Desole pour le retard sur la mise a jour : qqles pbs techniques en milieu de semaine derniere + un long we de 5 js !

Patricia :

j aide les enfants a effectuer diverses activites pedagogiques, a canaliser leurs energies par l intermediaire du sport, de la chanson, a les aider a manger leurs 2 repas du matin, a pratiquer l hygiene, etc....... maintenant j ai retenu leurs prenoms et j essaye de me faire obeir mais je n ai aucune autorite sur eux et ils en profitent les garnements.... et ils adorent toucher mes cheveux... tant bien que mal j essaye de les controler mais ils sont tres turbulents [du fait de leur environnement].

Christophe :

Pour les cours d'anglais, changement de niveau cette semaine. Cours le matin et l'apres-midi. Ma comprehension s'ameliore de jours en jours. Neanmoins, parler reste compliquer. Il me reste 7 jours de cours + le mois au Botswana ou j'espere nous ne serons pas trop de francais ...

Quelques photos pour illustrer notre grand we :

 

Nous avons appronfondi notre decouverte de CAPE Town vendredi. Samedi, nous avons decouvert Kalk Bay et son port de peche. Dimanche, vous avons visite Stellenbosch. Nous avons particulierement appricie son silence et le calme de cette adorable et paisible cite. 

Une petite pensee pour Gaelle qui nous a quitte hier. 

Cote meteo, nous avons quitte l'ete indien austral pour l'hiver ! Pluie, vents a ecorner les boeufs ... et nuits particulierement fraiche. Desole, il n'y aura plus de photos 'californienne'.

A bientot ...

 

Patricia & Christophe.

 

Apres, une semaine nous essayons de vivre le quotitien suivant les usages locaux. Clavier Querty, sens de circulation inverse, feux pietons qui restent aux rouges (?), pas de repas le midi, du riz, du riz, et encore …

Notre famille d’accueil est tres chaleureuse, la cuisine est epicee et variee (hors le riz).

Patricia intervient dans une “crèche” au coeur d’un town-ship. Elle s’occupe de neuf enfants ages de 3 ans. Pour moi, cours d’anglais a l’ancienne : table de primaire, eleve tous tres jeunes, cours debutant pour revisions pour l’instant …

Le CAP est une jolie ville ou il fait bon vivre : montagne et mer, soleil et plage. Ce week-end, nous avons visite le

centre, le musee national d’Art Moderne; tres belle exposition de dessins “ethonologique”; et fait un tour de la ville et de la cost en bus decouvert, ainsi que visite le parc botanique Kristenbosch.

A suivre au fil de nos nouvelles aventures …

P&C.

 

Harriet Perks

Teaching and Human Rights, 3 months. Nationality: UK

Harriet Perks, 18, joined us for two months to volunteer at one of our teaching projects, and one month at our Human Rights project.

At Hyde Park Primary she had the opportunity to teach different classes, either as an assistant to the teacher, as a co-teacher with other volunteers or as an independent teacher with her own class. Besides the standard subjects like English, mathematics and geography, Harriet took the initiative to teach some subjects of her own, including French and drama. Because of her positive attitude, endless energy and the tremendous support from the local staff Harriet has grown into a confident and skilled teacher. She has shown great interaction with the children, and created a personal bond with all of them. Harriet has been able to teach them so much in such a short amount of time, and has been a wonderful contribution to the school. At the Human Rights office, she used all that energy to become a wonderful asset to the team, and make a long lasting impression.

Harriet has been an amazing volunteer, and I think we all wished she stayed a lot longer. Thank you Harriet, you are a true Volunteer of the Month!

Above: Harriet in action teaching French, followed by Geography
Below: Harriet's farewell at Hyde Park Primary School

  

Ben Greene

Human Rights, 3 months. Nationality: UK

Stories went around the staff that the Human Rights office had an absolute star in their hands; in the words of Social Justice Coordinator Shuan Solomons: “Ben is good at everything he does.”

With some volunteers arriving with their law educated minds to the Human Rights office, Ben came without any experience in this field. Recently graduated from high school in St. Bee’s, Cumbria, Ben’s interest in law drew him to his project, and he wanted to gain the most knowledge during his stay. His enthusiasm for law made him an excellent addition to the Human Rights team, and shortly after his arrival stories of Ben’s efforts reached all staff members of Projects Abroad. He started off helping with legal cases, was thrown in the deep end, but he relished the opportunity to learn new things. Twelve weeks later, Ben considers himself an expert on South African Refugee Law, and has helped over 30 clients. Ben noticed that with his initiative and diligence he received great responsibilities and reward.

His efforts are a great contribution to the Human Rights project, and for that reason he received the ‘high distinction’ from the PAHRO staff, which will be a helpful attribute to his undoubtedly successful career in law. On top of that, Ben is a well-deserving Volunteer of the Month! Congratulations!

                                                                                            Head of Information – Mark Wijsman

 

Above: Ben working on some of the legal cases
Below: Ben on a Social Justice project - Bonnytoun fun day 

 

Hi everyone!!!

 

Ik was geindigd bij maandag 9 april, dus ik ga maar verder bij dinsdag dan.

Tijdens het spleen met de kinderen en bij het helpen van hun taken merkte dat ik het soms heel moeilijk vond. Zij kunnen natuurlijk zoveel minder dan wij al kunnen. Puzzels, knippen en plakken, tellen, assosieren en begrijpen gaat voor ons zoveel gemakkelijker, omdat wij dat allemaal al geleerd hebben. Ik kan het geduld wel opbrengen en zeker ook begrijpen dat ze nog in de beginfase van dat leerproces zitten, maar ik merk dat soms de taal een bariere is om contact te maken met de kinderen. Hun Engels is namelijk niet zo supergoed en het mijne ook niet. Dan zijn ze verlegen of dwars en kan ik hun niet zo goed begeleiden. Ik denk dat dit voor mij ook een leerproces is en het is goed om me daarvoor open te stellen. Ik merkste ook dat aan het einde van de week dit een heel stuk beter ging. Zeker nu ik al hun namen veel beter kan onthouden en ik ze een voor een leer kennen. Dat maakt het allemaal nog leuker en beter.

Nogsteeds dinsdag. Ik at samen met Priscilla die opeens verkondigde dat er over een paar minuten een nieuwe volunteer zou komen, m’n roommate. Yes! Ik was dat helemaal vergeten. Haar naam is Valentina, komt uit het italiaanse gedeelte van Zwitserland en is 25 jaar oud. Het is een leuke meid en ik ben heel blij dat ik nu bij Priscilla thuis een maatje heb. Priscilla en ik legden wat dingen aan haar uit en daardoor merkte ik aan mezelf hoe gewend ik al was aan bepaalde dingen. Waar ik alles kon vinden in huis, wat wel en niet veilig is om hier te doen, hoe ik me er ook echt wel thuis voelde. Zonder dat je het merkt pas je je zo snel aan dat het ook hier gewend aanvoelt.

Die avond vonden we ook uit dat ze in de ochtend geprobeert hadden in te breken via de tuin. Het slot van de tuindeur lag kapot op de grond, maar ze konden niet naar binnen. Wel hadden ze het fietsje van een van de kleindochters van Priscilla gestolen. Het kwam even zo dichtbij. Het is af en toe echt niet veilig hier. Gelukkig konden ze niet naar binnen.

Woensdag was een hele enoverende dag. Ik ging opnieuw naar mijn school Sunrise en had een leuke tijd met de kids. Ik bleef voor het eerst langer, tot half 4. De kinderen gaan na de lunch om ongeveer 12 uur slapen. Dat gebeurt ook in het klaslokaal op matrasjes en ze moeten liggen en stil zijn voor 2 uur. Sommige kinderen zijn na 5 minuten al onder zijl, bij sommige duurt het een uur. Maar leren stil te zijn en niet te veel te bewegen is ook een hele oefening dus dat is goed voor ze. Ze worden namelijk allemaal klaargestoomd voor de volgende klas, waar ze wel echt stil moeten zijn en gehoorzaam op hun plaats moeten blijven zitten. In de tijd dat de kinderen sliepen had ik tijd om met de lerares te praten. Ze vertelde me van alles over de donkere kant van Capetown en de townships. De drugs die veel gebruikt wordt, het de hele dag niets doen en bedelen of stelen. Het verdwijnen van kinderen in de townships die pas na een paar weken weer kwamen opdagen, allemaal om drugs te krijgen. De lerares zei aan het eind van het gesprek “the priorities of most people here are just very wrong” en daarmee had ze me ook wel. Dat is het probleem hier, want als je echt wil kun je wat van je leven maken. Priscilla heeft dat ook gedaan, ze kwam heus niet van goed opgeleide ouders met veel geld. Zij en al haar broers en zussen hebben er zelf wat van gemaakt. Ik denk dat er veel meer motivatie moet zijn voor de kinderen in de townships om wat met hun leven te doen. Daarom ben ik ook blij om in een school te werken, waar ik zie dat de kinderen leren en groeien en liefde en eten krijgen. Dat is al een heel goed begin.

Maargoed, die middag praatte ik met Valentina toen ik thuiskwam, die die dag haar introductie had gehad. Dat is altijd een beetje veel, maar ze heeft nu niet alleen een hostmom, maar ook een roommate waar ze advies van kan opvolgen dus dat komt wel goed J. We gingen rond 5 uur naar Claremont om daar andere volunteers te meeten voor de Go Kart social. De staff begeleiders waren Nash en Shuan, een hilarisch team dus erg veel enthousiasme en fun. We moesten vrij lang wachten tot wij aan de beurt waren met racen en in de tussentijd zat ik me helemaal zenuwwachtig te maken. Alle andere racers leken zo snel te gaan! We splitsen de groep van 12 op in meisjes en jongens. De meisjes gingen eerst. Toen ik eenmaal in m’n wagentje zat en we konden starten gierde de adrenaline rond. Supergaaf! Het was helemaal niet eng, het was hartstikke leuk en al zeker 10 jaar geleden dat ik dat gedaan had. Nu kon ik opeens wel autorijden, wedden dat ik m’n rijbewijs nu wel gehaald had. Haha. Ik vond het geniaal en ging steeds neller, daarom heb ik ook gewonnen denk ik (jajaja, wie had dat gedacht). Shuan had op “ het Nederlandse meisje” gewed dat die zou winnen en ik had hem trots gemaakt, hij won helaas niet voor mij... Na Go Karting gingen we met ze allen naar Cubana om te eten en te drinken. Daar ontmoette we nog een hoop andere volunteers. Het was erg gezellig, daarom was de avond nog niet afgelopen na cubana. We liepeneen eindje verder om naar de club Tin Roof te gaan, waar het bijna uitgestorven was maar wel leuke muziek draaide. Blijkbaar was het happy hour en de shots gingen er wel in. Shuan ging helemaal uit z’n dak, een echte Afrikaner met dansmoves, dat was erg leuk. We vertokken in twee taxi’s, ‘e’en met alle valunteers voor Steenberg en de rest in een andere taxi. De gekke italiaan die ook bij mij in Sunrise werkt was dronken en hield niet op met praten. Hij wilde naar McDonalds en betaalde de taxidriver extra om ons daar te brengen, ook al was alleen hij geinterresseerd in eten. Door de drive thru bestelde een andere volunteer dan ook maar een maaltijd en liep de hoek om het te halen, de italiaan pakte dat heel anders aan. Hij schreeuwde en bestelde 10 ‘ f*ckin’ chicken McNuggets enzovoorts, niemand van de Mac reageerde. We reden de hoek om en zagen daar politie staan. Problemen. Door z’n grootte mond (en omdat hij waarschijnlijk de microfoon had gesloopt van het bestelpaaltje) was hij bijna gearresteerd. Oh en hij had geen eten. We kwamen trouwens wel heelhuids thuis.

De volgende dag in Sunrise begonnen we met zingen en het opnoemen en aanwijzen van letters, cijfers, seizoenen, weken en maanden van het jaar. Dat was weer iets anders, ontzettend leuk. Ik begin ook duidelijk te zien wie hier meer durft en slimmer is dan anderen. Ik vroeg later hoe het kwam dat het verschil soms zo groot is. De lerares zegt dat het ligt aan de klas waar ze vandaan komen (in sommige klassen doen de leraren alles voor kinderen in plaats van dat ze het zelf doen) en of ze leergierig zijn of meer lui. Ik hoop dat ze allemaal op een goed niveau komen en een klas verder kunnen.

Die avond hebben Valentina en ik buiten gezeten en naar de sterrenhemel gekeken. Dat was me nog niet eerder opgevallen, maar die is heel helder, ontzettend groots met miljoenen sterren. Zo heb ik hem nog niet in Nederland gezien. Ook was het buiten warmer dan binnen.

Vrijdag in Sunrise gingen we met alle kinderen van de school naar een halletje waar we zongen en dansten met de kinderen. Zij kenden al de liedjes natuurlijk, ik deed ze maar zo’n beetje na, ik had nog geen idee. Maar het was erg leuk om te zien. Ik kan me nog herinneren van mijn basisschool dat wij ook elke vrijdag “ zingen in de hal hadden”. Die middag ging ik gelijk van Sunrise door naar het strand in Muizenberg. Daar leerde ik voor het eerst met Francesco surfen. We kregen een surfplank en een wetsuit en Yannick (duitser van Projects Abroad die het surfproject doet) ging met ons het water in. Hij begeleidde ons hoe we op de plank moesten staan, balans zoeken en de juiste voet voor te zetten. De eerste paar keer viel ik bijna gelijk neer en ik merkte dat het aan m’n voeten lag. Ik verwisselde m’n voorste voet en ja hoor... die eerste golf was zo ontzettend gaaf. Dat voelde als een kleine overwinning. Daarna moesten Franc en ik het zelf proberen. Er komt veel peddelen bij kijken en het opheisen van je natte lichaam uit het water op je board is erg zwaar dus na ongeveer anderhalf uur waren we helemaal afgepijgerd maar zeker voldaan. Weer iets wat ik van m’n lijstje kan strepen! Alhoewel dit zeker niet m’n laatste keer surfen hier zal zijn.

Zaterdag ging ik met Benedicte en haar duitse, nieuwe roommate naar Ratanga Junction voor een fundraising. Het is een attractiepark ongeveer een half uur rijden van Steenberg. Het was leuk, maar lang niet zo spectaculair als Walibi of Disney World, maar he, dit zijn dan ook afrikaanse begrippen. We gingen in een paar achtbanen, waterattracties en andere dingen en het is altijd een beetje hetzelfde ingedeeld als andere pretparken. Maar het was zeker leuk. Helaas ging het regenen in de middag.

Zondag hadden Valentina en ik een echte lazy Sunday. We bleven lang in bed hangen om te lezen en te relaxen. In de middag gingen we naar de fleemarket in Muizenberg. Dat was erg leuk, maar ook veel gelijke dingen als in Greenmaket Square in Capetown center, hier hadden ze alleen wat meer huishuidelijke dingen. En aan het einde van de markt hadden ze een gedeelte waar ze eten verkochten. Patatjes, boerewors (zoiets als een hotdog) en chicken shuarma. We gingen voor het laatste. Daarna kochten we ieder een hele mooie sjaal. Mijne was 100% pashmina, Valentina zei dat dat best goed materiaal was en toch hij was heel goedkoop. Ik ben er heel erg blij mee.

En nu zijn we beland bij de maandag... Op dit moment zit ik in een internet cafe in Muizenberg, lekker dichtbij en aan de zee. Ik ga zo afronden, want we moeten naar huis. Ik hoop dat alles in Nederland goed gaat en dat het weer misschien wat beter wordt.

 

Jullie horen weer snel van me! Dikke knuffels en kussen vanuit Muizenberg!! Xxxx

 

P.S. Ik mis m’n melkhagelslag dus iemand die zo vrijgevig is om dat op te sturen... haha

As Nelson Mandela so wisely put it, "There is no such thing as part freedom." Help me to ensure this is true for all people, starting with those I enounter this summer in Capetown, South Africa.

 

For the past five years I have been working for Habitat for Humanity and advocating for affordable housing both in the Bay Area and abroad. While I feel fortunate to have helped so many hardworking families find a permanent place to call home, I am ready to help further people’s rights in a different way. For a while now I have been volunteering with MISSSEY, an Oakland-based organization that supports young girls that have been forced into prostitution. The sexual exploitation of minors and of women trafficked from abroad is unfortunately a lucrative business in the US. While laws have been passed to try to mitigate these abuses, a number of factors keep the business alive and well.  One such issue is that there are two few lawyers to effectively deal with the problem; in this, I have found the perfect way to be involved in the fight for women’s rights. I will be attending UC Hastings Law in the fall and focusing on Criminal Law with the hopes of prosecuting those responsible for these forms of modern-day slavery.

 

To prepare for this new venture I will be heading to Capetown, South Africa in June for a six-week law and human rights internship.  I am excited about this opportunity as I will be working alongside Theodore Kamwimbi, a Human Rights lawyer and associate of Nelson Mandela and Archbishop Desmond Tutu. While I am unsure of the particulars, some of the work I could be involved with includes educating domestic violence victims of their rights, helping refugees from neighboring countries to receive asylum status, monitoring the situation in refugee settlements for human exploitation, or doing legal research on various cases. I also hope to sit in on a trial or two. With its brutal history of apartheid and the c­urrent plague of gender-based violence, South Africa is a great location for me to advocate on behalf of the oppressed and to focus on women’s rights.

 

While you may not be able to go with me to South Africa or fight in the courtroom for justice, you can still help be part of changing the landscape for women and girls here and abroad. As an intern with Projects Abroad, a UK based organization that mobilizes volunteers internationally, I am responsible to pay for all expenses associated with this trip.  The total cost is $7,000. Would you consider making a donation of $300, $200, $100 or some other amount towards my trip? Given the organization’s antiquated system, the easiest way to donate is through my PayPal account at www.golike.com/southafrica or by mailing a check made out to me to 100 Grand Ave, Apt 1402, Oakland, CA 94612. I would greatly appreciate your support.

Op de valreep, ben ik hier dan toch nog weer een keer.

Het is al weer een tijdje geleden. Heb het druk gehad gedurende de dagen, en in de avond een internetcafe opzoeken zit er hier niet in.. Kan nu nog net even een gaatje vinden tussen het souvenirs kopen door, en het zal waarschijnlijk voor ik vertrek niet meer gaan lukken. Maar voor de mensen die een prachtige actie hebben neergezet in dat stadje aan de IJssel ben ik toch nog even verplicht wat van me te laten horen.

Na 2 weken surfen met kinderen uit de townships, omdat er tijdens de vakantie geen kinderen op school zijn om les aan te geven, zijn we nu weer begonnen op school. Kinderen die dus voor 2 weken hun eigen gang konden gaan. En weer dat vervloekte welvaartsverschil en verschil in problemen dat je dan tegen komt. De een gaat op proberen zijn vader te vinden die hij sinds een paar jaar niet gezien heeft, en de ander gaat lekker iedere dag met zijn vriendjes in hun eigen zwembad in de achtertuin liggen.(Dit betekent nog niet dat het de rijksten van de rijksten zijn, want een zwembad in de achtertuin is hier voor de mensen die 'gewoon' genoeg geld hebben vrij normaal, maar toch) In de vakantie nog wel even een dagje de schoonmaker uitgehangen om een materiaalhok op orde te krijgen. En dat materiaalhok kan nog wel eens goed gevuld kunnen gaan worden. Afgelopen week te horen gekregen dat er met de actie thuis 2120 euro is opgehaald. Had ik toch echt niet op durven hopen. Ongelooflijk mooi natuurlijk, maar een hele klus om het allemaal nuttig te besteden in een korte tijd die ik hier nog over heb. Er zijn een hoop ideeen, waar we inmiddels hard bezig zijn met de uitvoering er van.

Inmiddels zijn er posters gemaakt die het rekenniveau van de kinderen moet verbeteren. Verder zijn we in overleg over stalen goals die de grond ingebouwd moeten worden. (vandalisme is een groot probleem hier, dus we moeten er voor zorgen dat het sterk materiaal is wat niet zomaar gesloopt en/of gestolen kan worden). Verder hebben we de leraren van de lagere klassen gevraagd een wensenlijst te maken met materialen die voor de kleineren van nut kunnen zijn voor het bewegings onderwijs. Die lijstjes zijn er inmiddels, die neerkomen op materialen als springtouwen, balansoefeningsmaterialen, tennisballen en simpele tikspelmaterialen als lintjes en dergelijke. Voor de hogere klassen zullen we meer echt sportmateriaal gaan aanschaffen. Materialen als basketballen, voetballen, pionnen en dergelijke zullen in vrij grote getalen nodig zijn.

Er bestaat zeker een kans dat er na deze uitgaven nog een deel van dit geweldige bedrag over is. Ik ben er inmiddels gelukkig wel van overtuigd dat ik dit bedrag met een gerust hart hier kan achter laten. Onze contactpersoon op het project, de onderdirecteur van de school is zeker al met een hele hoop goede ideeen gekomen, en ik weet zeker dat hij alle bestedingen van het geld in goed overleg zal doen. Ik hoop natuurlijk dat er zoveel mogelijk nuttige dingen van het geld gedaan kunnen worden voor ik zal vertrekken, maar overhaaste uitgaven zullen in ieder geval niet gedaan worden! Foto's van de bestedingen zal ik volgende week op facebook gaan plaatsen

En ondertussen zit ik hier dus in mijn laatste week. Donderdag gaat het vliegtuig weer naar Nederland, en dus moet ik maar gaan genieten van mijn laatste paar dagen. Souvenirs zijn nu inmiddels gescoord, dus ook daar hoef ik me niet meer druk om te maken, haha. Voor de rest de komende dagen veel afscheidsfeestjes/etentjes en de laatste paar dagen van school, waar buiten de werkzaamheden om ook afscheid genomen moet worden van de kinderen. Helaas.

Dat was hem weer even snel voor nu, meer verhalen komen als ik thuis ben!

Groetjesss en tot in Nederland!

Hallo allemaal!

 

Hier is dan eindelijk mijn eerste blog vanuit Zuid-Afrika.
Toen ik dan eindelijk na een ontzettend lange reis aankwam op het vliegvel in Kaapstad was ik blij dat ik mijn benen weer kon strekken en van de zon kon genieten. Wat een lekker weer! Ik sleepte mijn koffer door costums en helaas werd daar m’n kaas uit Holland afgepakt, geen dierenproducten… Ik mocht m’n stroopwafels gelukkig wel houden.
Ik ontmoette Denver bij de uitgang, de chauffeur die volunteers van en naar de airport brengt en halt, hij was erg aardig en had humor dus ik voelde me gelijk thuis in Kaapstad. We moisten eerst een ander meisje bij haar host familie brengen en daarna gingen we door naar downtown om iemand van de busstop te halen. Het was een lange reis, maar ontzettend leuk. Denver gaf me eigenlijk gelijk een tour van de stad. Ik zag vanaf het vliegveld de uitstrekkende townships, die ik overigens nog nooit in het echt had gezien. Het is bizar om meet e maken, het verschil tussen rijk en arm is opens zo groot, zelfs het verschil tussen normal en arm is ontzettend verschillend. Ik zag ook de haven, de drukke wegen, de treinen en bussen, het afval langs de wegen, maar daartegenover zag je ook weer Tafelberg mooi en groot overal bovenuitsteken. In de stad zelf rijden ze als gekken en switchen op de raarste momenten van baan. Het is allemaal veel rommeliger dan in Holland, maar het is zo leuk om weer eens wat anders te zien en te ruiken en te horen. Ik zag de mensen werken en in het gras liggen, de vrouwen met manden op hun hoofd. Ik voelde echt dat dit een goede tijd zou worden.

Ik ontmoette een deel van mijn familie die dag. Priscilla is mijn host mom, ze is ontzettend aardig, sarcastisch en grappig. Ze is is ook erg makkelijk, dus ik voel me vrij om te gaan en staan waar ik wil. Ze wil dat ik naast mijn project ook veel plezier heb en geniet van mijn tijd hier in Kaapstad. Ik heb ook ‘e’en van haar dochters ontmoet die dag: Amy. Ze had haar dochters bij zich, een van 8 en een van 4. Later in de week ontmoette ik Emily-Rose, de andere kleindochter van Priscilla. Ze bleef slapen in het weekend en ik heb wat tijd met haar kunnen doorbrengen. Ze is ontzettend schattig en ook heel druk.

Priscilla woont in Steenberg, vlak bij het treinstation van steenberg. Het huis is leuk en heft alles wat je nodig hebt. Ik heb een kamer op de benedenverdieping die ik ga delen met een andere volunteer die over een paar dagen komt. De kamer heft een eigen badkamertje, dus dat is heel fijn. Er is ook warm water, dus ik kan gewoon douchen net als thuis, wat was dat een opluchting, haha!

Dinsdag kreeg ik mijn introductie. Grant (mijn coordinator hier) kwam me ophalen van huis en we liepen samen naar het station in Steenberg. Ik ging hier nu voor het eerst met de trein. Het is helemaal niet duur, maar het is ook allemaal wat gammeler, onzekerder en ouderwetser als in Holland. (Ik heb ook nog altijd geen idée wanneer de treinen komen dus meestal sta ik 3 kwartier te wachten. ) We gingen eerst naar het kantoor van Projects Abroad in Newlands, daar ontmoette ik iedereen van de staff. Ze waren ontzettend vrolijk en open, dus ik was blij dat ik voor deze organisatie gekozen had. Het voelde allemaal goed opgezet en veilig. Ik had met iedereen een praatje, ze legden me wat dingen uit en ik kreeg een simkaart. Yes ik had weer een telefoon!
Het Franse meisje die ik gister met Denver had opgehaald, Benedicte,  kwam ook het kantoor binnen samen met haar roommate, de Belgische Rebecca. We gingen met zijn allen verder met de introductie die dag en ik leered het groepje wat beter kennen. Het was erg gezellig.

Woensdag begon ik met mijn project. Ik werd opgehaald door Desiree, de Afrikaanse vrouw die de townships erg goed kent en met haar minivan vol volunteers overall heentourt. Ze is erg veel fun. Ook de rest van de volunteers die je overall ontmoet staan overall voor open, praten graag met je en delen hun nummer om af te spreken. Het gaat allemaal zo vrij en soepel, je wordt er elke dag gewoon weer blij van J. Ik werd in de township in Vrygrond (dicht bij Steenberg) eerst voorgesteld aan de coordinator van alle Care projecten, Theresa. Daarna werd ik naar Sunrise Educare Centre gebracht, een school van heel jong tot ongeveer 8 jaar oud. Het gebouw is niet zoals de andere in de township en ook niet zoals andere schooltjes. Deze is van steen, groot en heft veel grond buiten voor de kinderen om te spelen.
Ik kreeg een klas toegewezen voor kinderen van ¾ jaar oud. 2 teachers begeleiden de kinderen. De klaslokalen zien er netjes en gezellig uit. Ze hebben posters en zelfgemaakte ekeneingen, ze hebben speelhoekjes, boeken en speelgoed.
Het was vakantie, du ser waren niet zoveel kinderen, die dag hoefden ze niets te leren. Ze kregen fruit tee ten en een warme lunch, zoals normaal, maar ze mochten de hele dag spelen. Ze waren erg enthousiast me te zien en kwamen om mijn naam vragen en wilden knffelen. Dat was erg leuk. We gingen met ze naar buiten en ze klommen gelijk op de speeltoestellen. Ik moest ze overal optillen en toen ze doorhadden dat ik daar wel voor in was kwamen ze allemaal “Teacher, teacher!!! Me too!”. Ik had het erg naar mijn zin daar. De dag was maar kort, tot 12 uur en toen werd ik al weer opgehaald door Desiree.

Die avond hadden we een social in een restaurant/bar genaamd Cubana, naast het kantoor van Projects Abroad. Het was een quiznight met alle volunteers die wilden komen en alle staff. Daar ontmoette ik weer een hele groep nieuwe mensen en we hadden erg veel fun. Ik had nog wat dingetjes gewonnen en toen ik thuiskwam die avond heb ik dat als kadootje aan Priscilla gegeven, ze was er erg blij mee. Je kan trouwens in de avond niet met de trein reizen, want die rijden dan bijna niet en het is veelste gevaarlijk. Daarom bellen de volunteers altijd Arcie. Hij heft een gewone taxi en een minivan, dus hij kan altijd een hele groep naar huisbrengen. Dat is erg fijn en ook zeker niet duur.

De volgende middag ben ik met Benedicte en Rebecca naar Capetown center gegaan voor de moonwalk op Lionshead. Dat is een berg naast Tafelberg en ook zeker kleiner dan Tafelberg, maar erg leuk om te doen en een geode plek om de zonsondergang te bekijken. We waren een beetje laat, dus we moisten in een superhoog tempo omhoog lopen. In het begin lkte dat wel, maar verder omhoog werd het serieus klimmen en klauteren. Het was echt heel leuk om te doen, al seen race tegen de klok Lionshead te beklimmen. We waren net op tijd om rustig te zitten en te kijken hoe de zon aan het eind van de wereld verdween. Het was echt prachtig. Het werd snel donker en de maan scheen heel fel en helder en met dat licht liepen we weer naar beneden.

De dagen daarna heb ik doorgebracht met volunteers om te shoppen in Cavendish mall in Newlands/Claremont (?) en in Capetown center op de Greenmarket Square. Zaterdag ben ik de hele dag met Benedicte en de intaliaanse Fransesco in Capetown geweest en de avond brachten we door in Zula , een club aan Longstreet. Dat was erg leuk.
Gister ben ik weer in Capetown center geweest en ik heb zoveel souveniers gezien, dat als ik het allemaal koop ik een extra koffer nodig heb. In de avond zijn we naar Waterfront gegaan, het is erg leuk om dat ‘s avonds te zien, de haven met alle lichtjes en de mensen en restaurantjes.

Vandaag werd ik weer opgehaald door Desiree om naar Sunrise te gaan. Nu hadden de kinderen wel echt opdrachten te doen en vaste tijden om naar buiten te gaan enzovoorts. Ik heb nu bijna alle kindjes van mijn klas gezien en ik kan steeds meer namen onthouden. Hetis erg leuk om te doen.

Ik ben vast heel wat vergeten en ik heb lang niet alles in detail verteld, maar ik hou elke dag een dagboek bij dus niets gaat verloren. Het gaat om de ervaring en het plezier. En alle twee komen helemaal in orde!

Groetjes van mij uit Kaapstad!

xxx