click to dismiss

Please logged in to see pending comments.

UsernamePassword

| Lost password

witte stranden en palmbomen :)   (published in Tanzania)

February 22, 2012 by   Comments(2)

Heey!!

 

Ondertussen is het hier weekend geweest en dat betekend dat de dochter was ons gezin ons de buurt wilden laten zien. Zaterdag voormiddag hebben we hier in de buurt een wandeling gemaakt en zo werd mij wel duidelijk dat we hier in een rijke buurt zitten. Allemaal mooie huizen en zelfs een fitness.

Na de namiddag zijn we dan richting het strand gegaan. We hebben 2 dala-dalas genomen en een bajaje (Dat is zo een soort van brommer waar je met 3 vanachter kunt zitten om mee te rijden). Eenmaal aangekomen bleek het dat we in een ressort kwamen waar we het zwembad van dat hotel konden gebruiken en dat zwembad lag tegen het strand. Echt gewoon zalig. Dat was een strand en hotel uit de boekskes. Witte stranden met palmbomen.

We konden niet wachten om in het zwembad te duiken, eindelijk eens afkoelen. We hebben dan ook lang in het zwembad gezeten met als gevolg dat ik goed was verbrandt als we terug tuis kwamen. We hebben daar dan ook s middags iets gegeten en na het eten zijn we in de Indische oceaan gaan zwemmen. Dat was ook wel eens  leuk. De oceaan was wel heel zout, ik denk nog meer zout  dan aan onze Belgische kust. Nadien hebben we nog wat in het zwembad gehangen want dat was wel leuker vond ik dan in de zee. De vrienden van die dochter waren ook gekomen en die waren nog wel grappig. We hebben die leren zenuwen en het was echt grappig om die dat te zien spelen. Tegen dat we thuis kwamen begon het al donker te worden. We hebben dan nog gegeten en dan hebben we die dochter nog leren jungle speeden met uitbreiding en ze vond het een leuk spel.

 

Zondag hebben we dan in de voormiddag hebben eens een plan gemaakt voor onze schoolwerk. En we moeten toch wel veel uren hier doen en nog wat opdrachten maken. Dat is wel wat minder leuk.

In de namiddag zijn we dan nog naar mwalali city geweest. Dat is een soort van shopping center achtig iets. En daar in de winkels verkochten ze echt veel Westers eten. We hebben ons toch maar ingehouden met het kopen van koeken want die dochter was mee en we vonden het dan wat erg als we zo vanalles dingen kopen.  We hebben wel een fles Kidiboe gekocht want die kenden dat hier niet en op die fles stond zelfs in het Nederlands wat er in zat. We hebben daar ook nog een ijsje gegeten.

’s Avonds hebben we dan gegeten en dan zijn we met die vader nog een nieuwe route gaan rijden naar het ziekenhuis en dan konden we de stad eens zien als het donker wordt, want er wordt ons aangeraden om niet te veel rond te lopen in de donker alleen voor onze veiligheid. Maar ik vond dat er ’s avonds nog veel leven was op straat en dat vond ik wel eens leuk om te zien.

Tegen dat we terug kwamen was de elektriciteit voor de zoveelste keer eens uitgevallen. Maar dat beginnen we ondertussen ook al gewoon te worden. We hebben dan nog onze kidiboe gedronken en ze vonden het lekker. Nadien heb ik nog wat geskypt en dan gaan slapen want op maandag moesten we er weer vroeg uit. We staan om 6 uur op als we naar het ziekenhuis moeten en in het weekend kunnen we ongeveer slapen tot 9 uur want uitslapen dat kennen ze hier niet.

 

Maandag was niet zo een leuke dag in het ziekenhuis omdat de studenten vroedkunde hier examen hadden en daardoor voelden we ons niet echt nuttig. Ik heb dan maar wat achter de vroedvrouwen gelopen en gezien hoe alles wat in elkaar zit. Hier komen de vrouwen binnen in de arbeidskamer en pas als ze 5 à 7 cm hebben komen ze naar de verloskamer. Net nadat ze bevallen zijn moeten die al uit hun bed en gaan die naar de andere kant van de verloskamer waar ze wachten om naar de kraamafdeling te gaan waar ze 1 à 2 dagen blijven. De vrouwen worden hier maar om de 4 uur onderzocht en ze hebben voor zowel de arbeidskamer als verloskamer maar 1 doptone en 2 hoorns van pinard. Dus echt veel opvolgen lukt hier niet van de arbeid. Veel vrouwen zitten hier ook gewoon buiten te wachten tot dat ze voldoende ontsluiting hebben om naar de verloskamer te komen. Al de vrouwen liggen hier ook bij elkaar op 1 grote zaal. Dus veel privacy is er niet te vinden.

 

Dinsdag was geen leuke dag voor mij. Ik begon aan een bevalling dat uiteindelijk een mors in utero bleek te zijn. Dat wil zeggen dat de baby al een paar dagen moet dood zijn geweest. Tijdens de bevalling al merkte ik dat er niets niet goed ging maar ik kon niet zeggen wat het was. En als we om hulp vroegen dan kwam er niemand, echt erg eigenlijk. Volgens mij was het ook nog een prematuur kind want de huis was niet volgroeid en zag rood.

Ik ben nadien toch even gecrasht want ik had het er echt moeilijk mee. Ik wist wel dat dit eens ging gebeuren maar zeker als je er niet op voorbereidt bent komt het wel hard aan. Maar gelukkig waren Eva en Astrid er en hebben die mij goed opgevangen. De mensen hier vonden het raar dat ik aan het wenen was want zij geloven dat als je weent dat je volgende zwangerschap ook gedoemd is om te mislukken. Er werd echt niets van emotie gezien, echt gek.

Na deze mindere dag zijn we nog naar het kantoor gegaan van Projects Abroad want het was briefing voor de dirty day. Dat is nu vrijdag en dat houdt in dat we in een school een klas gaan schilderen met alle vrijwilligers. We hebben toen ook ineens alle vrijwilligers eens gezien, maar vele hen vertrekken volgende week terug naar huis dus dat betekend dat er een nieuwe lading zal komen denk ik. Afwachten dus … Op het kantoor hebben we ook een spelletje gespeeld met iedereen en dat was wel goed om even mij gedachten te verzetten.

We zijn die avond maar optijd gaan slapen en onze airco werkte tegen dat we thuis kwamen. Maar ze hadden die zo kou gezet dat het ‘s nachts zelfs wat te kous was geworden dus vannacht gaan we die wat minder koud zetten.

 

Vandaag is het woensdag en zijn we terug naar het ziekenhuis gegaan. In het begin was het wel even moeilijk om daar zo terug te komen maar in het begin heb ik dan geholpen met poetsen en te assisteren bij een bevalling. Ik heb er zelfs nog een zelf gedaan dus dat was wel goed voor mijn zelfvertrouwen. Vandaag was het ook terug rustiger op de verloskamer omdat de studenten weg zijn.

 

Ik moet jullie ook nog vertellen van de roosevelt plaats van hier. Die is echt gewoon gestoord. Overal rijden die dala-dalas door elkaar. Overal lopen mensen rond en langs de kant staan over kraampjes met zaken die worden verkocht. Gewoon te zot voor woorden!!!

 

Haja nog een vraagje voor jullie. Als je een reactie wilt plaatsen is dat zeer leuk om te lezen, maar wil je dan je naam er onder zetten dan weet ik van wie het komt dat is altijd leuk. Merci!

 

Zonnige groetjes,

Annelies

 

 

(0 from 0 votes)
 
witte stranden en palmbomen :)http://www.mytripblog.org/pg/blog/aameloot/read/185270/witte-stranden-en-palmbomen-
witte stranden en palmbomen :)
 

Hoi Annelies!
Wat een verhalen weeral! Op die stranden ben ik echt jaloers, amai da moet zalig zijn! Ook super grappig dat jullie het zusje hebben leren zenuwen en jungle speed'en, net 2 zenuwslopende spelletjes (misschien leren de Afrikanen daardoor eindelijk eens wat 'speed' betekent?). De mors in utero moet inderdaad verschieten zijn, en ik begrijp wel dat je daar van moest bekomen! Gelukkig zijn Astrid en Eva er om je op te vangen. Jammer dat er daar geen dokters zijn die je dan te hulp komen schieten. Toch denk ik dat je dat zeker goed gedaan hebt! Want jij bent een lieve en goede vroedvrouw!
Ik ben net terug uit Madrid en heb er echt van genoten! 4 dagen zon in mijn gezicht, amai da kon ik echt eens gebruiken! Vitamine D-boost ;) Ben vandaag al op school geweest om onze voorlichtingskoffer terug te brengen (danku artesis-bib voor de herinneringsmail, anders had ik een boete wrs) en ben ook bloed gaan geven! In 7 min. een zakje gevuld, katsjing! Ik was ook de eerste vroedkunde student :) Mijn goede daad is alweer verricht! In Madrid konden de mensen trouwens ook bloed gaan geven, op de Puerta Del Sol (grote markt van Madrid) stond een bus met 'donacion de sangre', en in die bus stonden dan zo van die zetels waar je bloed kon geven!
Ik wacht op het volgende nieuwtje en hopelijk kunnen we snel eens skypen! Ik mis je.
Elke

Anonymous 887 days ago

Wow Annelies! Dat klinkt als een heel avontuur, maar dat wisten we al op voorhand dat het dat ging zijn natuurlijk :) ! Wel super dat je zoveel leert, je zal het voor de rest van je leven kunnen gebruiken, zowel wat in als buiten het ziekenhuis gebeurt! 
Voorlopig geen nieuwe roddels te melden, volgende week is het cursusdenkdag en de week erna IVO, dus dan zullen er wel komen. En anders dan pushen we wat e :D !
Catherine

Anonymous 887 days ago