Hallo iedereen!

Dit wordt dan mijn allereerste blog hier, gepost nog voordat ik eenmaal in Zuid-Afrika, Kaapstad zit.
Het is mijn laatste dag thuis in Rotterdam, morgen is de grote dag; dan vertrek ik voor 3,5 maand naar Kaapstad! Het is zo raar om te bedenken dat ik dan ook vannacht al voor het laatst in mijn eigen bed slaap. Het komt opeens heel dichtbij en de zenuwen zijn toch wel gestegen nu. Wat spannend allemaal!
Ik moet nog heel wat dingetjes doen voor ik morgen weg kan. Ik moet bijvoorbeeld m'n spullen nog bij elkaar verzamelen, m'n kleding setjes gaan uitzoeken (ik mag écht niet te veel meenemen van mezelf) en ontstressen. Het is een beetje chaos in m'n hoofd dus ik dnek dat ik straks maar even al m'n To Do lijstjes erbij pak en dan vooral de Paklijst. Dan kan ik gaan beginnen met verzamelen, organiseren en afstrepen. Gelukkig vind ik dat altijd wel de pre-fun van de reis :).
Ik brei er nu maar zo'n beetje een eind aan, want ik weet ook niet meer waar ik nu over moet schrijven. Mijn blogs worden vast wel heel interessant als ik eenmaal in Kaapstad zit :)

Dan zeg ik nu alleen nog maar: Capetown here I come!

xx Rosanne

 

Mon sejour a la pointe de l'afrique touche a sa fin. J'ai pris conge des enfants de Butterfly non sans une certaine emotion car leur accueil est fantastique. J'ai eu beacucoup de plaisir a partager le quotidien avec cette creche. Le nombre des enfants etant peu eleve par rapport aux autres structures, j'ai pu avoir un contact plus personnel avec chacun. La refection des tables et quelques travaux de peinture ont complete mon activite, mais il y aurait encore tant a faire...

Durant la journe la vie dans les townschips semble assez bien organisee. Cependant beaucoup de personnes sont sans activite et les problemes de drogue, d'alcool et de delinquance sont bien presents. Ily a de nombreuses creches qui accueillent des enfants. Chez Butterfly le prix facture aux parents pour un mois est de 20 euros avec le repas de midi y compris. Je vous laisse imaginer le salaire des encadrants.

La securite reste prioritaire, les volontaires sont chaque fois accompagnes et recherches sur leur lieu de stage. Pour se deplacer la journes, il y a des minibus qui circulent. Ils interpellent les pietons afin de remplir au maximum leur vehicule. Le prix de la course est de 0,5 euro.

Le week-end dernier en compagnie de mon ami Thierry Pasquier dont je vous invite a decouvrir son blog: tps-cap-au-sud-afrique.blogspot.com, nous avois fait la garden route. Malheureusement le beau temps n'etait pas de la partie lors de la journee de samedi. 

Dans ma famille d'accueil, Kenneth s'apprete  a partir et prepare une big party pour ce soir.

Quant a moi, mon contrat se termine avec projects abroad. Mon sejour en Afrique du Sud jusqu'a maintenant a ete une experience significative dans mon existence. C'est vraiment ce que je voulais vivre, une immersion complete dans un contexte different du mien. Je n'ai pa ete decu et suis reconnaissant envers l'accueil qui m'a ete reserve par les gens que j'ai recncontre.

Je me prepare pour mon nouveau role aupres de ma petite fille Alexine

L'ecole de foot 

Les progres sont rapides

Demonstration de la technique de l'amorti

Une equipe de choc!

 
Mon premier match de rugby avec une pensee pour le film Invictus

Les grands netoyages lors d'un samedi de travail entre volontaires

Visite a la marine lors de son festival a Simonstown 

La plage de Pletttenberg d'ou l'on peut apercevoir les baleines en hiver

Bonjour les autruches

 

1200 km parcourus lors du week-end gardenroute 

 

L'entree d'une creche 

En voici une autre

Les statues sont mises a contribution

Activite deguisement ou mon footballeur s'eclate

Les nouvelles tables

Les couleurs sont appreciees

Le lunch du vendredi

 

Le moment ddu repas toujours bien apprecie 

La derniere collation avec les kinder surprises 

We started the week with a visit to the Aquarium on Monday. Unfortunately only 35 out of the 39 children managed to come. The visit ended with a mini-Workshop on Fish given by the Aquarium Educational staff. This was definitely one of the highlights as the students were able to dissect some fish and discover the latter’s inner-life. A big learning even for myself..!

Another highlight of this last week was an exercise I did with them on Art. First by discovering what Art was on the Encarta in the School’s computer room, followed by an Art test and, last but not least, teaching them some basic principles as to how to examine, proportionate and then copy visual art (2 famous paintings from Monet and Van Gogh) in simple lines and just a pencil.

Even though my interaction at the School was only 3 weeks – shortened slightly due to upcoming School vacations - I do believe that the kids might remember me for the Aquarium trip and the Art class. Plus possibly for the French lessons and even some counting in Spanish and German.

From my standpoint one of the most rewarding parts as volunteer and inexperienced teacher was the support I could give to individual students on any topics they were struggling with and seeing their trimuphal smile when suddenly “the penny dropped”.

There still would have been much, much more I could have done had I been able to stay longer. I will give proper feedback to ProjectsAbroad but one conclusion from my side: 3-4 weeks is too short and volunteers should be encouraged in general to spend a minimum of 2 months on specific Teaching projects.

Another recommendation to potential volunteers who are of my age group (early Sixties): Yes, it is possible to contribute and impact positively; our life and business experience is beneficial to both the local teaching staff and the students. But one thing you must keep in mind: The activities at local Primary Schools in such an environment are not as well structured as we know it, lacking a clear teaching plan, organization, etc. And the kids’ ability to stay concentrated for more than a half an hour is almost illusionary. Be prepared to be flexible, initiative and to improvise. No need even to bring your own books or laptops. Pictures from home, your hobbies and your family members is by far sufficient. The School does have some good teaching books.

With the right mindset and managing your expectations properly you will enjoy and even have fun!

Dusssssssss, ben ik weer een keer!

Al weer een tijdje terug, maar heb nog geen tijd gehad om eerder een nieuw verhaaltje te schrijven voor jullie! (Doet me nikss) In die tijd wel een hoop te vertellen, dus komt ie hoor!

Sinds de laatste keer weer 3 weekenden voorbij, en weekenden van wisselende aard. 2 en een halve week terug inmiddels Table Mountain beklommen. Een heroische tocht van 5 uur leidde naar de top. Onderweg mooie uitzichten e.d. gezien, maar op de top zelf bleek het uiteindelijk net even iets te bewolkt. Helaas helaas maar wel een zwaar mooie tocht moet ik zeggen. Zaterdagnacht onze prestatie gevierd in Long Street, om vervolgens zondagochtend 'babalas' naar Waterfront te vertrekken waar we de boot op stapten richting Robbeneiland. Interessant zeker, verhaal werd verteld door een oudgevangene, wat het 'een extra lading geeft'. zo zeg je dat toch? En de cel van Nelson Mandela moet je toch ook gezien hebben of course. Zondagavond kon je me dan wel weer opvegen na een te productief weekend, maar ja je moet wat he!

De woensdag na het weekend nog maar eens Lion's Head op en af gelopen voor de sunset, en daar op het vreemde, maar ook enigszins geniaal te noemen idee gekomen om er vrijdag op te gaan pitten. Dus vrijdag vertrokken we met 6 truien p.p. als het niet meer was weer naar boven. Slapen op de stenen daar bleek toch wel enigszins lastig (meer dan een half uurtje werd het niet), maar gelukkig waren we met een groepie en was daar om 6 uur/half 7 de zonsopkomst waar we het tog allemaal voor deden zullen we maar zeggen! Zaterdag dus maar de hele dag in de zon liggen dommelen met af en toe een duikje om af te koelen, en ook de zondag lekker rustig aan gedaan.

En de week er na weer wat nieuwe huisgenootjes mogen verwelkomen. 2 Duitsers verwelkomd met een 'braaifeestje' op woensdag en vrijdag arriveerde een Italiaans ventje.  Vrijdag mijn gevoel voor eigenwaarde nog maar eens naar beneden gehaald bij het rugby, en zaterdag gekkenhuisje in een Ierse club op st. Patrick's day. Zondag weer wat dichter in de buurt van het zijn van een zwartjoekel gekomen op het strand, om maandag weer aan het werk te gaan!

Het werk gaat nog steeds zijn gangetje, en we krijgen steeds meer ideeen om dingen te doen die de school verder helpen. Inmiddels wel aan de laatste week voor 2 weken vakantie bezig, waarin we niets kunnen doen op school maar de surfdude gaan uithangen op Muizenberg strand. 2 weken van relaxing komen er aan dus! en daarna helaas nog maar slechts anderhalve week over op school, voordat het vliegtuigje weer voor me klaar staat! Ik ga dus nog maar even genieten van mijn laatste paar weken hier, en er komt vast nog wel een verhaaltje voor die tijd!

Groetjessss.

We zijn begonnen aan de reis richting Johannesburg. Onze eerste stopplaats was Mosselbay. Hier zijn we naar een museum geweest over de vroegere, vooral Portugese, scheepsvaart. Het was bijzonder omdat hier, op ware grootte, een namaak van een schip ligt. Het Hostel waar we sliepen was heel leuk want we sliepen in een oude trein. Het waren echt hele kleine kamer maar wel leuk en een prachtig uitzicht want het lag letterlijk aan het strand. Na 1 nacht zijn we door gegaan naar Oudtshoorn. Hier hebben we echt super leuke dagen gehad. De eerste dag kwamen we pas vrij laat aan en zijn we alleen even naar de supermarkt geweest om eten voor 's avonds te kopen. De volgende dag zijn we naar de Cango Wildlife Range geweest. Dit hebben we eerst gedaan omdat we hier nog heen konden lopen. Het was een halfuur lopen maar het was zo bloedheet! Echt niet leuk. Het was hier wel echt heel vet. Eerst kregen we een rondleiding door het park. Ze hadden een heleboel bijzondere dieren zoals de kleinste antilope ter wereld en de grootste vleermuizen ter wereld en ga zo maar door. Het was niet super groot maar het zag er allemaal heel mooi uit. De tour eindigde met een mooi looppad over de verblijvven van de cheetahs, witte tijgers en witte leeuwen. Die trouwens ook heel bijzonder zijn want dat zijn zeer bedrijgde diersoorten. Wat zo speciaal is aan deze range is dat je een speciale ontmoeting met de dieren kan hebben. Hier hadden we al lang naar uitgekeken en besloten dat we alles wouden gaan doen. We begonnen met een ontmoeting met twee witte tijgers van 7 maanden oud. We konden ook kiezen voor 3 kleine van 3 maanden maar hebben gekozen voor deze omdat deze veel speelser waren. Het was echt heel leuk. We konden op de foto en ze liepen en speelde gewoon rond je heen. De range maakte foto's en ook een heleboel met onze camera's. Echt heeeel gaaf! Daarna moesten we kiezen uit de cheetahs van 7 maanden of van 1,5 en 2 jaar oud. Hier hebben we ook voor de grotere gekozen omdat deze helemaal volgroeit waren en het wel heel erg cool was om met die grote katten in aanraking te komen. Ze waren wel een beetje lui en lagen alleen maar op de grond maar je kon ze aaien en natuurlijk weer veel foto's. Nadat we dit gedaan hadden stond er nog 1 ding op het programma: Kooiduiken! Maar niet met haaien, maar met krokodillen! Dit is de enige plek ter wereld waar dat kan. We gingen samen in een kooi en werden door een kraan het water in getild. Er zwommen twee krokodillen van iets van 3 meter rond en je kwam echt op minder dan een halve meter afstand. Super mooi omdat het water heel helder was. Hier werder ook weer veel foto's gemaakt en ook van onder water. Toen we alles gedaan hadden zijn we onze foto's gaan ophalen. We kregen van elke ontmoeting ieder 1 foto. Toen bedachten we ons dat je hier ook met slangen op de foto kon. En nu we toch alles aan het doen waren deden we dit er ook nog maar even bij. De grootste slang die ze hadden van ongeveer 3 meter kregen we om onze nek en krokkelde helemaal om je heen. Ook weer heleboel foto's en nog een mooie foto van hun erbij. We zijn samen en alleen met de slang geweest. Het was eigenlijk helemaal niet eng en echt heel vet!
 
In Oudtshoorn zijn we met een tour van het backpacker naar de Cango caves gegaan. Heel mooi maar eigenlijk elke grot is wel weer een beetje het zelfde. Vanaf hier moest je terug fietsen naar het backpacker en kon je stoppen waar je wou. De eerste stop was na 1 km. Hier hebben we op camelen gereden. Het was een kort ritje maar leuk om een keer gedaan te hebben. Verder op de fiets. Dit keer wel een stuk verder rijden toen we aankwamen op de struisvogel farm. Hier kregen we een rondleiding en mocht je de dieren voeren, knuffelen en op rijden! Echt heel grappig. Je klom op een struisvogel een daar ging je! Het is maar een heel kort ridje maar zo leuk! Na nog even op een paar eieren gestaan te hebben zijn we weer terug naar het backpacker gefietst. We hebben in totaal 30 km gefietst dus waren best kapot.

We zijn toen doorgereist naar plattenberg bay waar we nu nog zjin. De eerste dag hebben we een rustig dagje op het strand gehad. De tweede dag hebben zijn we naar de hoogste brug in Afrika geweest. En je verwacht het misschien al, ook de hoogste bunjy jump ter wereld! Ik durfte het aan en ben naar beneden besprongen. Selma zag er geen plezier in en heeft mooie foto's gemaakt. Daarna zijn we nog naar monkeyland en Birds of Eden geweest. Heel mooi en leuk om te zien. Vandaag weer een rustig dagje en gaan vannavond verder naar stormsriver.

Samstag, 17. März 2012 - Der Tag, an dem MEIN „Dirty Weekend“ im Creche „Little Eagles Educare“ stattgefunden hat – viele Menschen haben mitgeholfen, dass all dies (s. Fotolink) Wirklichkeit geworden ist.

http://www.mytripblog.org/pg/photos/album/192898/my-volunteering-project-grace-of-charity/daicher

Ich danke EUCH von Herzen für EURE Unterstützung, für EURE zahlreichen Spenden, EURE Freundschaft, für den ein oder anderen guten Rat und vor allem für EURE „NÄCHSTENLIEBE“.

Wegen EUCH haben wir hier ALLE ein Lächeln im Gesicht und einen Kloß im Hals …

Danke auch, dass ihr mich auf so vielen Schritten während dieser unbeschreiblich großartigen Reise, die sich nun bereits dem Ende zuneigt, begleitet habt!

Ein Stück meines Herzens wird für immer hier bleiben, bei den Kindern, bei den Menschen die ich hier kennen lernen durfte und last but not least in Südafrika / Capetown selbst …. mein Herzenswunsch ist in Erfüllung gegangen – denn nur wenn man an Wunder glaubt und Schätze, die zu finden es sich lohnt, ist das Leben lebenswert ….

 

Dienstag war der Tag, an dem nun unser neu gekaufter Boden im Creche verlegt werden sollte …

Aufgrund der Kürze der verbleibenden Zeit habe ich mich entschlossen, sowohl das Verlegen der Fliesen als auch des Bodens an einen Handwerker zu vergeben.

Gesagt getan, die Familie von Jouline meiner Prinicpal ist schließlich groß genug – somit brachte mir James (der Bruder von Jouline) einen Handwerker seines Vertrauens.

Schnell wurden wir uns handelseinig und der gute „Haki“ machte mir einen vertrauenswürdigen Eindruck - Boden und Fliesen sollten bis Donnerstag verlegt sein …

Die Arbeit sollte jeweils am Spätnachmittag beginnen (sobald die Kinder von ihren Eltern abgeholt werden) und dann bis in die Abendstunden andauern, sodass Donnerstag morgen alles fertig sein sollte.

Wie sich leider bereits gegen 23.00 Uhr Abends am Dienstag herausstellte, war „Haki“ zwar ein Profi, jedoch nicht auf dem gewünschten Fachgebiet!

Ein guter Handwerker gönnt sich schon mal ein Bierchen zum Feierabend – jedoch hatten der Profihandwerker und sein Gehilfe James eine etwas andere Auffassung von einem Feierabendbierchen und lagen sturzbetrunken auf dem halb fertig verlegten Boden ….

Jouline wollte mich nicht enttäuschen und schritt selbst gemeinsam mit ihrem Freund zur Tat …...

Die Beiden haben die halbe Nacht durchgearbeitet um den Boden bis zum Mittwoch Morgen fertig zu verlegen ….

Das Ergebnis seht ihr im beigefügten Bild …. der Boden sieht super toll aus und die Kinder haben endlich eine richtig große, strapazierfähige Spielfläche …

Die Fliesen werden morgen an unserem „Dirty Weekend Day“ verlegt“ – insgesamt weitere 11 Volunteers beteiligen sich an der morgigen Aktion …

Unser Projekt befindet sich in der letzten Phase …. und es heißt auch für mich bereits, nächste Woche Abschied zu nehmen …

„Das einzig Wichtige im Leben sind die Spuren von Liebe, die wir hinterlassen, wenn wir Abschied nehmen“ - WIR haben hier Spuren hinterlassen und dafür möchte ich Euch nochmals von Herzen danken!

 

Amazing how time flies when intense and rich of experience. My this week's involvement was highly diverse, partly because of own initiative - which is generally very welcome both by the teacher(s) and the students - partly because of circumstances. Due to teachers' absence I was filling in in one of the Grade 6 parallel classes and, on another day, a few "elements" (probably the worst ones!) of a Grade 7 class.

I also managed to give 4 Computer sessions to various classes between Grade 4-6. While having a fairly good infrastructure with over 30 PCs, all installed with Encarta, there has lately and unfortunately been little use due to the fact that the local Computer had left the School and not all regular class teachers are sufficiently familiar with both machines and softwares available.

One other highlight was the preparation, teaching and exam of Art. The kids are ever so grateful to something new and creative. This positive experience so much makes up for the frustration we as volunteers - but so does also the local teaching staff - with those frequent situations of children not properly behaving or showing lack of attention/interest.

On Monday our class is off to the 2 Ocean Aquarium in Cape Town which I am sponsoring. Not just a tourist excursion but totally in line with the learning curriculum and with pre- and post-visit duties for the students. Interestingly enough: This initiative had to be blessed formally by the Department of Education and a letter of agreement also be signed by the parents. I am convinced this will be worth the effort for all concerned and hopefully an invaluable learning experience for most kids, also bearing in mind that this will be the 1st visit to the Aquarium for half of the class. Bear with us for some feedback next, and for me unfortunately already the last, week.

 

Apres la peinture sur t-shirt depart en excursion.

Apres les festivites, la vie quotidienne a repris son cours. Le travail a la creche se compose principalement par la refection des tables et des parties de jeu de balles principalement avec les enfants. La peinture m'a cause pas ma de soucis,temps de sechage avec des enfants qui vous tournent autour, pas facile!  Une des tables a cintre et s'est brisee... Donc travaii a refaire. Mais pas de stress, on est en Afrique. Lee week-en dernier petite viree en voiture de location avec Thierry et Niels volontaire hollandais. Je suis retourne a Cape point pour faire des reperages avant d'accueillir ma famille. Samedi j'ai rencontre Myriam une fille de St-Legier qui vit avec sa famille a Muizenberg. Elle travaille pour la defense et l'accueil de jeunes filles prostituees. Dimanche on est parti sur lacote ouest qui est tres sauvage et desertique. 

 

Le vivarium de Waterfront 

 

 

 

Les grands et les petits personnages 

 

le sourire de Kannisha 

Depart pour la lecon de rytmique 

 

 La deriniere realisation des voisins artistes

 

Un habitant de Cape Point 

 

Paternoster  sur la cote ouest 

On dirait parfois le desert du Colorado. 

La carte postale de Table Mountain 

Inauguration de la terrasse avec les spaghettis a la carbonara de Luca

Hello all! With ten days until I jump onto that plane & fly to Cape Town, I thought it would be fitting to christen my Trip Blog. I couldn't resist really. I love writing - so when Projects Abroad said "here, have the space to document your internship!" I went "OKAY" & did a little dance. You've done it now, Projects Abroad. You won't be able to drag me away from this thing.

I think that it's perhaps fitting for my first post to be before I actually arrive in Cape Town. It'll be interesting to lay out my hopes & expectations; & then be able to reflect back upon them in one or two months time. I can't say I'm even sure on what to expect of my impending internship at the Projects Abroad Human Rights Office (PAHRO); therefore I think it's even more integral that I keep track of where I was, where I am, & where I'm going.

But me, right now? Well. I'm an International Studies student that previously comes from a Policy & Research degree - hence I'm fascinated by the mechanics of government & policy creation. I was brought up by a journalist and so I am passionate about words and the way they can be used to influence a particular issue or outcome. I study African conflict - predominantly in the sub-saharan region - & I'm an advocate of human rights; particularly the rights of children. I'm a huge believer in the fundamental right for a child to access education. I see education as being the key to the improvement of young people's lives, and in turn, the improvement of entire communities.

With all of these interests mashed together I'm kind of a mess. But I like it that way. & while I may not necessarily make much sense, I think giving you context will help you understand why I have been drawn to particular social justice programs.

I'm not sure what projects are or are not currently being run by PAHRO, & I'm not sure whether I'm allowed to pick & choose according to whim. But after reading over the various legal and social justice projects on the PAHRO website, I'll admit I've settled on a few favourites. Parliament - of course - is something I'm very interested in. I have every intention of attending whatever parliamentary committee meetings I possible can. I've already found where they list their upcoming meetings, so I'll be creeping around those government buildings in no time. I think the committee meetings will provide valuable insight into what direction the South African government is actually taking. You know governments - they say one thing, do another. Being able to witness the creation of policy framework is going to reveal their true intentions, and perhaps provide PAHRO with opportunities to further some of their social justice agendas.

The social justice project I've become most interested in is the partnership with is Sobambisana, situated in Crossroads. While I'm not sure if PAHRO necessarily engages with Sobambisana's "educare" for pre-school children, I'd love to spend half a day or so just seeing their work in action; as it's of personal interest to me. I'd love to see what educare entails, how they integrate learning into daily routines. In terms of work, I'd absolutely love to be helping out with the establishment of the legal services centre. I don't have a legal background, but I'm motivated and eager to learn. I'd also find no greater joy than to help ambitious students create resumes and cover letters for job applications - I think it's amazing that there are kids who self-motivated enough take such initiative; hopefully they can be of some influence among their peers.

The other social justice project I've grown fond of is PAHRO's partnership with Siyakhathala, based in Khayelitsha. I find nothing more devastating than the idea that there are children who do not have the support of their parents - be it because they are orphans or neglected. Therefore I am completely enthralled by the idea of being able to educate these children about their rights and what they are entitled to. There is absolutely nothing more astounding than empowered children! & the prospect of being able to enable them to obtain the tools & knowledge to empower themselves is so exciting. I'd love to be a part of such an experience.

And then last but not least... I would like to do a full moon hike of Table Mountain, go on a winery tour, take a weekend along the Garden Route & climb into a fibreglass box to be dumped into water full of great white sharks. :)

I have no doubt that what I'm going to experience in Cape Town will be startling, sometimes scary and deeply confronting. But if I didn't want that shock - if I didn't want to be dragged out of my comfortable little Australian shell - then I would not have applied to do this. I'm doing all I can to prepare myself for the next two months, but I have every intention of being surprised. It's nice to know that I will be surrounded by people who have trekked halfway across the world in search of the same experiences as me.

I look forward to meeting you all in due course. For now, best wishes & good luck in your own adventures. x