol, jak! Easy India life, thinking of  time that passed, people I met, adventures lived and lessons learned

The golden India rule: NO WORRIES ! EVERYTHING WILL COME TO ITS PLACE AND TIME. There is always help granted for those in need. Ask and you shall receive  & hupla de goeroe in mij neemt over. Misschien toch een kleine personal change in India, hoewel ik de waarschuwingen van in de eerste blog overboord heb gegooid, ik heb india, india zelf laten uitwijzen en dat ging goed. Ik heb gespeeld, gelachen, geweend, gevochten, gezond, ik heb geleerd en geleefd hier in dit mooie en oh zo anders land. But most of all ik heb genoten, van elk gegeven moment.

So appreciate what you got, say thank you, change for the better and take that risk & jump

Who knows where you might end up… ;)

                                                                 Dien zoals mijn naam hier is - 20 maart 2012-