We would like to welcome Suzi Lamb, our International Development Manager, for her mission in Cambodia from 22nd to 30th June. Not different from previous year, I believe, there are many things have been included in the schdule or to do list because we have a lot of placement both the old and the new one for visiting and also a lot of volunteers to meet. Tomorrow, there is a Dirty Weekend at Mek Chheu, and we are appreciate that she will join.

Then, on Sunday, she will going to Diving and Marine Conservation placement.

We would like to say congratulations to Vattey as she safely delivered her baby girl on 22nd June at 3:00am. She is now in hospital and will leave home on Saturday 25th June.

Wish her and the bady healthy and happy in whole family:-).

She will have a maternity leave from 24th June to 24th Sep 2011.

Almost all the time, the Monthly Dinner party will be celebrated at the end of the month. But we had decided to celebrated it earlier because the Physiotherapy volunteers group who never experienced the celebration of Monthly dinner party would leave on 18th June.

Therefore, on 17th June at Sbov Meas restaurant from 7 to 10pm, we celebrated the party with all volunteers and staff. For this time, it much more fun as our volunteers perfectly dressing in strange fashion clothes:-). We also made a birthday for Phil who his birthday fall on the same date of the dinner party.

Just believed that you all had a great time before saying good bye:-).

Normal 0 false false false EN-US X-NONE X-NONE

Toen ik half december gepakt en gezakt klaarstond in het Centraal Station in Antwerpen zakte de moed me een beetje in mijn schoenen. Waar ben ik aan begonnen…  De altijd stoere Tine trok ditmaal alleen de wijde wereld in op zoek naar avontuur. Maar, vanaf het moment dat ik aankwam op Schiphol en m’n reis echt begon, voelde ik dat ik een goeie beslissing had genomen.

Na een lange vliegreis kwam ik aan op de luchthaven van Phnom Penh en stond Chamroeun, een plaatselijke medewerker van Projects Abroad me op te wachten. Hij maakte me snel wegwijs in de appartementen en voor ik het goed en wel besefte begon ik 1 dag later al aan mijn project. Er werd me een plaatsje toegewezen in SFODA, een weeshuis dat in de buitenwijken van Phnom Penh ligt. De eerste dagen is het best wel wennen, je spreekt de taal niet en de armoede is best confronterend. Tijdens de ochtend moest ik me vooral wat bezighouden met de tieners en de peuters, en in de namiddag moest ik 45 minuutjes Engelse les geven aan de lagere school kinderen. Daarbuiten was ik vrij om met de kids te doen wat ik wilde. Ik had me niet helemaal voorbereid op het lesgeven, Engels is ook niet mijn moedertaal, maar dat ging best nog wel vlot. Je voelt al snel aan dat het niveau in de groep zeer uiteenlopend is, maar dankzij een workshop lesgeven, kreeg ik wel wat tips die het lesgeven wat eenvoudiger maakten. De verwachtingen liggen dan ook niet zo hoog als hier thuis zou zijn. Spelenderwijs leerde ik hen over de kleuren, dieren, lichaamsdelen, richtingen, het weer en de seizoenen. Daarbuiten waren ze zot op kleurplaten inkleuren, UNO, volleybal, allerhande spelletjes, schaar-steen-papier of gewoon gezellig verhalen vertellen en lachen.

Naarmate de weken opschuiven begin je je draai meer en meer te vinden. De staff van het weeshuis beginnen je te kennen en je gaat meer je eigen gang.

Intussen begin je ‘s avonds en in het weekend ook meer op je plooi te komen. In het begin is het wel erg zoeken wie van de andere vrijwilligers je het meeste ligt, maar in een groep van zo’n 40 vrijwilligers uit alle hoeken van de wereld vindt iedereen wel een maatje. Ook de kokkinnen en de securitymannen in de appartementen proberen iedereen een aangename tijd te bezorgen. Ze maken heel lekkere maaltijden klaar (bereid je wel voor op 2 keer per dag rijst!), en zorgen dat je kamer netjes blijft. ‘s Avonds probeerden we toch telkens iets leuks te gaan doen: gaan karaokeën, een markt bezoeken, aan een aerobicsles meedoen, iets gaan drinken, tarantula gaan eten (aaargh),… In het weekend ben je vrij om het land te bezoeken. Uiteraard staat bij iedereen de tempels van Angor Wat op het programma, en vind je altijd wel een andere vrijwilliger of zelfs meerdere die bereid is/zijn het weekend met je mee te gaan! Wij zijn zelf met Nieuwjaar naar Siem Reap geweest op uitstap met zo’n 14 andere vrijwilligers, op zulke avonden voel je hoe hard iedereen aan elkaar hangt. Je wordt als het ware een kleine familie, ook voor Kerst hebben we met iedereen een grote brunch gehouden op het dakterras.

En dan na enkele weken volgt helaas het afscheid. Je hebt je niet alleen aan de andere vrijwilligers gehecht, maar aan de kinderen zelfs des te harder. Als afscheid heb ik in het weeshuis een klein hamburgerfeest gegeven, die kleine bengels zien smullen is gewoon hartverwarmend. De dankbaarheid die je van de kinderen terugkrijgt is ongeloofelijk. Bij het afscheid vloeiden er dan ook enkele tranen, hoewel ik nooit van mezelf had verwacht hiervoor een traan te laten. De kinderen zijn zo lief dat ze je hart meteen stelen!

Eens thuis was het echt afkicken. Het heeft me een dikke week gekost eer ik terug volledig op m’n plooi was en met m’n gedachten niet constant in Cambodia bij de kinderen en m’n andere vrienden van daar zat.

Nu ben ik inmiddels een paar weken terug en blijft het contact met Cambodia nog steeds. Via mail blijf ik op de hoogte van de avonturen in het weeshuis en van de nieuwe vrijwilligers die komen en gaan. Ik hoop volgend jaar naar Vietnam en Laos te kunnen gaan, om zo even de grens te kunnen oversteken om al die bengels weer even in m’n armen te kunnen nemen!

Voor zij die nog twijfelen of ze zouden gaan… Gewoon doen!

Tine De Meulenaere

From Belgium

Care project – Cambodia

Daughters of Cambodia is a faith-based non-Government organization reaching out to victims of sex trafficking in Cambodia.

As an organization, Daughters recognizes the impact of sexual exploitation as an abuse of human rights with detrimental effects on psychological and physical wellbeing. Daughters seeks to help victims find ways out of this situation and into a situation of safety, freedom and dignity, to find wholeness, and to become all that God created them to be.

Daughters' vision is to empower clients with the internal capacity and the external resources to change their own lives. Internal resources involve empowering clients to make changes to their own lives, within their own cultural and social contexts, promoting healthy decision making so that changes are internal, voluntary and sustainable rather than imposed. Daughters' approach seeks to move away from NGO dependence and models designed for other cultures. The long-term aim is to achieve sustainable outcomes in making a real and lasting difference in girls' lives. Long-term success is defined as a client remaining out of the sex industry for the rest of her life, supporting herself through dignified, rewarding work, and raising her own family to have a better future.

The sewing room

The Sewing Room employs the majority of client, and produces clothing, fashion accessories and home furnishings. There are sold through Daughters’ new shop and to overseas buyers. Daughters’ model utilizes a strategy of sustainability; by running small businesses and it aim at becoming financially self-sustaining to reduce future donor dependence. We also seek to enable girls to graduate Daughters, moving into external employment or self-employment, using the skills learned.

Sugar ‘n spice cafe

Sugar’n Spice cafe, on the top floor of Daughters visitor centre, serves several purposes. Firstly it provides a job to up to 12 girls who have exited the sex industry. It is a training cafe, where girls are able to learn many skills which equip them to further their  careers when they leave Daughters, providing skills in cooking, hygiene, food preparation ect. Secondly, it provides an opportunity for the general public to support the work of Daughters, and to generate funds. Customer enjoy relaxing on the comfortable sofas, utilizing the wifi internet and the specialties of the cafe.

Spa

A women’s Spa is housed in the premises of the visitor centre and offers pamering and beauty treatments for the feet, hands, head, shoulders and face.

Jewellery Making

Jewellery is produced at Daughters by popular demand and used local resources such as bamboo and coconut.

The Show Room and Cafe shop of Daughter is located at St.178, House 65EO. Opposite the University of Fine Arts.

Cambodia has always been a country I have wanted to explore. I couldn’t have started out a better way than with Projects Abroad. I knew it was going to be great even after first talking to staff by phone in Australia, but the experience just got better and better and definitely exceeded all my expectations.

I recently finished the one month Khmer Project with Projects Abroad, and would do it all again in a heartbeat. The moment I stepped off the plane I was greeted by staff and introduced to another volunteer also taking part in the Khmer Project. The great thing about meeting other volunteers is you all share similar traits, you’re all there for the same reason, and you immediately become one big family. When I arrived at the apartment I was instantly welcomed by all the other volunteers and the cooks, (who made amazing meals each day and night).

  During the month we took part in many different activities. These included Khmer language lessons, traditional puppet making, and copper moulding. We had Khmer cooking classes and even managed to cook up a storm for all the other volunteers on our final night. We would travel to different places each morning by tuk tuk observing all the wonderful surrounds on the way there. We visited the S21 Prison and the Killing Fields, the Royal Palace and the National Museum. The highlight for me was getting out into the countryside and observing the way of life in rural Cambodia. We stayed out with a local family in the agricultural village, talked to farmers out in the fields and road push bikes around the dusty roads. During our time away from Phnom Penh we stayed in hotels and went out for breakfast, lunch and dinner and were able to try some very interesting foods. Going to Siem Reap and exploring the old temples of Angkor Wat was mind blowing. We were able to watch the sun rise and set from the ancient temples and get lost in this amazing piece of history. We tried our hand at weaving on Silk Island and even had a go at pottery making in Kompong Chhnang Province which was great fun, but not my strong point!

Saying goodbye to everyone at the end of the one month project was hard as you all become so close, whether it’s having a beer up the road, or practicing Khmer with the local staff, you really form a good bond. I have never experienced something as unique and rewarding as the Khmer Project. Thank you to all the staff! They really make it such a great experience. I now have a much greater understanding of Cambodian culture.